فكه يا مكه فرقي نمي‌كند، مهم حضور در محضر خداست

به گزارش خبرنگار «خبرگزاري دانشجو» از بيرجند، به لحظات پاياني سفر كه نزديك مي‌شويم فكه مي‌شود معراجي براي حضور و عروج به سوي معبود؛ انگار همه نداشته‌هايت را مي‌خواهي يك جا از شهدا بگيري؛ انگار لحظات وداع را كم كم در خود احساس مي‌كني و دلت مي‌گيرد.

 

راوي دوران دفاع مقدس در منطقه عملياتي فكه در جمع دانشجويان دانشگاهاي خراسان جنوبي مي‌گويد: فكه يا مكه فرقي نمي كند، مهم حضور در محضر خدا و عشق بازي با معبود است؛ معبودي كه تو را براي خودش مي‌خواهد و مي برد، و چه زيبا و باشكوه هم مي‌برد.

ابراهيم خدادوست در خاطره‌اي از عمليات والفجر مقدماتي مي‌گويد: در روز دوم عمليات من در كانالي نشسته بودم كه شهيد محمد حسن فايده، جانشين تيپ 18 جواد الائمه به سمت من ‌آمد، او با لباسي خاكي كه هيچ درجه‌اي روي آن نبود به من نزديك شد؛ لباسي كه پشت آن نوشته شده بود؛ «حسن فايده‌ اعزامي از بيرجند».

وقتي اين شهيد بزرگوار به من رسيد، با گريه گفتم برادر حسن، خيلي از دوستان و همشهريانمان شهيد شدند و او در جواب من گفت: جنگ شهيد هم دارد برادر، اين كه مسئله خاصي نيست.

شهيد فايده با من همنوا نشد تا از غم از دست دادن شهدا گريه كنيم، بلكه روحيه‌اي دارد كه اين راه را ادامه دهيم و چند روز بعد بود كه خود نيز در محضر شهدا حاضر شد.

رواي مي‌گويد: سيد جلال كاظمي كه اهل كاشمر بود و يكي از دستانش را در عمليات هاي ديگر‌ از دست داده بود، اين عمليات والفجر مقدماتي تنها با يك كوله پشتي پر از نارنجك حضور داشت.

عمليات والفجر مقدماتي در منطقه شرهاني با تدبير سردار صياد شيرازي و طراحي ارتش جمهوري اسلامي ايران و اجراي سپاه و ارتش صورت گرفت و پس از پايان اين عمليات 120 نفر از رزمندگان ما در فكه مجروح شدند و آنها را در گودالي كنار هم گذاشتند تا آمبولانسي براي بردن آنان به عقب فرستاده شود، ولي اين شهدا پنج شبانه روز در گودال منتظر ماندند و در پايان توسط نيروهاي عراقي به شهادت رسيدند.