سرمایه داری؛ اولین خصیصه‌ای که هر فردی از آن برخوردار باشد، شایسته نمایندگی نیست

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از شیراز، سلمان کدیور، روز گذشته در جلسه «مجلس و عدم وابستگی به کانون های قدرت و ثروت» در مسجد رسول اعظم (ص) شیراز گفت: پرداختن به حب علی (ع) و رها کردن و غفلت از شناخت او درست نیست، اگر کسی علی (ع) را شناخت نمی تواند بدون عمل زندگی کند.

 

وی ادامه داد: در این عصرعده ای می خواهند مسئولیت دینداری را از دین بگیرند،مذهب را بدون قید و تعهد می خواهند، قرآن را بدون مسئولیت و صرفا برای سرطاقچه ها و سفره عقد و مراسم ختم می خواهند، در قرآن آمده گوش وچشم و احساس (فؤاد) شما مسئول است، روز قیامت از مسئولیتی که روی دوش ما گذاشته شده سؤال خواهد شد،.بحث وظیفه و رسالت اعضا و جوارح است. 

 

این فعال سابق دانشجویی افزود: بعضی غافل هستند که بزرگترین مصلحت، حقیقت است و دائما با مصلحت سنجی های بی جا حقیقت را زیر پا می گذارند؛ در نتیجه این نوع مصلحت سنجی ها سر فرزند رسول خدا بالای نیزه می رود.

 

کدیور در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به انتخابات مجلس خاطرنشان کرد: وقتی ملاک رای دادن را در سخن حضرت امام خمینی(ره) بررسی می کنیم معمولا بحث از صفات وجودی به میان می آید؛ یعنی صفاتی که باید در شخص وجود داشته باشد. امّا گاهی به جای اینکه بگوییم یک نماینده باید « چه باشد» بهتر و صحیح تر آن است که « آنچه نباید باشد»را مشخص کنیم.

 

وی گفت: وقتی حرف از وجود زده می شود، امکان ایجاد تقلب بیشتر است تا زمانی که از نبود وصفی سخن گفته می شود؛ چرا که در « نباید باشد»ها نوعی خط مرزی مشخص و منسجم قابل روئیت است که در وصف « باشد» ها کمتر دیده می شود. این خصیصه وجودی و ذاتی مفاهیم نفیی است. این مفاهیم قابلیت بیشتری در جدا کردن خودی و غیر خودی دارند.

 

این فعال اجتماعی با اشاره به قسمتی از وصیت نامه امام (ره) مبنی بر « مردم توجه داشته باشند رئیس جمهور و وکلای مجلس … نه از سرمایه داران و زمین خواران و صدرنشینان مرفه و غرق در لذات و شهوات که تلخی محرومیت و رنج گرسنگان و پابرهنگان را نمی توانند بفهمند (باشند) » تصریح کرد: سرمایه داری اولین خصیصه ای که هر فردی از آن برخوردار باشد، شایسته نمایندگی نیست.

 

این فعال سابق دانشجویی بیان داشت: کسانی که منابع مالی را در دست اقلیتی محدود از اطرافیان خود انباشته کرده و مانع توزیع عادلانه آن در طبقات دیگر به خصوص قشر ضعیف جامعه هستند، باید نفی گردند. هر نماینده ای که به اینگونه فعالیت های اقتصادی مشغول است یا با این طیف جریانات مرتبط است مردود است. بین کسانی که کاندیدا شده اند شناسایی این افراد کار سختی نیست.

 

کدیور گفت: دومین مقوله زمین خواری است که متاسفانه فارس در این زمینه پرچم دار است و باید بیشتر به آن توجه کرد. امام در این باره سفارش می کند دقت کنید نمایندگان شما نه زمینخوار باشند و نه با زمینخواران ارتباط داشته باشند.

 

وی یادآور شد: باید دید کدام نامزد با این طبقه در ارتباط است. کدام یک از آنها چه در قبل و چه هم اکنون از این طبقه حمایت می کند؟ کدام یک احتمال دارد اگر پیروز شود به تقویت این پدیده کمک کند؟ کدام یک منافع حزبی و جریانی اش با این جماعت گره خورده؟ باید از نمایندگان ادوار سابق و نامزد های فعلی پرسید نظرشان در مورد این معضل چیست؟ کدامیک در مقابل این پدیده سکوت کردند و برای آن توجیه شرعی آوردند؟ این افراد که برای نمایندگی مجلس کاندید شدند، غالبا جزو رجل سیاسی و مسئولان بوده اند. باید از آنها مطالبه کرد چرا هیچگاه کلامی در این باب موضع نگرفتند؟ چرا در برابر حقوق مردمی که ولی نعمت آنها بودند کوتاه آمدند اما هرجا حق خودشان و حزبشان بود با جدیت از آن دفاع کردند؟ در محضر خداوند کسانی که ساکت بودند در جرم آنانی که فاعل بودند شریک هستند. ریش دار و بی ریش هم نمی شناسد. هم کراواتی ها، هم یقه کیپ ها را می توان در این ردیف شناسایی کرد.

 

این فعال سابق دانشجویی گفت: بر اساس توصیه های امام خمینی «صدرنشینان مرفه» آخرین دسته ای هستند که تا آخر فراز کلام امام شامل توصیف این گروه است.

 

وی خاطرنشان کرد: می توان برای صدر نشینی ترجمه و مصداق های زیادی آورد از قبیل خاندان سالاری، آقازادگی و … اما با خصیصه رفاه زدگی و عدم درک درد مردم.

 

کدیور ادامه داد: ممکن است سوال ایجاد شود، آیا نماینده ای که از وضع مالی خوبی برخوردار است لایق نیست؟ آیا کسی که آقا زاده است، به صرف آقازادگی مردود است؟ آیا کسی که از نظر خانوادگی ثروتمند است و هیچگاه طعم فقر را نچشیده نمی تواند نماینده خوبی باشد؟ پاسخ این است که صفات بالا به صرف وجود بد نیستند، بلکه فرهنگ آن و ره آورد آن اگر همراه با زمینه آن « ثروت، آقازادگی و …» همراه شود آثار سوء دارد. به عبارتی همان حرف امام(ره) که می فرمایند، کاخ بد نیست، خوی کاخ نشینی است که مذموم است؛ ثروتمند بودن، آقازاده بودن، در رفاه بودن و … صرفا تا وقتی که خوی خودش را بر جا نگذاشته باشند بد نیستند.

 

وی در خصوص اینکه چگونه می توان فهمید کدامیک از نامزد های انتخابات خوی کاخ نشینی دارند، بیان کرد:خیلی ساده است، کافی است از هرکدام بپرسید شیراز چند ناحیه حلبی آباد دارد؟ هرکدام از این نواحی چند نفر سکنه دارد و مهمترین مشکل آنان چیست؟ اینگونه سؤالات را هم می توان از نمایندگان دور قبل پرسید و هم از مدعیان جدید.

 

این فعال اجتماعی در پایان تاکید کرد: نماینده یا نامزدی که خوی کاخ نشینی و آقازادگی نداشته باشد با این طبقه محروم و پابرهنه محشور بوده و خواهد بود. کوچه به کوچه آنها را قدم زده، با آنها حرف زده، پای درد دلهایشان نشسته است. از جنس نمایندگانی که قابلمه به دست و متکدیانه، وقت انتخابات برای یک لقه رای! به این مناطق می روند، نیست. نماینده ای که این نقاط را بلد نباشد بهتر است اول به فکر آخرت خودش باشد تا اصلاح مملکت.