سفری کوتاه به عرصه‌های صبر و استقامت

گروه فرهنگي «خبرگزاری دانشجو»؛ به سمت حرم امام رضا (ع) حرکت می کنی تابلویی مقابلت سبز می شود که به تو می گوید اگر 99 کیلومتر دیگر طی کنی به محرومترین شهر استان محروم خراسان شمالی یعنی فاروج می رسی، پس از گذشت یک ساعت و نیم پرچم سفیران کار و تلاش در کنار عکس حاج عبدالله والی، پدر مجاهد و از خود گذشته ی سازندگی و محرومیت زدایی خودنمایی می کند.

 

از مردم فاروج آدرس روستای چری را می پرسم تا قرارگاه سازندگی شهید جلال الدین موفق را پیدا کنم، قرارگاهی که 30 نفر از دانشجویان یعنی همان سفیران کار و تلاش که از همه متعلقات دنیایی هجرت کرده و به عرصه صبر و استقامت سفر کرده اند تا به محرومان روستاها باغ محله، زینکانلو، قره گل، مهدیکانلو، دالیجان کردیه، ینگه قله، باش محله و بیرگ خدمت کنند.

 

وارد چری می شوم، حضور بچه ها یاد سالهای سازندگی را در هشت سال دفاع مقدس زنده می کند سال هایی که ما نسل سومی ها آرزو داشتیم وفاداری خودمان را به انقلاب در آن نشان دهیم، ولی اکنون عرصه ای دیگر و مراد و دلبری دیگر ما را به اردوهای جهادی فراخوانده است.

 

از چهره شاداب مردم مشخص می شود افسران جنگ نرم کارشان را خوب انجام داده اند.

 

 

وارد قرارگاه که شدم مهدی الهی راد، مسئول ناحیه بسیج دانشجویی خراسان شمالی از ما استقبال کرد، وي نیز آمده بود تا یک عمر تجربه اش در کار مدیریتی را با شور و شوق بچه ها عجین کند.

 

وي با بیان اینکه امسال بچه ها با حضور خود سنگ تمام گذاشتند، می افزاید: در فاز اول اردوهای جهادی که تیر ماه امسال برگزار شد، 530 دانشجو از دانشگاه هایی استان شرکت کردند که در قالب 15 قرارگاه به مردم 50 روستای محروم استان خدمت می کنند.

 

مسئول ناحیه بسیج دانشجویی خراسان شمالی می گوید: دانشجویان بعنوان مدیران آینده نظام با دیدن این محرومیت ها، مشکلات، کم و کسری ها مطمئنا در آینده با این روحیه جهادی که پیدا می کنند و با این خودسازی درونی که کسب می کنند در مسئولیت هایی که دارند، تلاش بیشتری برای رفع محرومیت می کنند.

 

الهی راد با بیان اینکه اصلی ترین هدف اردوهای جهادی، اجرایی کردن منویات مقام معظم رهبری مبنی بر اینکه جوانان را دعوت به سازندگی کشورشان کنید است، خاطرنشان می کند: این انقلاب با حرکت های جهادی شروع شد و ادامه حفظ ارزش های انقلاب فقط و فقط با همین روحیه های جهادی امکان پذیر است.

 

 

اسدالله ناصری، پدر 70 ساله ای است که طي این مدت در روستای قره گل به گرمی از بچه ها پذیرایی کرده و بر سرشون بوسه می زند و بچه ها هم بر دستان او...

 

وی می گوید: بعضی از مسئولین آمدند، ولی هیچ کار نکردند، نه خانه بهداشت، نه آب شرب بهداشتی، نه حمام، مردم روستا حتی خانه خودشان را نمی توانند بسازند.

 

اسدی می افزاید: مسجد روستا روحانی ندارد، فقط دهه محرم یکی از شهر می آید، خدا را شکر از وقتی جهادگرها آمدند، در مسجد روستا باز شده.

 

 

روی در کلاس نوشته به کلاس شهید کاوه خوش آمدید. وارد می شویم محدثه زمانی دانشجوی رشته ریاضی دانشگاه دولتی بجنورد دارد به نوجوانان روستای زینکانلو کامپیوتر آموزش می دهد و خود درس مدرسه صبر در خداشناسی یاد می گیرد.

 

وی که دغدغه این را دارد که مردم روستا به دلیل عدم آنتن دهی دکل فقط شبکه یک را می بینند، می گوید: دومین سال است که به اردو جهادی آمدم، خودم اولین بار از تلویزیون با اردوهای جهادی آشنا شدم و امسال هم دوستانم را تشویق کردم که بیان.

 

اين دانشجوي جهادي با بیان اینکه هر روز که میام به عرصه ها روحم از روز گذشته آزاد تر می شود، تاکید می کند: خانم های روستا محرم در مراسمات مذهبی شرکت نمی کنند و این مسئله باید میان مردان روستا فرهنگ سازی شود تا خانم ها نیز در مراسمات مذهبی شرکت کنند.

 

 

خانم «ش.ق» از اهالی روستا زینکانلو با دلی پر درد به ما می گوید: خانه بهداشت که نداریم، راه هم درست نیست و همین مسئله ما را در زمستان دچار دردسر می کند حتی باعث شده مادری به دلیل بسته بودن راه به هنگام وضع حمل از دنیا برود.

 

وی می افزاید: بچه های روستا سرگرمی ندارند، تلویزیون هم آنتن دهی ندارد، همچنین فقط تا کلاس پنجم ابتدایی کلاس درس داریم و برای راهنمایی بچه ها باید به فاروج برن.

 

 

اردوي جهادی اول خود سازی است بعد دگر سازی؛ این را جهادگری از رشته حسابداری دانشگاه آزاد بجنورد می گوید.

 

وی می افزاید: من تا به حال اردو جهادی نیامده بودم که از طریق فیلم و عکس های اردو جهادی پارسال یکی از بچه ها با آن آشنا شدم.

 

مهسا ساجدی که معلم خوشنویسی و نقاشی بچه های روستا شده است، می گوید: اینجا چیزهای زیادی یاد گرفتم از جمله اینکه یاد گرفتم با یک لیوان آب وضو بگیرم و از همه مهمتر به خودم تلنگری زدم که چرا با وجود این همه امکانات در دانشگاه و شهر اینقدر در تحصیل علمی که نیاز جامعه هست، کوتاهی می کردم.

 

 

خانم «م.فخری»، دانشجوی رشته مهندس عمران است که خیلی دوست داشت حرف هاش در گزارش ما بیاد. آخر تحولی عظیم در او ایجاد شده بود.

 

وی می گوید: من در خانواده مرفهی بزرگ شدم و همیشه در زندگی به دنبال شرایط ایده آل بودم، ولی اردوي جهادی شخصیت من را کاملا عوض کرد و به معنای واقعی کلمه صبر و قناعت را از همین مردم محروم یاد گرفتم.

 

اين دانشجوي جهادي آرزو می کند اردو جهادی همیشه ادامه پیدا کند و می افزاید: اردو جهادی یعنی در کنار مردمی بودن که صفا دارند، ریا و کینه ميانشان جايي ندارد و در کنار آنها بودن خلوصت را افزایش می دهد.

 

 

ما اول تصمیم گرفتیم برای خوشگذارنی و خنده بیایيم، ولی اردو جهادی خوشگذارنی ما را به خودسازی و کار برای رضای خدا تبدیل کرد.

 

مریم منتظریان می گوید: اینجا دیر می خوابیم زود بیدار می شویم، ولی از شهید علمدار خراسان شمالی یاد گرفتیم کار برای رضای خدا خستگی ندارد.

 

سمانه روحانی از دیگر فعالان اردوهای جهادی می افزاید: سعی می کنیم تو اردو هم رو بچه های خودمان کار کنیم و هم رو بچه های روستا و به همین خاطر محور فعالیت های ما برنامه ها و کلاس های فرهنگی و مذهبی است.

 

وی با تاکید بر اینکه بچه ها باید قبول کنند که افسر جنگ نرم هستند، می گوید: متاسفانه به دلیل فقر فرهنگی، مردم روستا حاضرند کلی هزینه کنند و برای یک شب عروسی از شهر ارکستر بیارن، ولی حاضر نیستند برای حضور روحانی در روستا هزینه کنند.

 

از قرارگاه شهید جلاالدین موفق در شرق خراسان شمالی به قرارگاه مسیر ولایت عشق در جنوب غربی استان واقع در شهرستان جاجرم می روم تا با برادران جهادگر هم به گفت و گو بنشینم.

 

 

ترم آخر است که در دانشگاه علمی- کاربردی دانشجوست و به همین خاطر نمی خواهد فرصت شیرین اردو جهادی دانشجویی را از دست بدهد، از کاروان بچه ها جا مانده بود، ولی با هر زحمتی که بوده خودش را به قرارگاه می رساند، نورالله قاسمی می گوید: به فرموده ی مولای متقیان امام علی علیه السلام «تفریح مومن کار است و اینجا برای ما یک تفریح سازنده است.»

 

وی با اشاره به اهمیت آسیب شناسی اردوها جهادی در هر سال، می افزاید: ما در منطقه محروم درس می خوانیم و دانشگاه هم بستر کار در محرومیت را برای ما فراهم کرده است، واقعا برای استحکام اعتقادات مان آمدیم.

 

 

مصطفی روحانی و عباس علیپور رفیق فابریک های دوران راهنمایی بودند که بطور اتفاقی اردو جهادی آنان را به هم رساند، روحانی اردو جهادی را در تلویزیون دیده بود که این شوق و عطش حضور در او بوجود آمده، علیپور هم که گل خنده از لبانش نمی افتاد، می گوید: حقیقتش نمی خواستم که بیام، ولی یکی از معلمان دوران راهنمایی در مسجد من را تشویق کرد و خدا را شکر اینجا عبادت عملی را تجربه کردم.

 

 

حسن زاده از معلمان منطقه است که برای عرصه یابی و هدفمند شدن فعالیت ها به کمک دانشجویان جهادگر آمده، وی می گوید: هجرت دانشجویی تراوشی از فعالیت های دستگاه های اداری است به این معنا که مردم ما را نماینده همی دستگاه های اجرایی می دانند.

 

وی درباره اینکه چقدر اردوهای جهادی گفتمان انقلاب را زنده کرده است، می افزاید: اردو جهادی همان زنده کردن اندیشه امام راحل، نشان دادن همین رهبری معظم و زنده شدن جلوه های انقلاب است که بچه های دانشجو به خوبی روحیه جهادی را به روستاها و توده مردم تعمیم داده اند.

 

 

«قسمت تلخ اردو زمانی است که محرومی را می بینم، ولی نمی توانم به او کمک کنم» این را «حسن» دانشجوی جهاد گر دیگری می گوید: از سال دوم راهنمایی تاکنون که دانشجوی ترم سوم رشته مدیریت هستم در اردو جهادی شرکت می کنم، پارسال به نیت مکه آمدم که خدا نصیبم کرد و امسال به عشق حرم امام حسین علیه السلام آمدم.

 

حسن اسماعیل پور می افزاید: از مسئولین می خواهم بیشتر به فکر محرومان باشند ما جایی رفتیم که زمستان خودشان را فقط با یک پیک نیک به سر می کردند.

 

دانشجویی دیگری که دارد با ظرافت تمام مسجد امام علی پیشی دره را سنگ کاری می کند، می بینم از اون هایی است که به حالش غبطه می خورم و دوست داشتم جای او بودم، می گوید: خیلی دوست داشتم بعنوان یک مهندس و یا دکتر به مردم محروم خدمت کنم، ولی هنوز اول راهه امیدوارم با دعای خیر این مردم به مدارج عالی علمی برسم تا بهتر به مردمم خدمت کنم.

 

وی می افزاید: من در مراسم معنوی اعتکاف دانشجویی امسال شرکت داشتم با حال و هوای اونجا برام زنده شد و شاید هم بالاتر چون اینجا اعتکاف پویا است.

 

 

بچه ها مشغول آرماتوربندی صحن امام زاده عبدالرحمن بن موسی بن جعفر روستای خرق بودند که سر رسیدم، یکی داشت داد می زد برادر ها به دلیل کمبود آب لطفأ در مصرف گل صرفه جویی کنید.

 

اولین سالش است که در اردو جهادی شرکت می کرد، اما بعنوان جانشین مسئول قرارگاه خیلی اهل دل بود و کلی برامون از سختی های اردو جهادی در کنار شیرینی هاش گفت.

 

محمد جعفری اهل مشهد که دانشجوی دانشکده دارالفنون است، به ما می گوید: به محض ورود اولین کار که کردیم مرمت و غبارروبی مسجد روستا بود و خدا را شکر هر روز نماز، قرآن، کلاس های تربیتی و اخلاقی با حضور جوانان و نوجوان روستا برپا است.

 

وی اظهار می دارد: قبلا غر می زدم چرا ماشین ندارم ولی الان مردمی را می بینم که حداقل مایحتاج زندگی را ندارند و خدار ا شکر سطح شکر گذاریم بالا رفت.

 

محمد جواد محمدنیا، دانشجوی دیگر به ما می گوید: انقلاب یک حرکت دسته جمعی بود که ملت ما با وحدتی که داشتند و با ایستادگی مقابل توپ و تانک دشمن شاه مخلوع را سرنگون کردند، اینجا هم یک حرکت دسته جمعی بچه ها برای سازندگی است که با وحدت جلوی نفس اماره، مشکلات و حتی مسخره شدن از سوی برخی از مردم می ایستند تا با سازندگی تلاش انقلاب را به قله رفیع دنیا برسانند و آن را صاحب اصلی اش حضرت ولی عصر تحویل دهند.