روانشناس حوزه کودک و نوجوان

دکتر سمیرا افتخاری، روانشناس حوزه کودک و نوجوان در گفتگو با SNNTV:اضطراب برای کودک در حین و بعد از جنگ پدیده ای طبیعی است.در صورتی که این اضطراب با علائمی مثل عدم جدایی از والدین هنگام خواب، بهم ریختگی شدید هنگام خواب، گوشه گیری، پرخاشگری شدید و صحبت درباره مرگ و ... همراه باشد نیاز به دریافت کمک تخصصی خواهد بود.همچنین در صورتی که به دلایل مختلف خانواده ها امکان دسترسی به متخصص نداشته باشند می توانند، از طریق مشاوره های تلفنی مثل صدای بهزیستی از این خدمات بهرمند شوند.

دکتر سمیرا افتخاری، روانشناس حوزه کودک و نوجوان در گفتگو با SNNTV:همان طور که کودک متناسب با سن، مراحل رشدی را طی می کند، باید آموزش های شناختی کودک هم متناسب با سن کودک صورت بگیرد. کودک هفت ساله درک متفاوتی از کودک ۱۲ ساله یا بیشتر دارد و متناسب با ظرف شناختی کودک باید به او اطلاعات داده شود.در پاسخ به نگرانی کودک زیر هفت سال نسبت به جنگ باید، با به رسمیت شناختن احساسات کودک به او اطمینان خاطر دهیم که در کنارش هستیم.در مواجه با کودکان ۷ تا ۱۱ ساله، ضمن به رسمیت شناختن احساسات کودک باید بررسی کنیم که چه چیزی باعث ایجاد این نگرانی شده و برخلاف کودکان زیر ۷ سال علت را جویا می شویم و مجددا انتقال احساس امنیت باید صورت بگیرد.

دکتر سمیرا افتخاری، روانشناس حوزه کودک و نوجوان در گفتگو با SNNTV:بازی و نقاشی زبان کودک است و اینکه کودک تجارب خود را از جنگ از این طریق بازگو و یا حتی تکرار می کند کاملا طبیعی است. وقتی کودک از دست دادن یا سوگی را تجربه می کند با تکرار آن در حال هضم کردن موضوع است.اما زمانی که کودکی پس از انجام بازی و بیان این تکرار دچار آشفتگی روانی می شود، در این صورت والدین باید با هم سطحی روانی با کودک هم بازی شوند.

دکتر سمیرا افتخاری، روانشناس حوزه کودک و نوجوان در گفتگو با SNNTV:اعتبار بخشیدن به هیجانات کودک منجر به کلامی سازی تجربیات او می شود و این امکان مداوم برای بروز و بیان، باعث می شود که هیجانات به درستی بیان شود.وقتی والدین از روی عدم آگاهی و ناخواسته مانع بروز صحیح احساسات کودک می شوند، کودک مجبور می شود که این ابراز را در شرایط دیگری مثل کابوس، وحشت زدگی یا فریاد زدن شبانه تجربه کند. بهترین کاری که والدین می توانند در زمینه خواب کودکان انجام دهند، بازگشت به روتین خواب قبلی است.با انجام الگوهای رفتاری تکراری قبل مثل مسواک زدن یا قصه گفتن، به سبب پیش بینی پذیر شدن موقعیت ها برای کودک، در بهبود وضعیت خواب موثر خواهد بود.

دکتر سمیرا افتخاری، روانشناس حوزه کودک و نوجوان در گفتگو با SNNTV:والدین به دلیل اینکه نمی خواهند کودک اضطراب زیادی را تجربه کنند و این شرایط برای خودشان نیز دشوار است، از عباراتی مثل ((نترس)) یا ((چیزی نیست)) استفاده می کنند و در واقع به احساسات کودک اعتبار نمی دهند. در حالی که اولین و بهترین قدمی که والدین باید داشته باشند، رفتار امن است، به معنای اینکه برای کودک پیش بینی پذیر باشند و واقعیت را با زبان مناسب کودک بیان کنند.بیان این مسئله که کودک حق دارد که بترسد، ناراحت یا نگران باشد و احساسات او شنیده می شود، اهمیت زیادی دارد و این کار باعث اعتبار بخشیدن به احساسات کودکان می شود.والدین با رفتار و مواجه مناسب با هیجانات کودک ضمن اعتبار بخشیدن به این احساسات و نه لزوما تایید آن، باعث می شوند که مرز گذاری لازم نیز با کودک انجام شود.