چگونه یک دانشجوی روشنفکر باشیم؟

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، بهاره مقدم؛ واژه ها سرگذشت غریبی دارند! در طول زمان رنگ می بازند! کمرنگ می شوند و گاهی می شوند غلط مصطلح!!! یعنی معنا چیز دیگری است، اما عامه به تعبیر دیگری می شناسندش! مثلا یک روز و روزگاری به نخبگان علمی می گفتند، روشنفکر یا به صاحب نظری فیلسوفی بزرگ مردی!

 

این روزها شرایط فرق کرده! برای اینکه ادعا ی روشنفکری کنی باید اول از همه حجاب و محاسن و انگشتر عقیق و دکمه های آخر لباس بسته ها و بلوزهای روی شلوار آمده را به سخره بگیری! بعدش دستمال گردنی، بندچرمی، ستاره داوودی چیزی به خودت ببندی و در انتها با صدای بلند جدایی دین از سیاست و رابطه با آمریکا و به تنگ آمدن از تحریم ها و تعامل جای تقابل و شیفتگی غرب و محو روحانیت و جمهوریت دموکراتیک را فریاد بزنی تا همه بدانند بدجور بارت است! و چقدر بخت برگشته است این واژه روشنفکری که هر کسی از ظن خودش یارش شده و اگر به صاحب نظرمعتقدی برچسب روشنفکری بزنی شدید بر تو می تازد!

 

حقیقت این است که این روزها روشنفکران نه ژرف نگرند نه روشن اندیش، دگراندیشان متعصبی اند که نه تشنه آموختن اند و نه یارای قانع کردن دارند.

 

خدارحمت کند شهید مطهری را در تعریف تمدن می گفت اگر تمدن برهنگی است حیوانات از همه ما متمدن ترند و انگار روشنفکری هم این روزها کنایه شده و سرشار از ایهام ها! باید عرض کنیم اگر روشنفکری به شلوار جین و رابطه با آمریکا و لگدمال کردن ارزش هاست ما متحجربودن را هزاران بار ترجیح می دهیم، باور کنید.