به یُمن ضریحت ذی القعده قم، محرم است

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، سید محمد مهدی موسوی؛ بچه که بودیم به ما گفتند هر گاه تشنه شدی و آبی نوشیدی بگو «سلام بر حسین»، بزرگ تر که شدیم یادمان دادند هر گاه دل به یاد کربلا گرفت، زیارت عاشورا بخوانیم و یا بر پشت بام منزل رفته و دست بر روی سینه رو به حرم آقا بگوییم «السلام علیک یا اباعبدالله»

 

چه خوب گفته اند که به یاد ارباب بی کفن، به دنبال بهانه گشتن، رسم معرفت نیست چه آن که مرام و مشی اعتقادی شیعه این است؛ «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا»

 

چند روزی است «عش آل محمد» بیش از هر زمان دیگری، رنگ و بویی کربلایی به خود گرفته است.

 

پس از آن که پنجشنبه گذشته از ضریح جدید حرم امام حسین (ع) در مدرسه علمیه معصومیه قم- محل کارگاه ساخت ضریح- پرده برداری شد و دیدگان همه بر این مقدس ترین سازه کره خاکی افتاد، این شهر مقدس حال و هوایی متفاوت به خود گرفت و این گونه شش، هفت هفته ای زودتر، دیار کریمه اهل بیت (ع) به استقبال ماه حزن و ماتم آل الله رفت.

 

عصر دیروز به همراه تنی چند از دوستان و همکاران رسانه ای توفیقی دست داد تا برای دومین بار پس از مراسم رسمی رونمایی، ضریح مطهر را از نزدیک مشاهده کرده و صدها کیلومتر دورتر از کربلای معلی، سلامی دیگر بار، از روی ارادت و خاکساری به حضرت ارباب بدهیم.

 

جلوه و زیبایی خاص و معنوی ضریح مطهر که نتیجه تلاش بی وقفه 4 ساله جمعی از متخصص ترین هنرمندان این آب و خاک است، هر بیننده و زایری را مجذوب خویش می نماید.

 

در این ضریح شش گوشه به وضوح می توان هنرمندی نگارگر «تابلوی عصر عاشورا» را به نظاره نشست و به دستان هنرمند و زحمات او و دیگر هنرمندان دلباخته ساحت اهل بیت (ع) دست مریزاد گفت.

 

در چهار پنج روز اخیر، بزرگان و مراجع تقلید، برخی از جانبازان جنگ تحمیلی و خانواده های معظم شهدا و همچنین برخی از اقشار و گروه های مردمی این توفیق را یافته اند که با حضور در کنار ضریح جدید حرم سلطان عشق، ارادت خود به سالار شهیدان را از راه دور نشان دهند و اعلام بدارند که هر کجا باشند و در هر پست و مقامی، افتخارشان این است که ریزه خوار سفره کرم اباعبدالله الحسین (ع) هستند.

 

این روزها کارگاه ساخت این ضریح مقدس، در ابتدای بلوار محمد امین (ص) شهر قم، با حضور علما و مراجع و گروه های مختلف، به مجلسی معنوی از روضه خوانی و مرثیه سرایی سیدالشهدا (ع) بدل شده است و چه بهانه ای بهتر از این که در این مکان شریف برای «حضرت قتیل العبرات» گریست و به یاد ام المصایب زینت کبری(س) ناله ماتم سر داد.

 

این گریه ها و ناله ها، بی گمان از سر شوق و ارادت است و این سان است که با خود شور و شعفی به همراه دارد که در هیچ جای دیگر جز دستگاه ملکوتی امام حسین (ع) نمی توان نمونه آن را یافت.

 

سفر عشق از آن روز شروع شد که خدا

مِهر یک بی کفن انداخت میان دل ما

 

11 تا 25 مهرماه، آخرین فرصت برای بازدید عمومی از این ضریح مطهر مي باشد، چه آن که قرار است پس از این تاریخ با حرکت سازه ضریح به اقصی نقاط کشور، موجی حسینی در سراسر ایران اسلامی در آستانه ماه محرم ایجاد شود؛ ماهی که پیر خمین، فرمود هر چه داریم از آن داریم.

 

هر که با خاک تو تطهیر شود

نکند چهره به خاک آلوده

ما فقط از تو ، تو را می خواهیم

مکن این دل به ثواب، آلوده

شوق رویای ضریحت داریم

چشممان گر شده خواب آلوده

 

در این چند روز مداحان، روضه های مختلفی خوانده اند، اما شاید جانسوزترین روضه، روضه وداع خون خدا با اهل حرم باشد، آنجا که مخدرات امام (ع) و زینب کبری(س) برای آخرین بار به دیدار ثارالله آمدند و در آن عصرِ غریبِ نینوایی، سوزناک ترین لحظه وداع تاریخ بشری را رقم زدند؛ ساعاتی بعد اما ... «السلام علی الشیب الخضیب... السلام علی الخد التریب...»

 

این روزها قم به برکت ضریحی که تا سه ماه دیگر در مرقد مطهر سیدالشهدا(ع) نصب می شود، زودتر از هر شهر دیگری، لبیک گوی کربلاییان شده است.

 

آری ! هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله.