دفاع مقدس معني‌اش جنگ نيست/ دفاع مقدس عاشورايي به تمام معني است

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از شیراز، سید ناصر حسینی شب گذشته در حاشیه سومین نمایشگاه ملی دفاع مقدس در شیراز اظهار داشت: روزي كه اسير شدم يك ديده بان بودم؛ كار ديده بان مشخص و مهم است؛ داشتم با دوربين 20 در 20 خط عراق رو رصد مي كردم و فرم ها را می نوشتم، حوادث را، همه چيز را رصد مي كردم.

 

بايد گرا مي دادم تا گلوله ها به هدف بخورد. بعد از اشارات ماموريتم رو تمام شده ندانستم.

 

وقتي مي گويند جنگ يك گنج است، یعنی شما وقتي اسير باشي، بدون قلم و كاغذ در اردوگاه عراق مي تواني يك ديده بان باشي. تعريف دوم ديده باني از كساني كه هيچ وقت نديدمشان اما تعريف ديده باني من در كتاب هم آمده است.

 

كتاب بر اين است كه ستون كلمات كوتاه را در خودش قرار بدهد تا نام 800 نفر از اسراي ايران را بياورم. در واقع اين جنگ يك گنج است كه 24 تكه كاغذ جيبي به 800 صفحه كتاب تبديل مي شود.

 

فرشيد سادات شريفي به عنوان منتقد ادبی کتاب عنوان می کند: متاسفانه اين كتاب خوب ويرايش نشده، پخش نشده، اما نفس كتاب كار خوب و پسنديده اي است. 10 درصد اول، قبل از اسارات شروع مي شود، آرامشي كه در كنش هاي آدم هست در كتاب وجود دارد؛ شگفت آور است، خيلي عجيبه كه آدمي كه در تنش هست آرام و نرم روايت مي كند.

 

حسيني نویسنده این کتاب ادامه می دهد:

 

حرف جديدي در ميان شما مي گويم و اولين بار است كه مطرح مي كنم؛ حرف ناقص اما مهم است. دفاع مقدس معني اش جنگ نيست و اشتباه است كه اين دو موضوع را يكي معني مي كنيم.

 

دفاع دريايی بزرگ است كه مي شود قايق ها و كشتي هاي مختلف را ديد، يكي از كاركردهاي دفاع جنگ است، آن هم جنگي كه در كتاب ذكر شده كه عاشورايي به تمام معني است.

 

جنگ مصداق هاي تمام ولايت مداري است. در جنگ شهدا مي گفتند عالم منحصر بفرد است.

 

محور شهدا خداپرستي بود و زندگي آنها همان زندگي روزمره است. زندگي كه در سنگرهاي با سقف هاي كوتاه بود، اما امروز همان آدم ها در زندگي ديگر به خيلي چيزها راضي نيستند. سقف هاي جبهه ها از سقف هاي خانه هاي امروز كوتاه تر بود.

 

امروز موضوع دفاع مقدس در دينداري، خداباوري، شوخي هاي معني دار و صدها معني اخلاقي است كه آدم را به بالاترين درجه مي رساند.

 

در آن روز با آرامش مسير عاقبت به خیري مي گذشت؛ اين آرامش به روح متعالي رزمنده ها مربوط مي شود. وقتي روح متعالي شد و هدف هاي بزرگي ديد، اتفاقي مي افتد؛ آدم براي رفتن به همه جا آرامش مي گيرد. اما در جنگ تن نظام مند مي شود و در خدمت روح قرار مي گيرد.