اشک ریختن برای امام حسین (ع) معرفت انسان را زیاد می‌کند

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از قزوین، حجت‌الاسلام محمد‌هادی صالح‌پرور شب گذشته در دومین روز از مراسم عزاداری دهه اول محرم در حسینیه شهید آوینی دانشگاه بین‌المللی امام خمینی ‌(ره) قزوین تصریح کرد: جریان شهادت امام حسین‌ (ع) و 72 تن از یاران باوفایشان موضوع بی‌سابقه ای نیست؛ در طول تاریخ جامعه بشریت در زمان‌های مختلف همچون جنگ جهانی اول و دوم عده زیادی از مردم کشته شدند ولی هیچ‌کس برای مصیبتی به این بزرگی عزا نگرفت و گریه نکرد.
 
 

وی با اشاره به حدیثی از امام صادق‌ (ع) مبنی بر اینکه «همانا کشته شدن امام حسین‌(ع) آتشی است که هیچ وقت خاموش نمی‌شود»، گفت: ایمان به عقیده و آرمان امام حسین‌(ع) است که باعث نگه داشتن یاد و نام امام حسین‌(ع) و یاران باوفایشان شده و تا زمانی‌که تاریخ بشریت به حرکت خود ادامه دهد جریان کربلا هم همسو با آن به حرکت خود ادامه می‌دهد.
 
 

این کارشناس مذهبی حزن و اشک در مصیبت امام حسین‌(ع) را باعث افزایش معرفت و ایمان عنوان کرد و گفت: بین اشک و ایمان به آرمان‌های امام حسین‌(ع) رابطه مستقیمی وجود دارد و هرچه ایمان بیشتر باشد اشک هم بیشتر شده و در مقابل معرفت فرد هم بیشتر می‌شود و به همین دلیل است که ائمه اطهار ‌(ع‌) سفارش می‌کنند که مجلس عزا گرفته و در مصیبت آن حضرت گریه کنند.
 
 

صالح‌پرور  با توصیه به عبرت‌گیری از جریان عاشورا افزود: جریان عاشورا جریانی نیست که وقوع یافته و تمام شده باشد و ما با برگزاری مجالس عزا می‌خواهیم بگوییم که در یک روز، زمان و مکان خاص یک امام معصوم غریبانه به شهادت رسید و باید این جریان زنده نگه داشته شود تا دوباره این اتفاق در مورد امام دیگری تکرار نشود.
 
 

وی با اشاره به سخن امام حسین‌(ع) مبنی بر اینکه «انا قتیل العبرات: من کشته اشک‌ها هستم» گفت: اگر انسان می‌خواهد سبک زندگی‌اش حسینی شود، پایه این زندگی اشک است؛ چراکه این اشک است که سبک زندگی را به صورت ناخودآگاه تغییر داده و آن را همسو با حسین‌(ع) می‌کند.
 
 

این کارشناس مذهبی تصریح کرد: عده‌ای می‌گویند اگر می‌خواهید سبک زندگی شما حسینی باشد همایش و کلاس برگزار، و تحقیق کنید تا معلوم شود، چرا امام تنها ماند، آن موقع دیگر نیازی به برگزاری مراسم عزا وجود ندارد، ولی در جواب به این افراد باید گفت: درست است که همه اینها برای فهمیدن دلایل شهادت امام لازم است، ولی اگر اشک و حزن پشت اینها نباشد، کافی نیست و نتیجه‌ای گرفته نمی‌شود؛ چرا‌که همایش گرفتن فقط عده کمی از جامعه را درگیر می‌کند، ولی در عزاداری همه اقشار جامعه شرکت می‌کنند.