بني صدر خائن نبود /صدام به ما اعتماد كرد

به گزارش گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»، آيت الله هاشمي رفسنجاني در سي‌ودومين سالگرد آغاز هشت سال جنگ تحميلي صدام عليه جمهوري اسلامي ايران ناگفته‌هاي از شرايط داخلي منطقه‌اي و جهاني كشور در آن ايام را در پايگاه اطلاع رساني خود منتشر كرد.

در بخشي از اين خاطرات آمده است:

 

خيلي از دوستان به مشكلات بعد از عزل بني صدر خائف بودند و البته موضوع اولويت «جنگ» را نيز در اين رابطه بهانه قرار مي‌دادند ولي تجربه بني‌صدر به خوبي نشان داد كه حق با ما بود و مدارا با بني‌صدر ضرورتي نداشت.

بني‌صدر خائن نبود، حتي از مبارزين بود، البته مبارزان دور، آيت الله زاده بود، من حتي در سفري به فرانسه واسطه آشتي بني‌صدر و قطب‌زاده و يزدي شدم. اختلافي كه بين نهضت آزادي و جبهه ملي خيلي بالا گرفته بود. مهم‌ترين مشكل بني‌صدر از آن روزهايي شروع شد كه تفكر به جان هم انداختن نيروهاي انقلاب و چندقطبي كردن مردم و نظام را به خود راه داد. تفكري كه امروز هم مي‌توان نشانه‌هاي آن را در برخي‌ها ديد.

خاطره‌اي كه از اول جگ هميشه در خاطرم هست، واكنش جالب فرماندهان نيروي هوايي بود كه خواهش مي كردند آتش بسي در كار نباشد تا آنها انتقام تجاوز هوايي عراق را به شهرهاي كشور بگيرند آبروي ارتش و نيروي هوايي جمهوري اسلامي خيلي برايشان مهم بود و بعد رفتند آن 150سورتي پرواز تاريخي را در جبران حمله هوايي به عراق انجام دادند.

شهيد رجايي درست در نقطه مقابل بني‌صدر، همه هم و غم خود را در پرهيز از دعواهاي سياسي، سخنراني‌هاي شعاري و وعده‌اي پوچ و توخالي قرار داده بود در مقابل تهمت‌ها سكوت پيشه مي‌كرد تا به كار اصلي پشتيباني جنگ بپردازد.

ما قطعاً نمي‌توانستيم عراق را اشغال كنيم. چون اصلاً زبان ما زبان اشغال نبود، نتيجه اشغال عراق چيزي مي‌شد شبيه باتلاق امروز اشغالگران، پس زبان ما زبان دفاع بود يعني بايد خوب دفاع مي‌كرديم و خوب تمام مي‌كرديم كه اين كار را هم انجام داديم.هدف پيشنهاد اين بود كه با تصرف منطقه استراتژيك مثل قطع رابطه بصره با مركز عراق و يا قطع راه عراق به دريا را در اختيارداشته باشيم و تداركات ختم جنگ را موكل به خواسته‌هاي ايران نمائيم.

يكي از مهمترين تصميمات ما در زمان تجاوز صدام به كويت اتخاذ شد تصميم بي‌طرفي در جنگ آمريكا و عراق كار ساده‌اي نبود، آن هم در شرايطي كه صدام هواپيماهاي خود را به كشور ما مي‌فرستاد اين كه چرا هواپيماهاي عراقي به سمت ما فرستاده شدند هم فقط در يك جمله قابل خلاصه است كه صدام به حرف ما اعتماد كرد و مي‌دانست كه ما از پشت خنجر نمي‌زنيم.

يك شبهه بزرگ و غيرمنصفانه‌اي هم راجع به بحث پشتيباني جنگ مي‌كنند كه واقعاً جاي تعجب دارد .مگر دولت دفاع مقدس چه چيزي در چنته داشت كه آن را خرج جنگ نكرد؟ مگر مردم جز با كوپن و حداقل معاش با چه چيزي به زندگي خود ادامه مي‌دادند؟ من به عنوان رئيس مجلس آن دوران بايد شهادت بدهم كه هر چه بود در طبق اخلاص بود و با كمترين درآمدهاي نفتي و با همدلي موفق به اداره همزمان جنگ و كشور در طي هشت سال شديم و اينگونه شبهه افكني‌ها  غيرمنصفانه و غيرعالمانه است و شايد درآمدهاي نفتي سرشار اين سال‌ها عده‌اي را به توهم پراكني واداشته است.