تعامل مردم و ناجا؛ بسترساز تحقق احساس امنیت

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»، سید محمد مهدی موسوي؛ «بدترين شهرها، شهري است كه در آن ايمني نباشد»؛ این کلام امیرِ بیان، امام علی (ع) به خوبی نشان دهنده اهمیت و حساسیت رسالت امنيت در جامعه مي باشد و برقراري آن به عهده نیروی انتظامی است که در هفته آن  قرار داریم.

 

بیان حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی(ص) نیز دقیقا ناظر بر همین حقیقت است، آن جا که می فرمایند: «دو نعمت است كه شكر آنها گزارده و قدر آنها دانسته نمي‏شود و مادامی که از دست می روند امنيّت و سلامتي.»

 

از این منظر اساسا نیاز به فلسفه بافی نیست که نیروی انتظامی نیاز ضروری یک جامعه انسانی است؛ نیرویی که با اقتدار در برابر اخلال گران نظم و امنیت و مفسدان و ظالمان، سروشِ آرامش، امنیت و عدالت را نغمه سرایی می کند.

 

هفته ای که در آغازین روز آن قرار داریم، فرصت ارزشمندی است براي نيروي انتظامي، از اين حیث كه با نمایش دستاوردها و توانمندي‌هاي خود در شاخه های گوناگون کاری‌اش و نیز توجه به ضعف ها و آسیب های خود از زبان مردم و مسئولان، ضريب اعتماد شهروندان را نسبت به خود ارتقا دهد.

 

مهمترین فعالیت‏های نیروی انتظامی در عرصه جرم زدایی و مبارزه با قانون شکنان، بر سه اصل آگاهی، پیش‏گیری و پی‏گیری استوار است.

 

در این بین البته آگاهی، اولین گام جلوگیری از وقوع جرم است، چه آن که قبل از هر چیز لازم است مردم با قوانین و مقررات آشنا شوند تا از مسیر راه‏های خط‏ کشی شده قانونی قدم بردارند، همچنین از تهدیدات اخلال گران و فرصت‏طلبان و روش‏های آنان آگاهی یابند تا در دام‏های بی‏شمارشان گرفتار نشوند.

 

از سویی بر مبنای آن که گفته اند «علاج واقعه قبل از وقوع می‏باید»، مسئولان و کارکنان نیروی انتظامی می بایست همه سعی و تلاش خود را بر این محور معطوف دارند که با شیوه‏های مختلف اطلاع‏رسانی و فرهنگ سازی، مردم را از تخلفات و راه‏های جلوگیری از آن آگاه سازند.

 

از این حیث بی شک ضرورت مشاركت و تعامل همه جانبه مردم و نيروي انتظامي، تأثير بسزايي در تحقق این مسئله است که بی شک پیامد مهم آن افزايش امنيت اجتماعي و اخلاقي به عنوان يك خواسته كليدي مردم از پليس خواهد بود.

 

طبعا پدید آمدن احساس امنيت و آرامش جامعه در گروي مأموريت اصلي ناجا در برقراري نظم و امنيت شهر و شهروندان و شناسايي و مقابله جدي اين نيروي پرتلاش و زحمت‌كش با تبهكاران و متخلفان و مجرمان است؛ امري كه به نظر می رسد که بدون مشاركت و تعامل خودِ مردم، دور از دسترس باشد.

 

البته بدون شک اگر اين مشاركت صرفا جنبه سمبليك و تشريفاتي به خود بگيرد، نه تنها در به نتيجه رسيدن آن هدف اصلي كمكي نمي‌كند، چه بسا به تدريج موجب تضعيف اعتماد مردم به نيروي انتظامي شود و بدين ترتيب مبارزه با گسترش جرايم و بر قراری امنیت، عقيم مانده و به كندي پيش برود.

 

در همین باره، مقام معظم رهبری سخن راهگشایی دارند، ایشان می فرمایند: «نیروی انتظامی باید پناه دل‏های خائف و ترسان و جان‏هایی که احساس می‏کنند از سوی یک انسان یا جمع و مجموعه‏ای تهدید می‏شوند، باشند. وجود نیروی انتظامی، باید اساس امنیت را در بیننده به وجود بیاورد. این شأن نیروی انتظامی در جمهوری اسلامی است.»

 

معظم له همچنین تاکید می کنند: «مردم نیروی انتظامی را باید از خود بدانند... مردم احساس آرامش می‏کنند که ببینند جوانان، مردان و زنان در این سازمان بزرگ و کارآمد، با انجام صحیح وظایف خود، می‏توانند آن چه از آنان متوقع است، آن را محقق کنند.»

 

در این باب نکات بسیاری را می توان متذکر شد، اما در این مجال اندک و از باب اختصار اشاره به این نکته کافی است که خادمان ملت در نیروی انتظامی باید ضمن برخورد قاطع با متخلفان و هنجارشکنان، بکوشند خود در انجام  وظایفشان، موازین قانونی را رعایت کرده و با عمل مؤمنانه به تکالیف قانونی خویش، احساس امنیت که به تعبیر جامعه شناسان به مراتب مهمتر و ضروری تر از خود مقوله امنیت است را در سطح جامعه فراگیر و ملموس کنند.

 

و بالاخره آن که بی گمان، پيوستگي مردم، پليس و دولت موجب افزايش اقتدار ناجا مبتني بر مشروعيت مي‌شود و بدین سان انتظارات مردم به عنوان ولی نعمتان نظام مقدس جمهوری اسلامی از حافظان امنیت و ثبات تا حدود زیادی تحقق می یابد.