یک بام و دو هوای اروپا و آمریکا/ بالاخره کدام حرف درست است؟

به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، یادداشت دانشجویی،* یک نکته و یک اتفاق بسیار مهم در بحث هستهای و برجام که دوباره در حال رخ دادن است و یک خطر بزرگ و یک چالش بزرگ برای ما محسوب می شود وبه عبارتی گرفتار آن شده ایم،نقاط ضعف بسیار داشتن در این زمینه می باشد که الان ما به اینجا رسیده ایم.
اولین نکته این است که در برجام برای ضمانت اجرای تعهدات ما اینکه ایران تعهد داده و محدودیت های هسته ای ،یک ضامنی را در نظر گرفته اند که ایران انجام داده و آن باید تایید کند،" آژانس بین المللی "است.سوال این است که رفع تحریم ها در برجام تعهد آن ها برای رفع تحریم ها چه ضامنی در نظرگرفته شده است؟جالب است بدانید در برجام هیچ چیز در نظر گرفته نشده است!حتی خود آقای عراقچی به صراحتاً گفتند که هیچ ضمانتی وجود ندارد!
نکته دوم اینکه مقام معظم رهبری چندبار فرمودند در اجرای تعهدات گام به گام انجام دهید یعنی فرضا اگر قرار است بلایی به سر فردو در بیاورید،اشکال ندارد انجام بدهید،تعهد دادید ولی مشروط به اینکه مثلا تحریم های آمریکا برداشته شود؛یا اینکه اگر بعدا به سراغ بتون ریزی اراک خواهید رفت،دست نگه دارید ببینید تحریم های آمریکا برداشته می شود و در ازای آن بلایی که سر فردو در می آورید الان اقدام نکنید،اگر انجام دادند،آن را مشروط به تحریم های شورای امنیت بگذارید.
متاسفانه گام دوم را آقایان ذی ربط انتخاب کردند و تعهد دادند که اول همه تعهدات ما باید انجام بشود،الان به وضوح می بینید که دست آن ها پر است و دست ما خالی...
نکته سوم اینکه به نظر می رسید که خوب پیش بینی نشده بود توسط آقایان که ما حق شکایت نداریم!به هیچ وجه...چون هرقت شکایت کنیم دوباره روی کاغذ هم ادعا شده است،قطع نامه های شورای امنیت برداشته شده و دوباره علیه آن ها ضرب سی روز برمی گردد چه ما شکایت کنیم چه آن ها!وقتی وضع به اینجا رسیده والان مسولین دوباره زمزمه های چیز دیگری را در نظر گرفته اند که با 1+5 نه با 1-5 دوباره به سراغ اروپا می رویم.
سوالی ممکن است در اینجا مطرح شود آن هم اینکه دوباره به سراغ اروپا رفتن کار درستی است یا خیر؟
جواب کاملاً مشخص است که غلط می باشد ولی ما عبور می کنیم و جواب نمی دهیم و به سراغ آقای روحانی می رویم.
جناب روحانی و سرتیم مذاکرکننده هسته ایشان آقای ظریف در دو دوره مشترک اند:
1- در دوره سال 82تا 84،مسول پرونده آقای روحانی بودند و سرتیم مذاکرات هم آقای ظریف بودند.
2- هم اکنون از سال 92آغاز شده؛پس مذاکره کننده واحد،موضوع مذاکرات هم هسته ای.
سوالی که مطرح می شود اینکه شما در سال 82تا84دقیقا با چه کسی مذاکره می کردید؟اوایل مهر ماه سال 82که جناب روحانی مسئول پرونده می شوند در 29مهر سه وزیر خارجه آلمان،انگلستان،فرانسه برای مذاکره وارد ایران می شوند؛اجماع به این می رسد که مذاکرات را آغاز کرده و ایران تعهداتی را می دهدو درمقابل آن ها هم همینطور؛ما هر بار به تعهداتمان عمل می کنیم اما آن ها عمل نمی کنند!
به جلوتر می آییم،6ماه بعد،1سال بعد،تا بجایی می رسد که چند روز مانده به اتمام مسئولیت جناب روحانی در مسئول پرونده هسته ای و قرار است آقای علی لاریجانی به عنوان مسئول هسته ای قرار بگیرند؛ایشان نامه ای به آقای البراده ای می نویسند که محتوای آن این چنین است:"شما هرچه گفتید ما فراتر از آن هم انجام دادیم ،20ماه تعلیق کردید!(20ماه تعلیق معنی اش چیست؟یعنی هر وقت آقای روحان بیاید،کارخانهها تعطیل،هسته ای تعطیل،و...)
ما همه چیز را در اختیار شما قرار دادیم بعد در مقابل اگر نگوییم که هیچ ما به ازی اندکی برای ما داشته است!(این "هیچ" جمله مشترک اولین دوره و این دوره است.)در ادامه می گویند که این شبیه کاپیتالاسیون استعماریست!"(بعداز پیشنهادات اروپایی ها این جمله ریس جمهور می تواند توهینی به ملت ایران محسوب شود!)
شما که بعد از این دوره حرفایتان این بوده چرا رفتید و با اروپایی ها نشستید؟چرا با این سه کشور که اذعان می کردید همه چیز را از دست داده ایم و هیچ نگرفتیم مذاکره کردید؟بله ایشان در کتابشان به این سوالات جواب دادند و می گویند:"مشکل من نبودم،مشکل نظام بود.
مشکل نظام این بود که اجازه مذاکره با آن اصله کاری رابه ما نمی داد، اگر ما با آمریکا مذاکره می کردیم به این مشکلات دچار نمی شدیم چرا که اروپا ضعیف است و با یک تشر آمریکا به عقب می نشیند و..."سوال؟اگر شما تجربه دارید که اروپا اینقدر ضعیف است در مقابل آمریکا و اگر راست می گویید که آمریکا قابل اعتماد نیست،پس الان طبل رسوایی برجام که درآمده دوباره چرا می خواهید با اروپا مذاکره کنید؟؟؟
اگر اروپا ضعیف است پس چرا دوباره حاضر به مذاکره می شوید؟مگر راه فقط همین است که ما بین اروپا و آمریکا تاب بخوریم!یک وقت خدایی نکرده به توان جوان هایمان به داخل کشورخودمان برنگردیم ؟
ما واقعا به این نظامان به این رهبرمان باید افتخار کنیم،در دنیا فقط یک کشوراست که تشرو اخم آمریکا برایش هیچ ارزشی نداردو آن ها دقیقاً از همین مسئله ناراحت هستند؛چرا یک ناو آمریکایی حق ندارد کیلومترها به کشور ما نزدیک شود؟!واقعا این نظام عزت آور است برای ایران.
در آخر نتیجه چیست؟ اینکه برگردیم با آمریکا مذاکره کنیم؟سال 82تا84که گفتید نظام اجازه نمی داد،سال92تا96که اجازه داشتید،الان خوب شد؟با آمریکا مذاکره کردید چیزی به نفع ملت ایران شد؟دوره قبل که آقایان ناصریان و موسویان ودوره اکنون دری اصفهانی...حتی اگر خوش بینانه نگاه کنیم باز این ماهستیم که گل به خودی می زنیم.
شما همین الان هم می گویید اروپا با آمریکا مخالف است، آخر این چه حرف مزحکی است!شما اطمینان داشته باشید که همین الان ترامپ مطلقاً دست به ترکیب برجام نمی زند،زیرا که چیزی دیگر نمی خواهند که بدست نیاورده باشند؛جز اینکه این فشار ها برای موشکی ما است.
پس موضوع واحد،شخص واحد،مذاکره هم واحد...
راه آخر این است که برگردیم به ایران به کشور خودمان ودوباره برنگردید به اروپایی که در کتاب خودتان مفصل شرح دوستی خاله خرسیشان راگفتید.
درسا مرادی سروستانی- جانشین خواهر بسیج دانشجویی دانشگاه دولتی جهرم
انتشار یادداشتهای دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروهها و فعالین دانشجویی است.