جعبه پاندورا قاضی اعظمی

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو - محمد شاهکوهی؛* این تابلو برای من نماد تسلط قدرت بر بدنه عمومی جامعه است. در پرونده «تصرف اراضی جنگلی توسط چهل و پنج تن از قضات در گلستان» مستقل از تمام افتضاحات قانونی که درگیرش هستیم، یک برگه اظهارنامه خیلی توجه من را جلب کرد؛ برگه تحقیق از نقی.

نقی جباری‌زاده یک کارگر ارّه‌موتورچی بود که در همان روز‌های ابتدائی توسط قضات برای قطع درختان جنگل‌های تصرف شده به آن منطقه آمده بود.

نقی در برگه تحقیقش گفته، من به آن‌ها گفتم که اصلا شما مالک، اما مجوز قطع درختان را دارید که من را اینجا آوردید؟

قضات پاسخ جالبی می‌دهند و می‌گویند: ما قاضی هستیم و تصمیم می‌گیریم، اگر جنگلبانی هم خواست برای تو پرونده‌ای تشکیل دهد و شکایت کند، این شکایت را ما باید بررسی کنیم، یعنی همه‌چیز به ما می‌رسد. تو کارت را انجام بده.

قاضی اعظمی هم مستقل از اینکه تخلفی مرتکب شده‌اند یا خیر، نماد همان ماجرای "نقی و قاضی" اند.

حرف این تابلو را ساده‌تر بگویم: اگر پیگیری کنید، من قاضی‌ام، انتهای هر اتاق دادرسی یا تجدیدنظر منم که تصمیم می‌گیرم..
همه این‌ها را عرض کردم که در انتها بگویم، ما در پنجمین دهه از انقلاب در کف گلستان با چنین پدیده‌هایی روبه رو هستیم که به واسطه انتصابشن به بدنه قضائی کشور باید «پدرجد» رعایت قوانین و نماد عدالت می‌بودند، اما امروز نماد تسلط قدرت بر بدنه عمومی جامعه اند.

خطری که داستان «نقی و قاضی» و صحبت‌های قاضی اعظمی برای جمهوری اسلامی دارند، کل رسانه‌های علیه انقلاب با تمام ردیف بودجه‌های ابر میلیاردیشون ندارند.

یکم دیگه ساده‌اش کنم، با کسانی روبه رو هستیم که خودشون یک تنه میتونند انقلاب اسلامی رو زمین بزنند.