سرهنگي: سيد ناصر و رزمندگان ما براي جنگ كردن و اسارتشان معنا داشتند

به گزارش خبرنگار «خبرگزاري دانشجو» از ياسوج، مرتضي سرهنگي یکشنبه در مراسم رونمايي از كتاب ملي «پايي كه جاماند» اظهار كرد: ادبيات اسرای جنگی، از خواندنی ترین ادبیات در دنيا است  كه مردم مي خواهند بدانند افرادي مثل خودشان در شرايط دلهره و اضطراب اسارت چگونه زندگي مي كردند.

سرهنگي با اشاره به خاطرات برخي اسراي جنگي، با نقل خاطره ای افزود: یکی از افسران عراقی که بشدت اسرای ایرانی را کتک می زد، پس از آنکه به ایران آمد و با برادر اسیر خود در زندان های ایران ملاقات کرد، دست از آزار و اذیت اسرای ایراني کشید.

وي افزود: شايد اولين كشوري كه اجازه ملاقات به خانواده هاي اسراي جنگي را در زمان جنگ به كشور مقابل داد ، ايران بود كه خانواده هاي عراقي موفق به ديدار فرزندان  خود در ايران شدند.

مدير دفتر ادبيات و هنر پايداري حوزه هنري كشور به ادبيات بازداشتگاهي در دنيا اشاره كرد و افزود: اگر در شرايط جنگي، سربازي ناگزير به نشستن و اسير شدن باشد، وقتي كه پس از بازگشت اقدام به نوشتن خاطراتش مي كند، بلند شده است و اين معنا را مي رساند كه من به تمام انچه بر من گذشت غلبه مي كنم و اين يك حضور ادبي است.

سرهنگی در خصوص نحوه آشنایی خود با کتاب «پایی که جا ماند» گفت: براي اولين بار وقتي كه كتاب را مشاهده كردم، سراغ متن تقديمي آن رفتم كه با خواندن اين متن كه نويسنده، كتاب خاطرات خود را به شكنجه گرش تقديم مي كند برايم روشن شد كه سيد ناصر و رزمندگان ما هم براي جنگ كردن و هم براي اسارتشان معنا داشتند.