امروز تصمیم‌گیران معیار درستی برای ارج‌گذاري به مقام بزرگان شعر و ادب ندارند

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از مشهد، کاظمی، از شاعران افغانستان دیروز در «نشست نقد روز شعر و ادب فارسی» در مجتمع فرهنگی امام خمینی (ره) مشهد با بيان اينكه ما باید به چیزی افتخار کنیم که خودمان سهمی در ایجاد آن داشته باشیم، گفت: اینکه کسی معیار منطقه ای را برای بزرگداشت آن منطقه انتخاب کند، معیار درستی نیست؛ ما باید معیار و ملاک قابل قبولی را برای ارزش گذاری هایمان انتخاب کنیم؛ به گونه ای که این معیار برای همه کسانی که در عرصه فرهنگ و ادب هستند، قابل احترام باشد.

وی بیان داشت: معیارهای مورد نظر در این حیطه این است که شعرها بر مبنای ارزش های انسانی، فرهنگی، صوری و قرابت زمانی و در آخر ملاک نزدیکی منطقه ای ارزش گذاری شوند، اما متاسفانه آخرین اولویت امروز در قلمروی فرهنگی ما اولین اولویت شده است و شاهد نامگذاری هایی هستیم که نمی تواند بیانگر گستره زبان فارسی ما باشد.

این شاعر افغانستاني خاطرنشان کرد: ما همچنان که به طور طبیعی ساکنان یک قلمروی زبانی هستیم باید معیار ارزش گذاری هایمان هم یکسان باشد؛ مثلاً نمی توانیم بگوییم ارزش معیار عطار به خاطر نیشابوری بودن آن است؛ چرا که میراث اصلی تمام شاعران این است که سهم بزرگی در حرکت و تعالی زبان فارسی در پهنه گیتی داشتند.

نگاه منطقه‌ای بسیار موثر در نامگذاری‌هاست

كاظمي با انتقاد از نگاه حاکم منطقه ای بر نامگذاری ها گفت: روز بزرگداشت عطار و حافظ و مولانا را در تقویم داریم، اما برای سنايي و بیدل چنین روزهایی را نداریم؛ این در حالی است که سنايي نقش پررنگ تری در پیشرفت زبان فارسی داشته و این به دلیل این است که کسانی که مسئول هر شهر هستند، نگاهي در حد شهر خود دارند و سلیقه ای با مسائل این حیطه برخورد می کنند و نگاهشان نگاه جغرافیایی است.

وی خواستار تغییراتی در زمینه نامگذاری ها و بزرگداشت ها در حوزه شعر و ادب شد و گفت: در بزرگداشت های متوالی برای عطار دیگر چه می خواهیم بگوییم این که هر سال عده ای کارشناس جمع شوند و صحبت های تکراری بکنند چه نفعی دارد؟ چرا یک سال از مقام ناصر خسرو، سنايی و بیدل تجلیل نشود؟

اين شاعر افغانستاني گفت: طرح این مباحث می تواند زمینه ای باشد تا در حد قلمروی زبانی خودمان یعنی زبان فارسی فکر و عمل کنیم.