بازم گلی به گوشه جمال کلاه قرمزی!!

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، بهاره مقدم؛ رقابت کانال های تلویزیونی در پیشی گرفتن از یکدیگر در ویژه برنامه تحویل سال به قدری چشمگیر بود که نوید برنامه های مهیجی را در طول تعطیلات نوروزی می داد، اما این پیش بینی هرگز به حقیقت نپیوست و یکی از بی شور و شعف ترین دوران نوروزی را رسانه ملی پشت سر نهاد.

 

قطعا نوروز و تعطیلات و فراغ بال مخاطب فرصت مناسبی برای برنامه سازان فراهم می آورد تا مضامین مورد نظر خود را به بیننده عرضه دارند اما به نظر می رسد سیاست های رسانه آنقدر درگیر و بدون برنامه ریزی اصولی بود که هیچ تفکر بنیادینی در پسِ ویژه برنامه های نوروز 91دیده نمی شد.

 

برنامه های بی رنگ و لعاب رسانه همراه با بی سوژه گی مزمنی که در تار و پود تک تک آثار تولیدی موج می زد بار دیگر رقبای ماهواره ای صدا و سیمای ما را بر آن داشت تا در جذب مخاطب هرآنچه دارند رو کنند و به نظر می رسد در این مسیر کم توفیق نیز نبودند.

 

سریال های شبانگاهی نوروز امسال هیچ کدام آن طور که باید و شاید همراهی مخاطب را تا انتها در پی نداشتند و مضامین تکراری، متن های ضعیف و حتی بازی های کلیشه ای بدجور توی ذوق می زد.

 

مسابقه ای مانند مردان آهنین را واقعا نمی توان دریافت که رسانه با چه هدفی تدارک می بیند و به خورد مخاطب می دهد!! مسابقه ای که سال هاست هیچ هیجانی در بر نداشته و وجود افراد تکراری و آیتم های تکراری و تعدد اسپانسر بر عدم توفیقش مزید بر علت مي شود.

 

در خنده بازار نوروز 91 هم نه از آن انتقادهای ظریف خبری بود و نه از آن طنزهای گزنده، تنها چیزی که رخ می نمود لودگی بود و کمبود محتوا و فقدان ایده ای تازه.

 

مجموعه کسی خوابه نیز علی رغم آنکه تلاش کرد تا در قالب طنز مشکلات اجتماعی را به تصویر بکشد اما آن هم، شاید به علت بی تجربگی عوامل سازنده اش نتوانست خودی نشان دهد و رضایت مخاطب را به دنبال آورد.

 

در این میان طهماسب و جبلی هم چنان با تفکر، متناسب با تحولات روز و با زمینه چینی اصولی، کلاه قرمزی و دوستانش را به نحوی وارد صحنه ساختند که بعید بود مخاطب را جذب نسازد.

 

وجود ایده های تازه، شناخت سلیقه مخاطب و سوژه پردازی مناسب سبب گشت تا باز هم کلاه قرمزی یکی از سال های پرفروغش را پشت سربگذارد.

 

به هرحال تب تند رسانه در کولاک ویژه برنامه های سال تحویلش زود به عرق نشست و نه چک برگشتی، نه مردان آهنین، نه دست بالای دست، نه سیر و سکه، نه فراموشی و نه حتی خنده بازار نبودند آنچه که از مدت ها پیش رسانه بر روی آن ها مانور می داد و مردم انتطارش را می کشیدند.

 

باز گلی به گوشه جمال کلاه قرمزی که در این وانفسای جذب مخاطب مثل همیشه پر بیننده بود.