چه روياهايي كه در راه است ...

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ با مروري بر فيلم‌هاي راه يافته به بخش مسابقه سي‌امين دوره جشنواره بين المللي فيلم فجر با يك نكته شاخص و اتفاق چشمگير روبرو مي‌شويم و آن اينكه در جشنواره امسال شاهد حضور فيلمسازان مختلفي از نسل‌هاي گوناگون سينماگران پيش و پس از انقلاب هستيم، از داريوش مهرجويي گرفته تا همايون اسعديان و از رسول صدرعاملي گرفته تا رضا عطاران، طيف‌هاي متنوع كارگردانان سينمايي ايران، از كهنه كارهاي قديمي تا نورسيده‌هاي جوياي نام و همگي از سلايق گوناگون و با رويكردها و سبك‌هاي مختلف در جشنواره امسال حضور دارند و بي ترديد اين حضور متنوع و متكثر مي‌تواند به رونق هر چه بيشتر جشنواره امسال كمك شايان توجهي كند.

گرچه اين اتفاق در حالي رخ مي‌دهد كه سينماي ايران طي ماه‌هاي اخير روزهاي ملتهب و پرتنشي را پشت سر گذاشت و وقايعي در آن رخ داد كه همه دلسوزان سينماي ايران را نگران و شايد هم نااميد كرد، وقايع اخير خانه سينما كه كار را به انحلال آن كشاند و گرچه به نظر مي‌رسد پرونده آن به سرانجام رسيده و شايد هم بسته شده باشد اما نبايد ناديده گرفت كه اين وقايع تاثير قطعي خود را بر روند توليدات سينمايي ايران خواهد گذاشت و نمي توان از آسيب‌ها و آفت‌هاي آن چشم پوشيد.

هر چند مي‌توان با تعامل و دلسوزي و تدبير اين آسيب‌ها و لطمات، آن را به حداقل رساند و اجازه نداد كه اين  فضاهاي ملتهب و تعصبات گروهي و تعلقات شخصي بر كليت جامعه سينمايي كشور و هنر هفتم ايران تاثير مخرب و بعضاً جبران ناپذير بگذارد.

نگاهي به فيلم‌هاي حاضر در بخش مسابقه كه انصافاً طيف متنوعي را تشكيل مي‌دهند گوياي اين نكته است كه حداقل از اين بابت و در اين حيطه و گستره، سينماي ايران توانسته است تا اين جاي كار بر مشكلات فائق آيد و همچنان بر سر پاي خويش بايستد.

 

اميدواريم طيف متنوع فيلم‌هاي بخش مسابقه نشانه‌‌اي باشد از جشنواره‌اي پررونق، با نشاط و پرتكاپو و ويتريني آبرومند از تلاش يك ساله سينماگران ايراني.

 

در بخش‌هاي بعدي اين نوشتار به بخش‌هاي مختلف جشنواره و بررسي شيوه اجراء و به ويژه فضاي حاكم در جشنواره كنوني خواهيم پرداخت.