سخن گفتن مداوم از سختي‌ها كفر نعمت است

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، سيد عبدالرضا موسوي، مبلغ طرح ضيافت انديشه در دانشگاه صنعتي شريف طي سخناني از فرهنگ تشكر و شكرگزاري گفت.

 

متن كامل سخنان وي به شرح زير است:

ما دو فرهنگ داريم؛ يكي شكرگزاري و يكي عذرخواهي؛ شكرگزاري بايد هم از صاحب نعمت و هم از واسطه نعمت صورت گيرد.

صاحب نعمت خداوند متعال است. خداوند متعال انسان و عالم را تدبير مي‌كند؛ چشم انسان در آب شيرين فاسد مي‌شود، اما در آب شور سالم مي‌ماند، پس اشك نعمت الهي است؛ از جهتي ديگر اگر چشم گرد بود اشك نمي توانست خارج شود، سلامتي و بخصوص امنيت از نعمت‌هاي بزرگ خداوند هستند.

بنابراين بايد صاحب نعمت و خداوند را شكر كرد، از طرف ديگر بايد از كسي كه واسطه نعمت‌هاست تشكر كرد، و از مادر هم كه سفره را پهن مي كند و پدر كه وسايل آن را تهيه مي كند بايد تشكر كرد. 

 به خاطر همين امنيت كه گفتم، بايد از نيروي انتظامي و ديگر دستگاه‌هاي مربوطه و همچنين از رهبر معظم انقلاب تشكر كنيم.

 

امام سجاد (ع) در رساله حقوق مي‌فرمايد: شكر كسي كه حقي به گردنتان دارد اين است كه ياد صاحب حق كنيد او را دعا كرده و نعمتش را بازگو كنيد.

دو روز قبل براي افتتاح طرح ضيافت انديشه رفته بودم از رئيس دانشگاه براي سخنراني دعوت كنم، اما هيچ تشريفاتي نداشت پس بنابراين بايد تشكر شود چرا كه او حق استادي به گردن دانشجويان دارد.

در روايات آمده لقمان به باغي رفته بود، ديد غلامي خربزه مي‌خورد و مدام تعريف مي‌كند زماني كه صاحب غلام مقداري از آن خربزه خورد ديد تلخ است و به غلام گفت: چرا اين‌قدر تعريف كردي اين خربزه كه تلخ بود غلام گفت: يك عمر به من نعمت دادي انصاف نبود بعد از سال‌ها اين تلخي را به رويت بياورم، بنابراين اگر از خدا سختي ديديم انصاف نيست كه بازگو كنيم.

 روزي حضرت يعقوب (ع) به ديدن راهبي رفت راهب گمان كرد كه او حضرت ابراهيم (ع) مي‌باشد يعقوب گفت: من نوه حضرت ابراهيم هستم راهب سوال كرد: پس چرا اين‌قدر پير شده‌اي گفت: به خاطر سختي‌ها و تنگناهاي دنيا پير شده‌ام خداوند به يعقوب وحي كرد چرا ناشكري مي‌كني ما عمري به تو نعمت داديم.

بعضي افراد مدام از سختي‌هايشان مي‌گويند گاهي اين نوع صحبت‌ها كفر نعمت است.

امام رضا (ع) مي‌فرمايند: كسي كه شكر واسطه نعمت نكند شكر صاحب نعمت نكرده است، در روايات وارد شده در روز قيامت فردي را حاضر مي‌كنند خداوند مي‌فرمايد: او را به جهنم ببرند آن فرد مي‌گويد خدايا من تو را بسيار شكر كردم خداوند مي‌فرمايد من با خودم عهد كردم از كسي كه شكر واسطه نعمت‌هايم را نكند شكر خودم را نيز قبول نكنم.

شكر چند قسم دارد؛ شكر زباني و شكر عملي اما از همه سخت‌تر شكر قلبي است. گاهي مي‌بنيم بعضي ها مي‌گويند خدايا راضي‌ام به رضاي تو، اين جمله مناسبي نيست اين جمله براي فردي چون امام  حسين (ع) است كه در يك روز تمام خانواده اش را به شهادت رسيدند.

اگر ما بگوييم ظرفيتمان كم است ممكن است خدا ما را امتحان كند بنابراين هر وقت خواستيد بگويد خدايا راضي‌ام به رضاي تو تبصره‌اش را هم بگويد كه خدايا ما ضعيف هستيم به ما عافيت بده.