زندگی در راستای اعتقادات ایرانی، هدف فردوسی در شاهنامه است

به گزارش گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، دکتر منصور رستگارفسايی امروز در همایش بزرگداشت فردوسی که در تالار اجتماعات ساپکو مشهد برگزار شد، با طرح سوال‌هایی در زمینه‌ دلایل ماندگاری و پایداری فردوسی و شاهنامه‌ او  بیان کرد: روز بزرگداشت فردوسی روز ایران‌زمین است و روزی که به قول خود او تمامی مردگان را زنده کرده است و با حیات ابدی خویش شخصیت‌های جاودانه‌ را جانی دیگر و طراوتی دیگر بخشید.

وی گفت: فردوسی سرشار از ایمان به خالق یگانه و وطن‌پرستی بوده و مردی است که گذشته‌ ایران را به خوبی می‌‌شناخته ولی به آینده‌ای چشم دوخت که به چشم هیچ‌کس نیامده بود.

شاهنامه‌پژوه بزرگ ایران و جهان با اشاره به اینکه فردوسی در فکر ساختن آینده‌ای بزرگ و باشکوه و درخور ملت ایران بود، متذکر شد: فردوسی در روزگاری قلم به دست گرفت و تاریخ اساطیری ایران را به نظم درآورده بود که همه‌ افراد جامعه‌ آن روز، گذشته‌ خود را از یاد برده بودند.

رستگارفسايی تأکید کرد: فردوسی پس از ذکر نام و یاد خداوند بلافاصله از خرد سخن می‌گوید؛ چراکه او خرد را برای شناخت خداوند ضروری دانسته و به کار می‌گیرد؛ همچنین به دادگری خداوند اندیشیده و عدل و داد خداوندی را متوازن‌کننده‌ هستی می‌داند.