گزارش|
دومین سالگرد جنایت جنگی رژیم صهیونیستی در لبنان؛ ماجرای عملیات انفجار پیجرها چه بود؟
دو سال از عملیات انفجار پیجرها در لبنان در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۴ میگذرد؛ عملیاتی که رژیم صهیونیستی با جاسازی مواد منفجره در تجهیزات ارتباطی انجام داد و در فاصلهای کوتاه، هزاران نفر را با جراحات شدید مواجه کرد. آنچه این عملیات را به یکی از تلخترین جنایتهای جنگی تبدیل کرد، تنها گستردگی آن نبود؛ بلکه واقعیت این بود که بسیاری از افرادی که هدف انفجار قرار گرفتند، نظامی نبودند و حتی در اماکن نظامی حضور نداشتند.
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو،دو سال از عملیات انفجار پیجرها در لبنان در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۴ میگذرد؛ عملیاتی که رژیم صهیونیستی با جاسازی مواد منفجره در تجهیزات ارتباطی انجام داد و در فاصلهای کوتاه، هزاران نفر را با جراحات شدید مواجه کرد. آنچه این عملیات را به یکی از تلخترین جنایتهای جنگی تبدیل کرد، تنها گستردگی آن نبود؛ بلکه واقعیت این بود که بسیاری از افرادی که هدف انفجار قرار گرفتند، نظامی نبودند و حتی در اماکن نظامی حضور نداشتند.
در دومین سالگرد این عملیات، روایتهای برجایمانده از مجروحان و جزئیات شیوه اجرای انفجارها نشان میدهد که چگونه یک وسیله ارتباطی روزمره به ابزاری برای آسیبرساندن به انسانها تبدیل شد؛ عملیاتی که علاوه بر نیروهای حزبالله، مدیر مدرسه، راننده آمبولانس و نیروهای خدماتی را نیز در میان قربانیان و مجروحان قرار داد.
پیجرهایی که به بمب تبدیل شدند
پیجرها برای نیروهایی که به دنبال ارتباطات امنتر بودند، جایگزینی برای تلفن همراه محسوب میشدند. اما رژیم صهیونیستی از همین ابزار برای اجرای عملیاتی استفاده کرد که ابعاد آن تا مدتها قابل تصور نبود.
بر اساس مطالب مطرحشده درباره این عملیات، مواد منفجره در قسمت باتری پیجرها جاسازی شده بود. وزن مواد منفجره حدود ۵ گرم عنوان شده و گفته شده نوع ماده به شکلی بوده که در دستگاههای ایکسری قابل شناسایی نباشد.
این مواد در شرایطی درون دستگاه قرار گرفته بودند که استفادهکننده از وجود آنها اطلاعی نداشت. حتی پیش از اجرای عملیات نیز آزمایشهایی برای اطمینان از قابلیت انفجار دستگاهها انجام شده بود.
در روایت مطرحشده از سوی نتانیاهوی جنایتکار نیز به آزمایش یکی از پیجرها اشاره شده است؛ آزمایشی که در جریان آن انفجار دستگاه باعث تخریب دیوار یک دفتر شد و پس از آن، امکان عملیاتیشدن این روش مورد تأیید قرار گرفت.
دو تکنیک برای افزایش تلفات
اما انفجارها تنها به جاسازی مواد منفجره محدود نمیشد. در طراحی این عملیات، برای فعالکردن دستگاهها و جلب توجه افراد نیز روشهایی در نظر گرفته شده بود.
یکی از تکنیکها مربوط به تغییر صدای هشدار پیجرها بود. آلارم دستگاهها با حالت معمول تفاوت داشت و همین موضوع باعث جلب توجه فرد میشد.
روش دیگر به فرایند ریاستارت یا بازیابی سیستم مربوط میشد. برای انجام این کار لازم بود هر دو دکمه دستگاه همزمان فشرده شود؛ بنابراین هر دو دست فرد درگیر میشد و در نهایت انفجار رخ میداد.
این دو روش، بنا بر روایت مطرحشده، به شکلی طراحی شده بودند که میزان آسیب افزایش پیدا کند.
روایت تلخ جانبازان
یکی از تلخترین بخشهای روایت مجروحان، شدت آسیبهای واردشده به صورت و چشم آنهاست.
در میان جانبازان انفجار پیجری، مواردی وجود داشت که فرد علاوه بر از دست دادن بینایی، بخشهایی از انگشتان خود را نیز از دست داده بود. شدت آسیب به چهره برخی افراد به اندازهای بود که شناسایی آنها دشوار شده بود.
وقتی دستگاهی که در اختیار یک فرد قرار دارد به وسیله انفجاری تبدیل میشود، خطر تنها متوجه یک فرد خاص نیست. اعضای خانواده، کودکان و دیگر افراد حاضر در اطراف او نیز در معرض انفجار قرار میگیرند.
حتی اگر فرض شود تمام دارندگان پیجرها نظامی بودهاند، باز هم انفجار در محیطهای مختلف میتوانست همسر، فرزندان یا دیگر افراد غیرنظامی را هدف قرار دهد.
انفجارهایی که در ده دقیقه رخ داد
یکی دیگر از ابعاد قابل توجه این عملیات، سرعت اجرای آن بود.
انفجارها در یک بازه زمانی حدود ده دقیقه رخ دادند. برخی افراد با فشردن دکمه دستگاه، چاشنی انفجار را فعال کردند و برخی دیگر حتی به پیام یا هشدار دستگاه پاسخ ندادند؛ با این حال پیجر آنها منفجر شد.
در مواردی نیز افرادی حضور داشتند که پیجر در کنارشان قرار نداشت، اما انفجار رخ داد.
این مسئله نشان میدهد که عملیات از پیش طراحی شده بود و انفجارها به شکل گسترده و هماهنگ اجرا شدند؛ عملیاتی که در نهایت شمار زیادی از انسانها را به شهادت رساند
حزبالله در آستانه کشف مواد منفجره بود
زمان اجرای عملیات نیز موضوع مهم دیگری است.
بر اساس روایت مطرحشده، حزبالله در آستانه کشف مواد منفجره جاسازیشده در پیجرها قرار داشت.
برآورد انجامشده این بود که انتقال تجهیزات حدود ۲۴ ساعت زمان میبرد و همین مسئله موجب شد تصمیم برای اجرای عملیات زودتر گرفته شود.
در نهایت، پیش از آنکه روند بررسی پیجرها کامل شود، عملیات انفجار اجرا شد.
شیخ نعیم قاسم نفوذ انسانی در عناصر حزب الله را در برابر این حجم از اطلاعات که با فعالیتهای شنود و پهپادها و دیگر تکنولوژیها به دست میآید، بسیار محدود خواند و تاکید کرد که نفوذ امنیتی به ویژه در میان عناصر اساسی یا رهبران داخلی حزب الله وجود نداشته است.
وی متعهد شد که در صورتی که چنین چیزی به اثبات برسد، موضوع را با افکار عمومی در میان خواهد گذاشت.
سرنوشت پیجرهای باقیمانده
پس از وقوع انفجارها، موضوع پیجرهای باقیمانده نیز مطرح شد.
بر اساس روایت نقلشده از شیخ نعیم قاسم، مشابه این پیجرها برای لبنان ارسال شده بود و پس از درخواست لبنان از اردوغان، پیجرهای باقیماندهای که هنوز به لبنان نرسیده بودند، منهدم شدند.
علیه بشریت؛ فراتر از یک عملیات نظامی
دومین سالگرد؛ روایتی که هنوز پایان نیافته است
اکنون در دومین سالگرد انفجار پیجرها، آنچه باقی مانده فقط خاطره یک عملیات پیچیده امنیتی نیست؛ بلکه روایت هزاران انسانی است که با جراحتهای سنگین از این حادثه جان به در بردند و خانوادههایی که با آثار آن زندگی میکنند.
رژیم صهیونیستی در این عملیات، یک وسیله ارتباطی را به ابزار انفجار تبدیل کرد؛ ابزاری که در دست افراد مختلف قرار داشت و همین مسئله موجب شد دامنه آسیبها از محدوده نیروهای نظامی فراتر برود.
از مدیر مدرسه و راننده آمبولانس گرفته تا نیروهای خدماتی و اعضای خانواده، افراد مختلفی در معرض پیامدهای این عملیات قرار گرفتند.
دو سال بعد، این حادثه همچنان یادآور جنایتی است که در آن، وسیلهای روزمره به سلاح تبدیل شد و غیرنظامیان زیادی نیز در کنار نیروهای نظامی آسیب دیدند و به شهادت رسیدند.
لینک کپی شد
گزارش خطا