كنگره عظیم بین المللی سلمان، معرف این ابرمرد تاریخ سرزمین عشق و ایمان بر جهانیان باشد

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از شیراز، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی به پیش کنگره بین المللی سلمان فارسی در شهرستان کازرون آورده است: سلمان فارسی به وطن ‌دارانش اینچنین هشدار می داد كه جز علی هیچ كس به اسرار نبّوت آگاه نیست و در نزد علی علومی است كه در نزد هیچ‌كس نیست.

 

متن كامل پیام سیدمحمد خسینی به همایش سلمان فارسی چنین است:

 

غرور ملی ما هم ز شأن دینـی ماست  نشــان بـــاور مــا عشق سرزمینی ماست

 

نه ما زخاك، كه عزت گرفته از ما خاك مكان!  شرف اگرش هست از مكینی ماست

 

همه كرامت سلمان، عبارت «منّا»ست  كه مشك بوئی از احسان هم‌نشیـنی ماست

 

اگـر زخـرمن آل الله او تنـعّم یافــت از اوست  حرمت این قوم و خوشه‌چینی ماست 

 

اشاره ای كه بـود علم اسیر قوم شمـا   نشان عــزت ایـران، شــرف‌گــزینی ماست

 

خدای‌ترسی سلمان ز اهل بیتش كرد   هـــراس غـــرب كنــون از خدای‌بینی ماست

 

به جستجوی آن قلم باید بود كه علم قدس  نامی را برافرازد كه عالمی را متحیر می‌سازد!

 

مجوس‌زاده‌ای كه زیر بار پرستش آتش نمی رود تا آنجا كه در گریزش، برده می‌شود، كرامتی می‌بخشندش كه ستون سُرادق علم امام جعفر صادق سلام الله علیه فرمود: در اسلام، مردی كه فقیه‌تر از همه مردم باشد، همچون سلمان، آفریده نشده است و فرمود: «سلمان اسم اعظم را می دانست».

 

چه می شود كه مُغ بچه ای تنعم زندگی طبقاتی كاهنانه را رها می كند و هجرت دشوار آن روزگار را و اسارت در چنگال گرفتاری های بی شمار را به جان، خریدار می شود امّا تن به افكار بی‌مقدار و تبعیت از رفتار كجمدار تبارش نمی دهد كه نوشش باد این شراب طهور كلام رحمت و نور كه فرمود: «هركه می خواهد به مردی بنگرد كه خداوند قلبش را به ایمان درخشان كرده است، به سلمان بنگرد».

 

در وصف چه كسی رﺣﻣة للعالمین چنین فرموده است كه: «همانا اشتیاق بهشت به سلمان بیش از اشتیاق سلمان به بهشت است».

 

انصاف را كه ما در شناخت این مفخر بهتر و متعهدانه‌تر می بایست عمل می كردیم.

 

شاهراه تشیع در ایران به دست سلمان احداث شد. آنجا كه او استاندار بود مسیر گذار و گذر ایرانیان بود. به وطن‌دارانش اینچنین هشدار می داد كه جز علی هیچ كس به اسرار نبّوت آگاه نیست و در نزد علی علومی است كه در نزد هیچ‌كس نیست.

 

انصاف را كه ما دین خود به درستی در مورد این یگانه‌راستی، ادا ننموده ایم و امید كه این راهی كه گشوده ایم انسان ادامه دهیم كه بر آستان مقصد، بوسه زند.

 

جماعت مهاجر او را از خود می خواندند كه هجرت كرده بود؛ انصار او را از خود می دانستند كه در مدینه به رسول خدا پیوسته بود؛ پیامبر اكرم (ص) با این فرموده نزاع را به پایان رسانید كه: «سلمان منّا اهلَ البیت» و از آن پس «سلمان محمدی» خوانده شد.

 

«بباید در ره ایمان همی تسلیم سلمانی»

 

روزبه ایرانی به دنبال كمال رنجی می برد بی مثال: در شام به مسیحیان می پیوندد و چون از راهب دانشمند تحریف انجیل و ظهور پیامبر آخرالزمان از مكه و آمدنش به نخلستانی میان دوكوه و نشانه های حضرتش را می‌شنود؛ گله گوسفندان خود را به كاروان تجاری می دهد به ازای بردنش به عربستان! كه در میان راه به تاجری یهودی به بردگی فروخته می شود.

 

وفا كنیم و ملامت كشیم و خوش باشیم كه در طریقت ما كافریست رنجیدن

 

پس از دیدن آن ناملایمات، یكی از یهودیان بنی قریظه را دست روزگار به وادی القُری كشانید او را به سلمان رسانید تا مأمور ایصال او به محضر مظهر كمال باشد.

 

خوش خبرباشی ای نسیم شمال كه به ما می رسد زمان وصال

مــا لِسَلمی و مَن بِـذی سَلَم اَیــنَ جیرا ُننا و كَیــفَ الحال

یــا بَرَید الحَمی حَمــاك الله مــرحبــا مرحبــا تعالِ تعال

 

و چون مراد خود یافت، همه نامرادیها را برتافت. پیامبر گرامی اسلام (ص) سلمان را به چهل نهال خرما و معادل چهل درهم خریداری فرمود و آزادش نمود و بر او نام زیبای «سلمان» را نهاد.

 

حبذا بر این توفیق، مرحبا بر این ارفاق!  به جستجوی آن قلم باید بود كه علم قدس نامی را بر افرازد كه عالمی را متحیر می سازد!

 

سلمان، بدین سان در مسیر ایمان ، آنچنان ترقی كرد كه امام صادق علیه السلام فرمود:

 

«ایمان ده درجه دارد، تعداد در درجه هشتم و ابوذر در درجه نهم و سلمان در درجه دهم ایمان است»

 

حالیا از آن سخن باید گفت درّ نایاب كه را باید سفت

 

انصاف را كه :

 

هرچه می گویم از آن شمع چگل چون به نامش می رسم گردم خجل

 

پس كوتاه كنم سخن، درازاست این بحث 

 

امیدوارم در این پیش همایش بخشی از شخصیت حضرتش شكافته شود و گلیم ارادتی بافته شود تا بر ان معرفی بزرگترین افتخار این سرزمین را بنشانید و اذهان مهّیای جوانان ایران اسلامی را به سمت شناختی شایسته از جناب سلمان پارسی بكشانید!

 

سلمانی كه در دوران استانداری‌اش با حصیربافی ارتزاق می نمود و می گفت: «لا اُحِبُا اَنَّ اكُلَ ِالّا مَن عَمَل یَدی» دوست ندارم جز از دسترنج خویش بخورم، شایسته است كه مورد تأسی ما قرار گیرد. او كه ابی الحدید سنّی معتزلی درباره‌اش می نویسد: «و كان سلمان من شیعه علی علیه‌السلام كما ینبغی» می بایست مقتدای ما شیعیان باشد.

 

برای این پیش همایش و مبتكران و كارگزارانش آرزوی موفقیتی روزافزون دارم و امیدوارم كنگره عظیم بین المللی سلمان، معرف این ابرمرد تاریخ سرزمین عشق و ایمان بر جهانیان باشد.