سه نوع ارتباط مردم با دین/ علت ترویج مسیحیت در جامعه و مدارس

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از یزد، حجت الاسلام ماندگاری شب گذشته در یزد به تبیین انواع ارتباط با دین و شاخصه های آن پرداخت که متن کامل آن به این شرح است:

 

مردم برای ارتباط با دین سه نوع ارتباط را برای خود برمی گزینند و براساس آن عمل می کنند که در آن نیز افراد اولویت هایی را برای خود برمی گزینند که سومین نوع این ارتباط بهترین نوع می باشد و افرادی که در این گروه قرار گرفته اند، به بهترین نحو از خداوند اطاعت کرده و با دل و جان به استقبال معبودشان می روند.

 

 

اولین نوع ارتباط مردم با دین از نوع محبت می باشد و با دین، قرآن و اهل بیت براساس محبت ارتباط پیدا می کنند و نه تکلیف که با این وجود نیز ما اعتقاد داریم که این نوع ارتباط باید دارای سه شاخصه باشد که شامل معرفت، اطاعت و هزینه است.

 

هرچه درجه محبت بالاتر باشد، هزینه بیشتري دارد که ممکن است افراد در این راستا حتی جان خود را فدا کنند؛ همچنان که امام حسین در عالم نمره 20 آورد بدین خاطر که هرچه داشت حتی جانش را فدای محبوبش کرد.

 

عده ای فقط محبت خشک و خالی دارند و فقط امام حسین (ع) را دوست دارند و عاشق مرام امام علی (ع) و عکس ایشان هستند ولی به اینکه علی (ع) چه کسی بود و ايشان به چه درد زندگی آنها می خورد اصلا توجهی ندارند و توجه ندارد که خداوند امام علی (ع) را برای سعادت بشریت به وجود آورده است که این نوع محبت کاملا کاذب است.

 

اگر می بینید برخی با مسیحیت خوب ارتباط برقرار می کنند و در جامعه ما نیز و حتی در مدارس ما آن را تبلیغ می کنند به خاطر این است که دین مسیحیت دین تکلیف نیست و فقط بر اساس محبت می باشد و این یک محبت بی خاصیت بوده که حتی ظالم پرور است و شاخصه اصلی افرادی که اين دين را قبول می کنند نیز تکلیف گريزي می باشد و غافل از اینکه تکلیف یک روی سکه بوده و آن روی دیگر سکه سرمایه گذاری است.

 

 

دومین نوع از ارتباط با دین نیز در بین برخی از افراد براساس منفعت می باشد و افراد هرچند تکالیف را انجام می دهند اما این انجام تکالیفشان در محدوده ای است که منفعتشان اجازه بدهد؛ لذا طلحه و زبیر نیز اگرچه شیعه امام (ع) بودند ولی (به زبان امروزی) گفتند ما پست می خواهیم و به دنبال منفعت بودند.

 

یکی دیگر از این نوع ارتباط هم مربوط به زمان امام علی (ع) است که ایشان هرچند حاکم درخواستی مردم بودند اما همین مردم تا جایی تکلیف را انجام می دادند که به اقتضای منافعشان بود و تکلیف موقت انجام می دادند و مادامی که به آنها ضرر نرساند که خداوند نیز به این گروه بیان می کند که منتظر امتحان باشید.

 

 

دسته سوم در این راستا نیز کسانی هستند که می گویند رهسپاریم با ولایت، با دیانت، تا شهادت و ما فقط محبتی و منفعتی نیستیم بلکه اعتقاد داریم نفع دنیوی و آخرتی ما در پیروی از مکتب محمد (ص) و آل محمد(ص) است و این ها بیان می کنند که ما برد کرده ایم و هر دو روی سکه را دیده اند.