آيا نظريه تساوی مرد و زن منطبق بر فقه اسلامی است؟

گروه اجتماعی «خبرگزاری دانشجو»- بهاره مقدم؛ وضعیت جهان و به تبع آن ایران در جهتی پیش رفته که اشتغال زنان در عرصه های متفاوت را امری بدیهی و عادی جلوه می دهد، امروزه زنان در جای جای جهان از مناصب رسمی حکومتی گرفته تا کار در صنعت و معدن به فعالیت می پردازند.

 

اینکه زنان مانند مردان در اجتماع حاضر باشند و به مشاغل گوناگون بپردازند به هیچ وجه با فقه اسلامی در تضاد نیست، چه بسا آنکه هرگاه قرآن از لزوم حجاب برای زنان سخن رانده مقصود از آن حجاب، پوشیده شدن در برابر نامحرم برای حضور در اجتماع است.

 

یعنی اسلام و قرآن هردو برای زن نقش اجتماعی قائل اند تا جایی که در تاریخ اسلام هرگاه نیاز به حضور زنان بوده با رعایت عفت به ایفای نقش پرداخته اند.

 

خطبه قرای حضرت زهرا(س) در حمایت از ولایت امیر المومنین(ع) و نیز سخنان تاثیر گذار زینب کبری (س) در برابر یزید و رسوایی جنایات او نمونه هایی از حضور باصلابت و تاثیر گذار زن در عرصه سیاست و اجتماع است.

 

با این وجود گه گاه از گوشه و کنار ضمن محکوم کردن اسلام به تحقیر نقش زن سخن از تساوی مرد و زن به میان می آید و عده ای در تلاشند تا بیش از پیش نقش اجتماعی زنان را به مردان نزدیک ساخته و تفاوت ها و مرزهای موجود را از میان بردارند.

 

غرب سعی می کند با وضع قوانین و مقررات مشابه خود را مدافع حقوق زنان جلوه دهد و بدین شیوه مدعی همان آزادی کذایی است که ما در اسلام از آن به لاقیدی یاد می کنیم.

 

باید پذیرفت که قوانین مدون در غرب برای زنان، قانونی است که مردان می نویسند به نفع مردان، در واقع برنده واقعی قوانین تساوی بخش نقش زنان و مردان و لاقیدی و سست شدن بنیان خانواده نتیجه ای جز وسیله شدن زن در جوامع غربی برای ارضای نیازهای آنی مردان غربی نخواهد بود.

 

اسلام ویژگی های روحی، طبیعی و غریزی متفاوت مرد و زن را نادیده نمی گیرد و از منظر آن، هردو انسانند اما حقوق انسانی متفاوتی را دارا می باشند.

 

تنها با پذیرش این تفاوت هاست که یک زوج در کنار یکدیگر مطابق نظر اسلام به آرامش می رسند و مفهوم خانواده بر قرار می شود، حال آنکه مفهوم خانواده در جوامع غربی مفهوم ناشناخته ای است که با از بین رفتن روحیات زنانه و برچسب فریبنده تساوی مرد و زن علنا آرامش روانی ای که تنها در بستر خانواده و از طریق زوجیت محقق خواهد شد کمرنگ شده و حتی از میان رفته است.

 

ادعای اسلام این است که اگرتفاوت های وجودی مرد و زن پذیرفته و نهادینه گردد اجتماع نیز بهتر و شایسته تر پیش می رود كه با نگاهی ساده به وضعیت کنونی جامعه خودمان می توانیم به عمق هجمه سلیقه غربی که بر خانواده های ایرانی غالب شده پی ببریم.

 

امروزه در ایران شمار زنان تحصیل کرده اگر بیش از مردان نباشد کمتر نیست، زنان پا به پای مردان در عرصه های متفاوت مشغول به کارند و گاه این عرصه ها آنقدر جالب توجه است که اخبار فلان شبکه تلویزیونی گزارش ویژه اش را اختصاص می دهد به زنی که رانندگی ماشین های سنگین را برعهده دارد، بر برج های چند ده طبقه مهندسی می کند، مکانیک است، کارگر معدن است و... همه این ها بیانگر این واقعیت است که جامعه ما پذیرفته زن می تواند در تمامی عرصه ها در کنار مردان به ایفای نقش بپردازد.

 

طبق نظر استاد شهید مطهری یکی از تفاوت های بنیادین شرق و غر ب این است که شرق تمایل به اخلاق دارد و غرب به حقوق مایل است، شرق تمایل به عاطفه ورزیدن دارد و غرب قانون را دست مایه امور قرار می دهد.

 

نمی توان به هیچ روی منکراین قضیه شد که حضور زنان در مشاغلی که تا امروز طبق روحیه ایرانی مختص مردان بوده در روحیات زنانه تاثیر گذار نباشد، قطعا وفور زنان تحصیل کرده و شاغل در ایران یکی از شاخصه های پیشرفت و توسعه است اما نباید تک بعدی به ماجرا نگریست و باید پیامدها را نیز در نظر گرفت.

 

زنان تحصیل کرده غالبا برای ازدواج سخت گیرتر و سن ازدواجشان نیز بالاتر می رود، حال آنکه طبق نظر پزشکان بهترین دوران بارداری میانگین سنی 18تا30 سالگی است و طبق سلیقه جدید وارداتی به کشور ما دختران ما در پایان دوران تحصیل خود و سبک و سنگین کردن شرایط ازدواج، حدودا بعد از 25 سالگی زندگی مشترک خود را آغاز می کنند و در نهایت تفاوت سنی با کودکان نسبت به چند دهه اخیر در کشورمان بسیار بیشتر شده است.

 

در صورت بچه دار شدن نیز این زنان شاغل غالبا فرصت چندانی برای حضور در منزل و خانه داری و شوهر داری و بچه داری پیدا نمی کنند و برهمه این موارد تسلط روحیه مردانه بر زنان و کمرنگ شدن عواطف را نیز بیفزایید.

 

زندگی مکانیکی معماری خانه ها را نیز مطابق سلیقه وارداتی غرب سامان داده و از سویی دیگر فست فود و پشت میز نشستن ها هم صمیمیت خانواده های ایرانی در کنار سفره را تقلیل بخشیده و هم منجر به فراموشی برخی از فرهنگ ها و آداب و رسوم ایرانی شده است.

 

افزایش ازدواج های موقت و چند همسری در میان مردان را نیز نمی توان بی ارتباط با این جریان دانست، زن شاغل که بخشی از ساعات اوج انرژی خود را صرف تلاش های سنگین نموده و پس از آن مجبور است بنا به وظیفه خانه داری به امور منزل و فرزندان رسیدگی کند مجالی برای پرداختن به خود و آراستگی نخواهد یافت و در نتیجه بنیان ارتباط بین زوجین سست خواهد شد.

 

نزدیک نشدن به فرزندان و عدم صمیمیت به علت درگیری شغلی و همچنین تفاوت سنی زیاد اساس برخی دوستی های نادرست و ارتباطات ناصحیح فرزندان را دامن خواهد زد و پایه برخی مشکلات اجتماعی خواهد شد، این موارد سرنوشت محتوم تمامی زنان شاغل نیست بلکه این دست نوشته سعی دارد نفوذ خرامانه سلیقه غربی بر پیکره جامعه ای که داعیه دار اسلام وفقه اسلامی است را قدری بازبینی کند.

 

آمار بالای اشتغال زنان در ایران پدیده زن سالاری را نیز به دنبال داشته و تعدد مردانِ در خانه بیانگر تغییر در روند خانواده های ایرانی است، کمرنگ شدن صله رحم، وفور انواع افسردگی ها، عنوان شدن مسئله فاصله نسل ها و افزایش درگیری بین فرزندان و پدر و مادر را نیز نمی توان بی ارتباط به موارد فوق دانست.

 

هم چنین استقلال اقتصادی زنان، گردن فرازی ها و لجاجت های زنانه را نیز در برابر مردانشان گاها به دنبال دارد که این خود عاملی است بر اینکه فرزندان از موقعیت سوءاستفاده نموده و خود را در برابر پدر و مادر پاسخگو ندانند، همچنین زنان تحصیل کرده خانه شینی و خانه داری را دون شان خود دانسته و به تمامی این موارد کاهش تبحر زن امروز در امور مربوط به منزل و خانه داری را نیز بیفزایید!

 

در هرحال و در پایان همواره و همیشه اگر همه چیز اصولی و طبق نظریه هویت اسلامی ایرانی مان پیش برود هرگز خدشه ای به نقش های شخصی، سیاسی و اجتماعی مان وارد نخواهد شد و همه چیز بر اساس اصول پیش خواهد رفت.

 

نمونه بارز یک زن تمام عیار زهرای مرضیه(س) است که ضمن برخورداری از دانش زمانه اش هم در خانه داری دستانی پینه بسته از آسیاب کردن داشت و هم در سیاست پهلویی شکسته در حمایت ازولی زمانش.