عاقبت به خیری؛ اندکی شاید تامل...!

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»، سید محمد مهدی موسوی؛ «الهی عاقبت بخیر شی جوون»... انصافا در دوران تحصیل، هیچ دعایی مثل این به دلم نمی نشست، آن هنگام که بزرگتری این گونه مرا مورد لطف خود قرار می داد. اساسا یکی از مهمترین و زیباترین دعاهایی که علما و مراجع معظم تقلید همواره دیگران را بر اهتمام به آن توصیه می کنند، همین دعای عاقبت به خیری است؛ «اللهم اجعل عواقب أمورنا خیرا.»

بی جهت نیست که بیت الغزل نصایح و اندرزهای حکیمانه علما و عرفا همین بوده و البته تاکید بر این نکته که اگر از خداوند متعال در این دنیا همین عاقبت به خیری را بخواهیم به بالاترین سعادت دست یافته ایم.

این مسئله آن قدر مهم است که شخصیتی چون اميرالمومنين علی (ع) تا لحظه آخر عمر مبارک خویش که ندای «فزت و رب الکعبه» سردادند، نگران عاقبت به خيري بودند و دقیقا از همین روست که بزرگان و نیکان قوم گفته اند؛ تقاضاي عاقبت به خيري، عميق‌ترين تقاضاي انسان از خالق و معبود خویش می باشد.

با این اوصاف شاید بتوان اندکی از این راز بزرگ را فهمید که چرا ائمه اطهار (ع) در روايات، ما را به نگراني براي عاقبت به خيري دعوت مي‌كنند.

یادم هست حاج آقا پناهیان در یکی از جلسات ماه مبارک رمضان در همین رابطه می گفت: «يكي از آثار نگراني براي عاقبت به خيري اين است كه غرور را از بين مي‌برد»؛ غروری که خیلی ها را به چاه های خطرناک و ظلمت زده ای انداخته که درآمدن از آن بسیار سخت بوده است.

در آستانه انتخابات مجلس، این طیف از هشدارها می تواند بسیار مفید باشد؛ چه آن که اندیشیدن در این باب که بالاخره از جیفه بی ارزش دنیا و در این هیاهوی بازار سیاست، چه عاید ما می شود و چقدر با رفتارهای سیاسی خود می توانیم در مسیر عاقبت به خیری گام برداریم، از اهمیتی فوق العاده برخوردار است.

کم نبوده اند کسانی که با ورود به عرصه قدرت و سیاست، آبروی خویش را برباد رفته دیده و چنان سرنوشتی پیدا کرده اند که شاید در بادی امر، تخیل آن را هم نمی کرده اند، اما چه می توان کرد که روزگار، بازی های بسیاری از این دست در خود دیده است؛ «چه بسیارند پندها و چه کم اند عبرت گیرندگان!»

چه بسیار کسانی که در دوره ای با سلام و صلوات خلعت وکالت ملت را بر تن کرده، اما بعدها در اتاقک های شیاطینی چون bbc و voa پشت پا به آرمان های مردم خود زده و به ریش آن ها خندیدند؛ در خانه ملت قسم یاد کردند که وفادار به نظام اسلامی و تابع ولی فقیه باشند، اما پا را که به آن سوی آب ها گذاشتند، گویا همه چیز را فراموش کرده و اپوزیسیون تر از سلطنت طلبان شدند!

به این خاطر است که باید توجه داشت مهمتر از دستیابی به موفقیت در آزمون انتخابات، توفیق در آزمون بزرگ بندگی است.

آری! لحظه لحظه زندگی کوتاهمان در این وانفسای دنیا، مجال امتحان است و خوشا به سعادت آنانی که در پایان این حیات، مماتی پیروزمندانه دارند ... «اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا.»