گزارش سفر نوروزی به مسجد جامع استان یزد

گروه فرهنگی«خبرگزاری دانشجو»، نیکوکار؛ یکی از استان های کشور که به نخستین شهر خشتی جهان ودومین شهر تاریخی جهان نیز معروف است شهر دارالعباده یزد می باشد که دارای آثار باستانی زیادی از جمله امیر چخماق، زندان اسکندر و آتشکده و... است.

 

یکی دیگر از این مکان ها مسجد جامع یزد می باشد که امسال با فضایی متفاوت از سال های گذشته خود نمایی می کرد که شرحی از این اثر باستانی را ارائه می دهیم.

 

از دور در خیابان مسجد جامع می آمدم نگاهم به  نمای بیرونی آن افتاد کمی ناراحت شدم، با خود فکر کردم که مگر ایام سال 12 ماه نیست و آیا آثار باستانی نمی تواند در ماه های دیگر سال دست به کار شود و آن را ترمیم کند، زیرا که چشمانم به داربست هایی افتاد که کامل جلو نمای آن بود.

 

کم کم که پیش رفتم به جلو درب ورودی آن رسیدم، ورودی زنان و مردان جدا از هم بود.

 

از درب ورودی مردان که رفتم در داخل چادر اول شیرینی حاجی بادام به من دادند و بلیطی که قیمت وشماره روی آن درج شده بود شماره را برای قرعه کشی اما هزینه را گفتند که مجانی است، دلیل آن را جویا شدم گفتند به دلیل طرح عفاف وحجاب هزینه ای دریافت نمی شود.

 

جزئیات این طرح را که پرسیدم فهمیدم که جمعی از بچه های مذهبی یزد دور هم جمع شده اند وکار فرهنگی راه انداخته اند که این طرح از این قرار بود که در ورودی خواهران به افرادی که چادرنداشتند یک چادری سفید رنگ به امانت داده می شد وهمچنین در داخل آن نیز یک سری برنامه های دیگری نیر اجرا می کردند که در ادامه توضیح خواهم داد.

 

به داخل مسجد رفتم سمت چپ نوشته بود غرفه مخصوص کودکان، حس کنجکاوی ام گل کرد رفتم آنجا، دیدم کودکان دور هم نشسته اند وبا کمک یک مربی نقاشی می کشند و مربی هم به آنها یک جایزه می دهد وپس از آن نیز نقاشی ها را به تابلوهایی می چسبانند و دور این نمایشگاه می چیدند.

 

پس از آنجا به صحن اصلی مسجد رفتم که دور تا دور آن غرفه هایی بود، سمت راست را که نگاه کردم دیدم به زبان خوش یزدی نوشته« یلک بیید ایید یتا استکانک چایی بخورد» یعنی «یک لحظه به اینطرف بیایید و یک استکان چایی نوش جان کنید» و اسم آنجا رو هم گذاشته بودند ایستگاه چایی صلواتی محبت.

 

در کنار آن غرفه ای بود وقتی جلوتر رفتم دیدم که یک کودک یزدی شعرخوانی به لهجه یزدی می کرد واز آثار باستانی این شهر می گفت عده ای دور او جمع شده بودند وگوش می دادند هرچند که معنی برخی از کلمات را نمی فهمیدند اما همین شیوه گویش برایشان زیبا بود واستاده بودند و گوش می کردند.

 

در دور این غرفه ها هم کارگاه عفاف و حجاب که پوسترها ونقاشی هایی مربوط به حجاب بود که در مورد فلسفه و سر وتاریخ حجاب توضیح داده شده بود.

 

داشتم این پوسترها رو نگاه می کردم که نوای خوش و دلنشین اذان بلند شد، دیدم همانطور که کاسبان اطراف مسجد الحرام کارشان را ترک می کنند و برای نماز اول وقت می روند همه غرفه ها به یکباره تعطیل ودر محراب مسجد نمازجماعت تشکیل شد، جمعیت زیادی هم در این نماز حضور داشتند وپس از نماز باز غرفه ها شروع به کار کردند.

 

در ادامه به غرفه نمایشگاه کتاب رسیدم، کمی برایم جالب بود زیرا که هر نمایشگاهی می رفتم آثار افرادی همچون پائولوکوئیلو و از این دست نویسندگان می دیدم که خیلی ناراحت می شدم که در کشوری اسلامی این کتاب ها رواج پیدا کرده است اما در این نمایشگاه اثری از آنها نبود و کتاب هایی زیبا مانند دایره المعارف انقلاب اسلامی، اشعار شاعران ایرانی، کتاب های داستان وعرفا وجود داشت.

 

هرچند فضای این مسجد تا حدی کم بود اما غرفه ها به نحوی بود که به راحتی می شد از همه آنها بازدید کرد.

 

سمت چپ مسجد نیز میزهایی چیده شده بود که چند نفر از آثار باستانی مامور ارائه توضیحات در خصوص قدمت این مسجد برای مردم بودند که هر کدام جداگانه این کار را انجام می دادند.

 

کنار این میزها جایی بود که نوشته شده بود محل پاسخ به مسائل و مشاوره، وقتی جلوتر رفتم وپرسیدم، فهمیدم که چند روحانی آنجا به سوالات و ابهامات مردم جواب می دهند آنجا بود که یکی از این افراد گفت: یکی از این روحانیان به سه زبان انگلیسی، اسپانیایی وفرانسوی مسلط است و درصورت حضورتوریست ها به آنها نیز جوابگو خواهد بود.

 

یکی دیگر از چیزهایی که برایم جالب بود آهنگی که گذاشته بودند و از همه جای مسجد به گوش می رسید و این سرود مهدی بیا بود آخه هرجا که می رویم آهنگ هایی به گوشمان می رسد که ممکن است دور ازشان یک کشوری باشد که ادعای اسلامی بودن می کند، باشد.

 

در پایان هم بگویم که ما اگر بخواهیم می توانیم با قرار دادن فضای جای جای کشورمان در اختیار بچه های ارزشی این کار را نهادینه کنیم و فرهنگ سازی در راستای ایرانی اسلامی کنیم.