کسي مثل هيچکس

 در اين ميان اما "روزواقعه" سهم بسزا و تکان دهنده‌اي براي نگارنده و امثالش دارد.
روز واقعه از آن دست آثار جاودانه ايست که توانست با استعانت از توان محدود سينماي ايران و البته تلاشي مبتکرانه و مخلصانه خاطره‌اي باليني را براي لحظات سرشار از يادآوري بزرگترين تراژدي تاريخ بشريت براي مخاطبانش فراهم آورد.

فيلم با آن لوکيشنهاي خوب،روايت جذاب، ميزانسنهاي متناسب و جدي و صدالبته فيلمنامه‌ي مستحکم و فاخرش در دل و ديده‌ي ما ماند.

ترديدي نيست که در کنار تمام اينها بايد بازي خوب مجموعه‌ بازيگران پرتعداد فيلم و موسيقي منحصربفردش را يادآوري کرد.

و در فيلمنامه هم لحظاتي عميقا تاثيرگزار و ديالوگهايي تکان دهنده را به خاطر مي آوريم که حتي تصور و تصوير ذهنيش هم منقلب کننده است.

در اين ميان، مضمون يکي از ديالوگهاي فوق‌العاده‌ فيلم هميشه گوشه  ذهنم حضور و ظهور خاصي داشته که شايد نقلش متناسب با اين مقال و مجال و مناسبت باشد.

آنجا که با به ميان آمدن سخن از حسين بن علي(ع)، عبدالله تازه داماد خطاب به يکي از همراهانش ميگويد:
"حسين بن علي؟ از او بسيار مي گويند.چرا آنان که از او مي گويند ،خود مانند او نيستند!"/انتهاي پيام/