سهم حمل و نقل عمومی در جا به جایی‌های تهران از مرز 50 درصد گذشت

به گزارش گروه اجتماعي«خبرگزاري دانشجو»، مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران با انتشار گزارشی ضمن مقایسه پایتخت کشورمان با سه شهر موفق دنیا در زمینه حمل و نقل عمومی به بررسی نقاط قوت و ضعف حمل و نقل شهری تهران پرداخته است.

بر اساس این گزارش، ترافیک تهران در مقایسه با شهرهای سئول (کره جنوبی)، کوریتیبا (برزیل) و پایتخت سنگاپور، سهم کمتری در استفاده از حمل و نقل عمومی دارد در صورتی که حدود 80 درصد جا به جایی‌ها در شهرهای موفق جهان از طریق حمل و نقل شهری انجام می‌شود.

این گزارش می‌افزاید، طول خطوط متروی سئول که جمعیتی 5/1 برابر تهران دارد، بیش از 3 برابر خطوط متروی تهران است و سنگاپور که جمعیتی نصف تهران دارد، بیش از تهران از خطوط ریلی برخوردار است.

بنابراین گزارش قیمت بنزین در ایران در مقایسه با نرخ جهانی در پایین‌ترین سطح کشورهای آسیایی قرار دارد که این عامل در کنار کم توجهی تاریخی به حمل و نقل عمومی، تأثیر فراوانی در استفاده از خودروهای شخصی و تشدید ترافیک داشته است.

بر خلاف سایر کشورها که در آن‌ها استفاده از تاکسی به صورت دربست توسط یک مسافر معمول است، در تهران تاکسی‌ها در یک زمان توسط تعدادی از مسافران مورد استفاده قرار می‌گیرند که این موضوع علاوه بر نرخ پایین بنزین، موجب استفاده بالا از تاکسی شده است.

 

 در تهران با جمعیت 5/8 میلیون نفر سهم عمده حمل و نقل باید بر دوش شبکه‌های سریع و حجیم نظیر مترو و اتوبوس‌های تندرو (BRT) باشد، چنان‌چه کوریتیبا در برزیل به رغم ضعف‌های اقتصادی و تکنولوژیکی در زمینه توسعه مترو، از طریق گسترش شبکه‌ پیوسته و با کیفیت اتوبوسرانی به خوبی توانسته از عهده تأمین سهم حمل و نقل عمومی بر آید.

 

این گزارش حاکی است روش‌های بازدارنده مانند افزایش قیمت سوخت یا اجرای محدوده طرح ترافیک و طرح زوج و فرد بدون تقویت حمل و نقل عمومی باعث ایجاد نارضایتی در شهروندان خواهد شد و در صورتی که حمل و نقل شهری مناسب نباشد، باید از روش‌های تشویقی بهره گرفت تا خود شهروندان استفاده از وسایل نقلیه عمومی را به وسیله نقلیه شخصی ترجیح دهند.

در پایان گزارش مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران آمده است: توجه به تجارب موفق سایر شهرها در زمینه افزایش کارآیی حمل و نقل عمومی می‌تواند راهنمای خوبی به منظور ایجاد تغییرات موثر در حمل و نقل شهری در تهران باشد که متنوع‌سازی فعالیت‌ها برای کاهش سفرهای درون شهری، بهسازی و ایجاد طرح‌های مشوق پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری، استفاده از تاکسی‌متر و یکپارچه‌سازی سیستم‌های حمل و نقل عمومی، از جمله پیشنهادات مورد نظر در این زمینه است.