خمس‌مان را تقدیم به ولایت و انقلاب کردیم

سید حسن موسوی کربلایی در گفت‌وگو با خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» در اهواز، تصريح كرد: مردم  شهید اهوازي را برادر خودشان می دانستند و خیلی خودشان را نشان دادند و دور ما بودند.
 

وی افزود: بعد از شهادت سید احمد موسوی کربلایی ما احساس تنهایی نکردیم و با اینکه شهید مادر نداشت؛ اما بسیاری از مادران دور و برش بودند همه خواهرها و برادرهایش بودند.
 

برادر سید احمد موسوی کربلایی با این نکته که ما به داشتن چنین هم استانی هایی افتخار می کنیم، ادامه داد: ما پنج برادر بودیم که خمس مان را تقدیم به ولایت و انقلاب کردیم و به آن افتخار می کنیم، همه برادرها رزمنده هستند از خدا می خواهیم ما را در این راه که راه ولایت و شهداست، مستدام بدارد.
 

وی در مورد خصوصیات شهید سید احمد موسوی کربلایی هم گفت: مهمترین و برجسته ترین نکته اخلاقی شهید صبر و استقامتش بود خصوصا در مقابل این همه زجر و اذیت و آزاری که ناشی از مصدومیت شدید شیمیایی در ناحیه ریه، گلو، نای و چشمانش داشت، خیلی صبور بود.
 

این برادر شهید ادامه داد: اين شهيد در این ماه های آخر فاصله دو سه متری را هم درست نمی دیدند؛ ولی یک بار هم نشد که وی لب به گلایه باز کنند و فقط خدا را شکر می کرد و منتظر شهادت بود.
 

وی با بیان اینکه شهدا الگوی همه ما هستند، افزود: ما باید شهدا را بشناسیم، خاطراتشان را بخوانیم، وصیت هایشان را بخوانیم و عمل کنیم و آنها را الگوی خودمان قرار دهیم تا بتوانیم رهرو راهشان باشیم و این مشیت الهی بر این قرار گرفت که پس از 25 سال مجروحیت ایشان به شهادت برسد.
 

موسوی کربلایی گفت: مطمئنا یکی از مقدرات الهی برای فضاسازی فرهنگی کشور شهدایی هستند که به شکل جاویدان اثر یا به شکل گمنام و یا به شکل جانبازان با مصدومیت و مجروحیت زیاد به شهادت می رسند، همین از الطاف الهی است که فضای معنوی در جامعه به وجود می آورد.
 

لازم به ذکر است، شهید سید احمد موسوی کربلایی از جانبازان 70 درصد خوزستانی بود که در سال 1344 به عنوان چهارمین فرزند و دومین پسر خانواده سیدداوود در شهرستان آبادان دیده به جهان گشود، در بامداد روز چهارشنبه، اول تیرماه امسال نیز بر اثر شدت جراحات ناشی از مصدومیت شیمیایی پس از 26 سال فراغ یاران و همرزمان شهید، در شهر لنگرود گیلان شربت شهادت نوشید و به یاران شهیدش پیوست.
 
از این شهید والامقام دو فرزند پسر به نام های سید محمدحسین و سید مهدی به یادگار مانده است.