مهمترین خروجی رمضان تقواست/ دعای داروی تکبر فقط الهی العفو نیست

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از شیراز، حجت الاسلام شیخ علی رضا حدائق، شب گذشته در مراسم احیای شب 19 رمضان در مسجد دانشگاه شیراز که با حضور دانشجویان و مردم شیراز برگزار شد، سخنرانی کرد که متن کامل سخنان وی به این شرح است:

 

هدف ما در جمع شدن در این مکان مقدس برای بخشیده شدن از لغزشها و رفتار ناشایست گذشته است و این که از این به بعد از محضرش بخواهیم که این توفیق را عنایت کند تا مشمول عفو و رحمتش قرار گیریم.

 

برای بخشیده شدن یک سری لوازم و اسبابی وجود دارد که باید بنده به آن عمل کند و خدا هم اسباب کرم و رحمت خودش را در آن قرار دهد.

 

ان شاء الله که امشب مقدمه ای برای بخشیده شدن ما شود.

 

صاحب این شب وجود مقدس آقا امیرالمومنین علی (ع) می فرمایند: یکی از عواملی که مورد عفو قرار می گیرد نیت است که از طرف پرورگار برای انسان فراهم شده است.

 

نیت باید انصراف و بازگشت از حرام باشد، قطعا کسانی مشمول عفو قرار گرفته اند که از تخطی پشیمان شده اند.

 

احیاء و شب زنده داری زمانی مورد قبول است که از اشتباهات گذشته بازگردند و دیگر بازگشت خطا وجود نداشته باشد. اگر اندیشه خطا داشته باشد مشمول عفو قرار نمی گیرد.

 

اما اگر نیت پشیمانی نداشته باشد، لبیک به کارهایی که خدا دوست ندارد نیز موجب مشمول نمی شود.

 

جوانی آمد خدمت آقا امام صادق(ع) و گفت: یا ابن رسول الله از کجا معلوم و بدانیم که گناهان مشمول عفو الهی قرار می گیرد.

 

امام صادق (ع) فرمودند: نشانه بخشش عدم مراجعه به گناه است باید ببینیم بعد از امشب کارهای گذشته را انجام می دهید یا نه! ولی اگر فردا و فرداها روز از نو روزی از نو باشد، مورد عفو قرار نگرفته ایم.

 

اگر امشب بگوییم آمده ایم در جمع خوبان و شب زنده داری و بیداری را تحمل کرده ایم مشمول عفو قرار گرفته ایم این طور نیست.

 

اگر فاصله گرفتیم از حرام و آن چیزی که خدا نمی پسندد معلوم است که مورد عفو قرار گرفته ایم.

 

مرحوم آیت الله مشکینی می فرمایند: بدان روزگار اگر واقعا جوری پای کار بیایند و واقعا توبه کنند می شوند از خوب های روزگار.

 

مهمترین خروجی رمضان تقواست، نخوردن، نیاشامیدن و غیره اینها همه صورت رمضان است.

 

نکته دیگری که امشب باید لحاظ کنیم این است که بعد از انصراف و برگشت از گناه گذشت داشته باشیم به کسانی که بدی کردند.

 

در مسجد شجره وقتی می خواهید لبیک بگویید دلتان را خالی می کنید و الهی العفو می کنید. کسانی را می بخشد که واقعا پشیمانند و خدا ناله طغیانگر، کافر، معاند و... را نمی شنود دلتان را خالص کنید تا خدا شما را ببخشید.

 

اگر مسلمانی از لغزش مسلمانی گذشت خدا روز قیامت از گناهانش می گذرد. دعا کنید خدا اینها را برگرداند.

 

خدا به حضرت موسی می فرماید: جناب موسی من در حق بنده ام سه کار کردم و توقع دارم بنده ام در حق دیگران این کارها را تکرار کند

 

1- نعمت زیاد دادم منت نگذاشتم؛ اگر کاری در حق کسی می کنید بی منت باشد تا خداوند به شما توفیق دهید. بدانید که توفیق داشته اید که توانسته اید این کار را انجام دهید.

 

اگر زکات می دهید، اگر خمس می دهید، اگر مشکل کسی را حل می کنید، اگر با علمتان گره از مشکل کسی حل می کنید بگویید خدایا ممنونم که توانستم با علمم گره از مشکل کسی باز کنم.

 

خدا فقط در هدایت و ائمه منت گذاشته است نه در چیزی دیگر نه در خلقت پس چرا شما منت می گذارید.

 

2-موسی من عبادت آینده را از شما نخواستم چرا شما روزی آینده را از من می خواهید.. واقعا بعضی ها ایمانشان ضعیف است تو وظیفه امروز خودت را انجام نده گاهی اوقات به موجود یا وعده های پوچ ایمان داریم به خدا ایمان نداریم.. خدا به موسی گفت: شما به بندگیت عمل کن. من خود مدیریت می کنم.

 

3-گذشت: وجود مقدس امام صادق (ع) می فرمانند: بگذر از کسی که در حق تو ظلم کرده است ولی نه ظالمی که از ظلم خود پشیمان نبود و بخشش تو او را گستاخ می کند.

 

همانطور که شما دوست داری بخشیده شوی باید ببخشی.

 

روند تاریخ کربلا را مطالعه کن؛ وجود مقدس آقا سیدالشهدا(ع) صبح عاشورا را ببین که با بخشیدنشان حر در مسیر رحمت قرار گرفت.

 

حر دو جا در مسییر حرکت کاروان قرار گرفت.

 

اول در دوم ماه محرم بر مسیر حرکت کاروان قرار گرفت و گفت من نامه از عبیدالله دارم که جلوی حرکت شما را بگیرم. همین حر در صبح عاشورا پشیمان شد و به سمت اباعبدالله حرکت می کند و طلب بخشش می کند و می گوید: خدایا من کسی هستم که دل اینها را سوزاندم خدایا ازمن بگذر و مرا از پیشگامان قرار ده.

 

برای بخشیده شدن باید ابتدا از ذوی الحقوق بگذریم اگر کسی یا کسانی هم طلبکارند، باید بگذری تا بخشیده شوی.

 

دلها را باید خانه تکانی کرد از کینه، حسادت و ...

 

شایسه یک مسلمان نیست که مسلمان دیگر کینه و حسادت داشته باشد.

 

دعا کنید، نماز شب بخوانید اما بگذرید.

 

مرحوم جواد آقا تبریزی، استاد امام و شاگرد مرحوم ملاقلی همدانی، شخصیتی بی نظیر درفقه و عرفان است و خوشا به سعادت قم که پیکر این دو شخصیت بزرگ در قبرستان شیخان قم است.

 

شش سال در درس ملاقلی همدانی شرکت می کرد که اگر یک کلمه به یک منحرف می گفت متحول می شد. یک روز بعد از اتمام درس خدمت ملاقلی همدانی رسید و گفت: استاد من آدم می شوم. ملا قلی بر سر او داد زد گفت: جواد آقا تو آدم نمی شوی.

 

عده ای از پسران عموی تو در نجف هستند که ارتباط با آنها نداری. جوادآقا گفت: اختلاف بر سر ملکی از زمان پدربزرگ ها بوده است و اکنون نسل در نسل این اختلاف وجود دارد. ملاقلی گفت: باید به نجف بروی و در کلاس درس پسر عموهایت شرکت کنی و جلوی آنها خم شوی. جواد آقای تبریزی به نجف رفت و هر روز کفش های پسر عموهایش را جلوی پاهایشان جفت می کردند.

 

آنها گفتند عجبا این کیست بدون این که ما جوابش را دهیم او کفش هایمان را جفت می کند. استغفرالله با همین شکستن تکبر میرزا جواد آقای تبریزی به کجاها که نرسید.

 

دعای داروی تکبر فقط الهی العفو نیست باید خالص دعا کنید و بگذرید خدا را خالصاً مخلصاً یاد کنید. زمانی دعا مستجاب می شود که دل خالص باشد.

 

امام صادق (ع) فرمودند: زمانی دعایتان مستجاب می شود که 1- دل بشکند 2- خالصا اشک بریزید.

 

امام باقر(ع) فرمودند: برای استجابت در مسیر رحمت خدا قرار دهید و این جز با ترحم به ضعیفان نمی شود.

 

 

وجود مقدس آقا امیرالمومنین علی (ع) صاحب امشب می فرمایند: به زیر دستانتان رحم کنید تا بالادستت به تو رحم کند.

 

اگر رحم می خواهی نیاز خودت را با نیاز زیر دستت مقایسه کن خالصانه دعا کن و ترحم به ضعفا را فراموش کن.