نامه سرگشاده دانشجوي بسيجي دانشگاه شهید چمران درباره پوشش نامناسب در دانشگاه

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از اهواز، در نامه سرگشاده یک دانشجوي بسيجي دانشگاه شهید چمران خطاب به رئيس اين دانشگاه آمده است: در خصوص وضعیت موجود و حاکم بر فضای دانشگاه شهید چمران نکاتی را در همین خصوص عنوان مي كنم تا نشان دهم که آیا روند و حرکت فعلی دانشگاه، حقیقتاً روندی به سمت اسلامی شدن را در پیش گرفته است یا روندی مخالف و متضاد با آرمان ها و ارزش های انقلاب و اسلام؟ آیا فضای فرهنگی موجود فضایی مطلوب است؟ و ضمن اینکه بنرهای تقدیر از شما به عنوان یکی از دانشگاه های فرهنگی برتر کشور در سطح دانشگاه به صورت گسترده پخش شده است آیا تیم مدیریتی و تحت امر شما نیز به همین گستردگی در زمینه فرهنگی دانشگاه قدمی احیاناً مثبت برداشته اند؟

 

اين نامه مي افزايد: آیا حرکتی در خصوص تولید فکر و علم در دانشگاه شهید چمران اهواز انجام شده است؟ آیا امر ولی فقیه زمان مبنی بر جنبش نرم افزاری و نهضت تولید علم همه جانبه در دانشگاه شهید چمران اجرا شده است و یا همچنان مغفول مانده است؟
 

در این نامه تصریح شده است: نگاهی اجمالی به فضای کلی دانشگاه و فضای حاکم بر آن، معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه، درونی دانشکده ها، کلاس های آموزشی، آزمایشگاه ها، خوابگاه ها و دیگر مکان ها مؤید روند صعودی ابتذال فرهنگی و نزول ارزش های فرهنگی و نابود کردن و لگدمال کردن ارزش ها در دانشگاه است.

 

در اين نامه تاكيد شده است: ارتباط های غیرلازم و غیرضروری، غیر قانونی و غیر شرعی فی مابین دانشجویان دختر و پسر و روابط علنی و پنهانیِ گروه های مبتذل دانشجویی بر هر انسان عاقل و هوشیاری هویداست و این امور چنان به صورت علنی در دانشگاه انجام می شود که کسی نمی تواند آمار کذب بدهد که نه وضعیت مطلوب است!!

 

اين نامه بيان كرده است: آن وقت که دانشگاه و محیط دانشگاه، کلاس های آموزشی و اساتید دانشگاه، امور فرهنگی و دستگاه های مربوطه هیچ حرکتی در زمینه ترویج فرهنگ ناب اسلامی و زدودن فرهنگ شیطانی نمی کنند و جوانان پسر و دختر دانشجو را درست در اوج غریزه جنسی در کنار هم، افسار گسیخته می کنند و ارتباطات غیر دینی و غیر ضروری همراه با هوس و شهوت دوره جوانی نیز شکل می گیرد و سکوت مسئولان و گاه همراهی آنان نیز، مهر تأییدی بر این مسائل است چطور و به چه شکل باید انتظار داشت که فرهنگ دانشگاه، فرهنگ مطلوبی باشد و تازه به عنوان برترین های فرهنگی را کشور بخود بگیرد.

 

در اين نامه آمده است: کاش مسئولان این دانشگاه کمی جرئت به خرج می دادند و در این هفته فرهنگی، از پشت صندلی های سبز و سیاهشان بلنده شده و کمی به فضای مسموم دانشگاه نگاه کنند. این مسائل فقط مربوط به دانشجویان بی قید و بند نیست؛ از این نوع حرکات و ارتباطات در بین اساتید با دانشجویان دختر و کارمندان آموزش و دیگر بخش های دانشگاه نیز دیده می شود که وقتی دیگر می طلبد.
 

اين نامه مي افزايد: مسئولیت فضای ضدحجاب و ضدعفاف و پوشش های بسیار زننده با چه کسی است؟ آیا حراست دانشگاه که باید زیر نظر شما فعالیت کند و چارچوب فعالیت قانونی دانشگاه را لحاظ کند در این موارد وظیفه دارد؟ اگر دارد پس کجاست؟ طوری که اکثراً پرسنل حراست دانشگاه می گویند: «از مقامات بالا به ما می گویند وظیفه شما نیست»؛ بنابراين اگر وظیفه حراست نیست پس وظیفه کیست؟
 

اين نامه عنوان كرده است: چرا دانشگاه جولانگاه افرادی با بدترین پوشش ها و بدترین ارتباطات شده است؟ آیا در جواب می گويید باید فرهنگ سازی کرد؟ جایگاه معاونت فرهنگی سرشار از ابتذال فرهنگی در دانشگاه کجاست؟ آیا اصلاً مسئولان دانشگاه بخصوص معاونت فرهنگی دانشگاه، اعتقادی به فرهنگ ناب اسلامی دارند؟ اثرات این اعتقاد و انجام وظیفه قانونی و شرعی کجاست؟
 

اين نامه تصريح كرده است: به عنوان یک عضو کوچک از این جامعه و دانشجویی در دانشگاه شهید چمران، از روزی که اینجانب به عنوان یک دانشجوی ساده وارد این دانشگاه شده ام شاهد این امور و حرکت های ضدفرهنگی بوده ام و حال حاضر در دوران شما که قریب به دو سال است اوج گرفته است. از شما به عنوان یک نیروی اصولگرا و ارزشی و مسئول این مسائل، درخواست عاجزانه دارم که به این روند ضد قانونی و ضد شرعی، روند بنیان شکن و فرهنگ برانداز در این فضا پایان دهید و هم قانون دستیار شما و هم فضای حاکم بر کشور این را می خواهد و مطالبات و همراهی نیروهای ارزشی در دانشگاه نیز اهرمی محکم و پشتیبانی صادق برای شما خواهند بود.

 

اين نامه بيان كرده است: بی تردید سکوت و عدم وظیفه شناسی مسئولان و نخبگان، فردایی تاریک و رقت باری را به ارمغان خواهد آورد و روزی می رسد که دیگر کاری از کسی بر نمی آید.
 

در پایان این نامه آمده است: آن چیزی که وظیفه ما بود انجام دادیم و گفتیم و آن چیزی که وظیفه مسئولان امر است مغفول و بر زمین مانده؛ امید است با خواندن این حرف های حق، حرکتی روشن و اثرگذار را از ناحیه شما و مجموعه تحت امر شما شاهد باشیم؛ چرا که این مطالبات صرف مطالبه یک دانشجوی ساده نیست، بلکه وظایف «قانونی» مسئولان و مهمتر مطالبات و فرمایشات مقام معظم رهبري از شما و دیگر مسئولان مربوطه است.