ماجرای آزمایش تستوسترون در وزارت جنگ آمریکا چیست؟

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو؛ جنگ ایران برای آمریکا قرار بود در مدت کوتاهی به پایان برسد، اما نزدیک به 7 ماه پس از آغاز آن، واشنگتن همچنان درگیر جنگی فرسایشی است که هزینه های نظامی، انسانی و اقتصادی آن افزایش یافته و چشم انداز روشنی برای پایانش دیده نمی شود. در چنین شرایطی، عملکرد پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، بیش از گذشته زیر ذره بین قرار گرفته است؛ وزیری که همزمان با طولانی شدن جنگ، مجموعه ای از تغییرات گسترده در ساختار ارتش را دنبال کرده و از «روحیه جنگجو» و بازگشت به «اصول اولیه» سخن گفته است؛ اما تصمیم های او از برکناری فرماندهان ارشد و حذف یگان پهپادی تا طرح آزمایش سالانه تستوسترون برای نیروهای مرد، با انتقادهای جدی روبه رو شده است.

جیسون اچ. کمبل، پژوهشگر ارشد موسسه خاورمیانه و متخصص مطالعات جنگ، در تحلیلی که در الجزیره منتشر شده، معتقد است جنگ ایران بسیاری از محاسبات اولیه واشنگتن را با چالش مواجه کرده است. جنگی که قرار بود تنها چند روز ادامه داشته باشد، به درگیری طولانی تبدیل شده و آمریکا و شرکایش را در وضعیتی میان «نه جنگ و نه صلح» قرار داده است؛ وضعیتی که به گفته او، هم منطقه را در معرض خطر قرار داده، هم بر اقتصاد جهانی تاثیر گذاشته و هم منابع مهم نظامی آمریکا را تحت فشار قرار داده است.

در این شرایط، هگست به جای تمرکز صرف بر نیازهای فوری میدان نبرد، پروژه ای گسترده برای تغییر فرهنگ ارتش آمریکا دنبال کرده است؛ پروژه ای که منتقدان می گویند بیش از آنکه با تهدیدات جدید میدان نبرد هماهنگ باشد، بر تقویت آمادگی جسمانی و مفهوم «جنگجو» متمرکز شده است.

جنگ ایران؛ جایی که محاسبات واشنگتن به مشکل خورد

گزارش های اخیر درباره عملکرد هگست در شرایطی منتشر می شوند که ادامه جنگ ایران، فشار زیادی بر ساختار نظامی آمریکا وارد کرده است.

به نوشته کمبل، یکی از مشکلات اصلی این است که جنگی که قرار بود کوتاه باشد، طولانی شده و هزینه های ادامه آن افزایش یافته است. از سوی دیگر، نیروهای آمریکایی و تجهیزات نظامی آنها ناچار شده اند برای مدت بیشتری در وضعیت آماده باش و عملیات باقی بمانند.

این شرایط به گفته او، پیامدهایی فراتر از میدان نبرد دارد و می تواند برای سال ها بر ساختار نظامی آمریکا اثر بگذارد.

کمبل عملکرد هگست را نیز در همین چارچوب بررسی می کند و معتقد است وزیر جنگ آمریکا در یکی از حساس ترین دوره های نظامی این کشور، اقداماتی را دنبال کرده که موجب ایجاد «حواس پرتی غیرضروری» در بخش های مختلف ارتش شده است.

وزیر جنگی با سابقه ای ضعسف

هگست زمانی به وزارت جنگ رسید که از نظر سابقه نظامی با بسیاری از وزیران پیشین این وزارتخانه قابل مقایسه نبود.

سابقه نظامی او شامل 3 ماموریت در عراق و افغانستان بود، اما هرگز بالاتر از درجه سرگردی ارتقا پیدا نکرد. او بین سال های 2007 تا 2015 ریاست 2 گروه محافظه کار در حوزه کهنه سربازان را بر عهده داشت و در نهایت از این گروه ها جدا شد.

هگست سپس به عنوان همکار شبکه فاکس نیوز فعالیت کرد و بعدها به یکی از مجریان برنامه های صبحگاهی آخر هفته این شبکه تبدیل شد.

او همچنین نویسنده 2 کتاب «جنگ صلیبی آمریکا» و «جنگ علیه جنگجویان» است؛ کتاب هایی که در آنها به شدت از سیاست های موسوم به «ووک» در ارتش آمریکا انتقاد کرده است. منظور هگست از این سیاست ها، برنامه های مرتبط با تنوع جنسیتی و نژادی و عدالت اجتماعی در ارتش بود.

به نوشته کمبل، این دیدگاه ها بعدها به بخشی از رویکرد هگست در وزارت جنگ تبدیل شد.

«روحیه جنگجو»؛ اولویت هگست در میانه جنگ

هگست از زمان حضور در وزارت جنگ، بر ایجاد «روحیه جنگجو» در ارتش آمریکا تاکید کرده است.

اما منتقدان این رویکرد می گویند تاکید بیش از حد بر آمادگی جسمانی و قدرت مستقیم، می تواند ارتش آمریکا را از برخی مهارت ها و قابلیت هایی که برای مقابله با تهدیدات فناورانه جدید ضروری هستند، دور کند.

یکی از نمونه های بحث برانگیز، تصمیم اخیر ارتش آمریکا درباره یگان پهپادی است.

کریستوفر لانیف، رئیس موقت ستاد ارتش آمریکا، اخیرا از انحلال گردان تهاجمی پهپادی ارتش خبر داده است؛ یگانی که برای استفاده از تجربه جنگ اوکراین و توسعه توانایی مقابله با پهپادها و ربات های زمینی ایجاد شده بود.

این یگان بخشی از ابتکار «بازگشت به اصول اولیه» محسوب می شد.

اما درست در شرایطی که جنگ ایران اهمیت پهپادها را بیش از گذشته آشکار کرده است، انحلال این یگان با پرسش های جدی مواجه شده است.

جنگ ایران نشان داده است که حتی بازیگرانی با قدرت نظامی متعارف محدود می توانند با استفاده از پهپادها تهدیدهای قابل توجهی ایجاد کنند. از سوی دیگر، دفاع آمریکا و شرکای آن نیز هنوز برای مقابله کامل با چنین تهدیدهایی توسعه نیافته است.

در نتیجه، منتقدان می پرسند چرا ارتش آمریکا در چنین شرایطی باید یکی از یگان هایی را که با هدف استفاده از تجربه جنگ های جدید در حوزه پهپادها تشکیل شده بود، منحل کند.

تستوسترون؛ طرحی که پزشکان را نگران کرده است

در کنار تغییرات ساختاری، طرح هگست برای آزمایش سطح تستوسترون نیروهای نظامی نیز به یکی از جنجالی ترین تصمیم های او تبدیل شده است.

وزیر جنگ آمریکا دستور غربالگری سالانه کمبود تستوسترون برای نیروهای فعال و ذخیره 30 ساله و بالاتر را مطرح کرده است؛ طرحی که به گفته هگست می تواند به حفظ آمادگی نظامی کمک کند.

اما متخصصان حوزه سلامت نسبت به ضرورت و پیامدهای این برنامه ابراز نگرانی کرده اند.

تستوسترون هورمونی است که در دوران بلوغ افزایش پیدا می کند و در رشد قدرت عضلانی، رویش موی بدن و تولید اسپرم در مردان نقش دارد. سطح این هورمون معمولا از حدود 30 تا 40 سالگی به تدریج کاهش پیدا می کند.

کمبود تستوسترون می تواند با علائمی مانند کاهش میل جنسی، افت خلق و کاهش توده عضلانی همراه باشد و با آزمایش خون قابل تشخیص است.

با این حال، متخصصان تاکید می کنند کاهش طبیعی سطح تستوسترون با افزایش سن، به خودی خود به معنای نیاز به درمان هورمونی نیست.

5 نفر از 6 متخصص سلامت مردان که درباره این طرح اظهار نظر کرده اند، گفته اند از تصمیم هگست برای غربالگری گسترده تستوسترون متعجب شده و نگران هستند که این برنامه به درمان غیرضروری یا حتی مضر نیروهای نظامی منجر شود.

4 نفر از این 6 پزشک نیز تاکید کرده اند که هیچ مدرک قطعی وجود ندارد که نشان دهد آزمایش تستوسترون در تمام نیروهای نظامی 30 سال به بالا، آمادگی رزمی آمریکا را افزایش می دهد.

هشدار درباره پیامدهای درمان هورمونی

دکتر کوین مک آفی، متخصص اورولوژی در هیئت مشاوره پزشکی روگیت، به رویترز گفته است که برخی بیماران پس از درمان کمبود تستوسترون، بهبود هوشیاری ذهنی و استقامت را گزارش کرده اند، اما شواهد موجود قطعی نیست و بیشتر از بیمارانی به دست آمده که از ابتدا علائم کمبود هورمون داشته اند.

انجمن اورولوژی آمریکا و انجمن غدد درون ریز نیز درمان با تستوسترون را برای بیمارانی توصیه می کنند که کمبود هورمون آنها تایید شده و علائمی مانند کاهش میل جنسی، تحلیل عضلانی یا کاهش تراکم استخوان دارند.

مک آفی هشدار داده است که تجویز تستوسترون برای افراد فاقد علائم پزشکی می تواند به درمان بیش از حد منجر شود و پیامدهای جدی داشته باشد.

دکتر حلیم محمد، مدیر ارشد پزشکی شبکه کلینیک های سلامت مردان جیمز هلث، نیز گفته است سطح تستوسترون از حدود 30 سالگی به طور طبیعی کاهش پیدا می کند، اما 30 سالگی به خودی خود زمان مناسبی برای آزمایش عمومی نیست.

او توضیح داده است که پس از 30 و 40 سالگی، سطح تستوسترون در کل جمعیت به طور متوسط سالانه حدود 1 درصد کاهش پیدا می کند، هرچند این روند در همه افراد یکسان نیست.

پیامدهای احتمالی استفاده نامناسب از تستوسترون نیز کم نیست؛ از افزایش ویسکوزیته خون و مشکلات پروستات گرفته تا آکنه، ریزش مو و نوسانات خلقی. همچنین درمان با تستوسترون می تواند بر باروری مردان تاثیر بگذارد.

پنتاگون تاکنون جزئیات دقیقی درباره نحوه ارزیابی نتایج غیرطبیعی آزمایش ها یا اینکه آیا غربالگری شامل زنان نیز خواهد شد، ارائه نکرده است.

دکتر پی. کریستوفر فرو از دانشگاه هاوایی گفته است غربالگری جامع می تواند اطلاعات جدیدی درباره وضعیت هورمونی زنان عضو ارتش نیز آشکار کند. به گفته او، زنان احتمالا به درمان جایگزینی تستوسترون نیاز نخواهند داشت، اما ممکن است در برخی موارد به مداخلات هورمونی دیگری نیاز داشته باشند.

سیاست هگست و تغییر رویکرد بهداشت نظامی

طرح تستوسترون در شرایطی مطرح شده که رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت آمریکا، و دیگر مقام های دولت ترامپ نیز برای کاهش محدودیت های مربوط به تجویز تستوسترون برای مردان تلاش کرده اند.

سازمان غذا و داروی آمریکا نیز ماه گذشته خواستار حذف برخی هشدارها درباره ایمنی و اثربخشی داروهای جایگزین تستوسترون از برچسب این محصولات شد و پیشنهاد کاهش محدودیت های تجویز آنها را مطرح کرد.

هگست همزمان تغییرات دیگری در سیاست های بهداشتی نیروهای مسلح دنبال کرده است. او دستور قدیمی تزریق واکسن آنفلوآنزا در ارتش را لغو کرد؛ تصمیمی که پس از شیوع آنفلوآنزا مورد توجه قرار گرفت.

در همین دوره، وزارت بهداشت و خدمات انسانی آمریکا نیز 17 عضو هیئت مشاوره واکسن خود را حذف و توصیه های مربوط به واکسن را تغییر داد.

برکناری فرماندهان ارشد در میانه جنگ

تغییرات هگست به حوزه سلامت و فناوری محدود نشده است. یکی از مهم ترین بخش های عملکرد او، دخالت در انتصاب و ارتقای مقام های ارشد نظامی بوده است.

بر اساس گزارش کمبل، هگست مانع ارتقای دست کم 45 افسر در سطح دریاسالار و افسر پرچم دار شده است که تعداد نامتناسبی از آنها زنان یا افراد متعلق به گروه های نژادی مختلف بوده اند.

او همچنین بیش از 20 افسر ارشد را برکنار کرده است. در شماری از موارد، به گفته گزارش، این برکناری ها به ارتباط این افسران با مقام های نظامی دیگری مربوط بوده که خشم ترامپ را برانگیخته بودند.

از زمان آغاز جنگ ایران، رندی جورج، رئیس ستاد ارتش آمریکا، و کریس دوناهو، فرمانده پیشین ارتش آمریکا در اروپا، نیز در میان مقام های برکنارشده قرار گرفته اند.

کمبل می نویسد گزارش های متعددی درباره نقش خصومت های شخصی در برخی از این تصمیم ها منتشر شده است؛ ادعاهایی که به گفته او، چنین برکناری هایی را به ویژه در زمان جنگ محل پرسش می کند.

ارتش آمریکا زیر فشار جنگ

در کنار بحران های مدیریتی، ادامه جنگ فشار مستقیمی بر نیروهای آمریکایی نیز وارد کرده است.

پنتاگون از آغاز جنگ تلاش کرده است هزینه های انسانی درگیری و شمار کشته ها و مجروحان را تحت عناوین مختلف و بر اساس زمان بندی عملیات های اعلام شده محاسبه کند.

از سوی دیگر، تمدید ماموریت 2 ناو هواپیمابر آمریکایی که پشتیبانی لجستیکی آنها به دلیل آسیب به پایگاه های آمریکا در منطقه با مشکل مواجه شده، شرایط زندگی خدمه را دشوارتر کرده و به افزایش موارد فشار روانی در میان آنان منجر شده است.

روزنامه نظامی «استارز اند استرایپس» که سال ها یکی از منابع مستقل و مهم خبری برای نیروهای نظامی و خانواده های آنها بوده، این شرایط را پوشش داد.

پس از انتشار این گزارش ها، هگست دستور اخراج یک خبرنگار و 2 سردبیر ارشد این روزنامه را صادر کرد.

همچنین گزارش هایی درباره مشکلات شماری از خانواده های نظامی برای دریافت مزایای مربوط به تخلیه از منطقه عملیاتی خاورمیانه یا مزایای ناشی از مرگ اعضای نظامی خانواده هایشان منتشر شده است.

هگست؛ از وعده جنگ کوتاه تا هزینه های ماندگار

گزارش های اخیر همچنین حاکی از آن است که هگست یکی از صداهای تاثیرگذار در حلقه داخلی ترامپ بوده که از جنگ حمایت کرده است؛ جنگی که بر اساس این فرض پیش رفت که اهداف راهبردی آمریکا را می توان در مدت کوتاهی و با هزینه ای نسبتا اندک محقق کرد.

اما طولانی شدن جنگ ایران، افزایش هزینه ها و فشار بر منابع نظامی آمریکا، این محاسبات را با چالش جدی مواجه کرده است.

در چنین شرایطی، مسئله فقط به عملکرد هگست در میدان جنگ محدود نمی شود. منتقدان او معتقدند مجموعه تصمیم های وزیر جنگ آمریکا در زمینه ساختار فرماندهی، سیاست های نیروی انسانی، فناوری های نظامی و حتی سلامت نیروها، ارتش این کشور را در شرایطی قرار داده که همزمان با فشار جنگ، درگیر تغییرات داخلی گسترده نیز شده است.

از نگاه کمبل، مهم ترین نگرانی، آسیب نهادی ناشی از این اقدامات است؛ آسیبی که ممکن است حتی پس از پایان جنگ نیز ادامه داشته باشد.

به این ترتیب، جنگ ایران نه تنها آزمونی برای توان نظامی آمریکا در میدان نبرد بوده، بلکه عملکرد مدیریتی پیت هگست را نیز در معرض آزمونی دشوار قرار داده است؛ وزیری که تلاش کرده ارتش آمریکا را بر اساس مفهوم «روحیه جنگجو» بازسازی کند، اما همزمان با ادامه جنگ، با انتقاد درباره برکناری فرماندهان، حذف یگان های مرتبط با فناوری های نوین و طرح غربالگری هورمونی نیروها مواجه شده است.

در نهایت، طرح تستوسترون تنها یکی از بخش های این تصویر بزرگ تر است؛ تصویری از ارتشی که در میانه یک جنگ طولانی، همزمان با فشارهای عملیاتی، با تغییرات عمیق در ساختار مدیریتی و فرهنگی خود نیز دست و پنجه نرم می کند.