آیت‌الله نجفی قوچانی مردی وطن دوست و میهن پرست بود

سید علی نجفی در گفت‌و‌گو با خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» در مشهد، اظهار داشت: مردم داری و رسیدگی به مستمندان از صفات بارز پدرم بود به گونه ای که این امر باعث تیرگی روابط وي با اغنیاء قوچان شد و وي را دارای مریدان خاصی کرد.
 

وی تصریح کرد: پدرم برای مستمندان زحمت زیادی می کشید و هم و غم پدر این بود که آن ها ناراحت نباشند و حتی یکی از اتاق های منزل خود را برای انبار کردن زغال قرار داده بود تا در زمستان به مستمندان و فقرا كمك كند.
 

سید علی نجفی افزود: پدرم دوست داشت در شهر قوچان خدمت كند؛ در صورتی که ثروتمندان و اغنیاء دوست نداشتند ایشان در آنجا بماند؛ اما مستمندان باعث شدند که پدرم در این شهر ماندگار شود و به امور آنان بپردازد.
 

پسر ارشد آقا نجفی قوچانی یادآور شد: پدرم دوران کودکی خود را در خسرویه که یکی از دهات قوچان بود، گذراند و در 13 سالگی به اصرار پدر خود به قوچان آمده تا درس خود را ادامه بدهند.
 

این معلم بازنشسته ادامه داد: آقا نجفی قوچانی پس از قوچان به مشهد رفت و بعد از اقامت دو ساله در آنجا به اصفهان سفر كرد و پس از چهار سال دیگر اقامت در آنجا با پای پیاده به نجف اشرف می روند و حدود 20 سال اقامت در این مکان مقدس از محضر اساتیدی همچون آخوند خراسانی که مورد علاقه ایشان بود، بهره می گیرد.
  

لازم به ذکر است، فرزند این عالم بزرگوار به مدت پنج سال در اطراف قوچان در دوره ابتدایی مشغول به تدریس بود و در سال 73 بعد از 34 سال خدمت بازنشسته می شود.