روزهای دشوار دور از خانه؛ ناو آبراهام لینکلن به کجا رسید؟
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو، ناو هواپیمابر هستهای «آبراهام لینکلن» پس از ماهها حضور در منطقه عملیاتی خاورمیانه، اکنون در مسیر بازگشت به پایگاه خود در سندیگو قرار دارد؛ اما حواشی مربوط به مأموریت طولانی این ناو همچنان ادامه دارد.
۲۸۶ روز تا توقف در تایلند
آبراهام لینکلن در دوم سپتامبر ۲۰۲۶ پس از ۲۸۶ روز مأموریت وارد بندر «لام چابانگ» در استان چونبوری تایلند شد. این ناو حدود ۲۶۵ روز بدون یک توقف کامل بندری در دریا بود؛ موضوعی که باعث شد توقف چندروزه در تایلند به فرصتی برای استراحت خدمه تبدیل شود. به گزارش یو ان اس آی نیوز، این مأموریت در مقطعی به یکی از طولانیترین استقرارهای ناوهای هواپیمابر آمریکا از پایان جنگ ویتنام تبدیل شده بود.
رویترز نیز گزارش داد که حدود ۵ هزار نفر در گروه رزمی این ناو حضور داشتند و مأموریت طولانی لینکلن با عملیات آمریکا در جریان جنگ ایران مرتبط بود.
بدنه زنگزده؛ تصویری که خبرساز شد
هنگام ورود ناو به تایلند، تصاویر منتشرشده از بدنه آبراهام لینکلن توجه رسانهها را جلب کرد. در بخشهایی از بدنه، بهخصوص بالای خط آب و اطراف عرشه پروازی، آثار قابلمشاهده زنگزدگی و فرسودگی سطحی دیده میشد.
لسآنجلس تایمز گزارش داد که لکههای زنگزدگی روی بدنه ناو قابل مشاهده بود و فرمانده لینکلن این وضعیت ظاهری را برای شناوری که مدت بسیار طولانی در دریا بوده، غیرعادی ندانست.
وبسایت تخصصی «وار زون» نیز از وجود «زنگ جاری» و جلبک روی بخشهایی از بدنه خبر داد و گزارش کرد که ناو در جریان توقف تایلند تحت عملیات شستوشو و پاکسازی قرار گرفت.
فشار روانی و مشکلات رفاهی
همزمان با ورود لینکلن به تایلند، گزارشهایی درباره شرایط زندگی خدمه منتشر شد.
واشنگتنپست از نگرانیها درباره وضعیت روانی خدمه، کمبود برخی اقلام، مشکلات تأسیسات و کاهش روحیه خبر داد. بر اساس این گزارش، نیروهای ناو پس از ماهها حضور در دریا امکان یافتند برای استراحت و تجدید قوا به ساحل بروند.
گاردین نیز در گزارشهای خود از فشار روانی، مشکلات مربوط به شرایط زندگی و طولانیشدن مأموریت خبر داد. با این حال، نیروی دریایی آمریکا بر حفظ آمادگی عملیاتی ناو و دسترسی نیروها به خدمات پزشکی و حمایتهای روانی تأکید کرده است.
۸ اقدام به خودکشی؛ جنجالیترین بخش مأموریت
مهمترین بخش این ماجرا اما پس از توقف تایلند آشکار شد.
به گزارش رویترز، «هانگ کائو»، سرپرست وزارت نیروی دریایی آمریکا، در پاسخ به پرسشهای سناتور کریستن گیلیبرند تأیید کرد که در جریان مأموریت آبراهام لینکلن، ۸ مورد اقدام به خودکشی در گروه رزمی این ناو ثبت شده است. در این موارد، مرگ ناشی از خودکشی گزارش نشد.
گاردین تأکید کرد که این عدد مربوط به کل گروه رزمی است و فقط خدمه مستقر روی خود ناو را شامل نمیشود؛ بلکه نیروهای ناو، بال هوایی، ستاد گروه رزمی، ناوشکنهای همراه و نیروهای هوایی مستقر در این مجموعه را نیز دربرمیگیرد.
بنابراین نمیتوان گفت «۸ نفر روی ناو آبراهام لینکلن اقدام به خودکشی کردند». عبارت دقیق این است که ۸ مورد اقدام به خودکشی در مجموع گروه رزمی آبراهام لینکلن ثبت شده است.
سیبیاس نیز گزارش داد که هیچیک از این موارد به مرگ ناشی از خودکشی منجر نشده و برخی حوادث در ارتباط با تلاش نیروها برای رفتن به دریا بوده است.
توقف پنجروزه در تایلند
آبراهام لینکلن دوم سپتامبر وارد لام چابانگ شد و نیروهای گروه رزمی آن برای استراحت به مناطق اطراف پاتایا رفتند.
واشنگتنپست گزارش داد که حدود ۵ هزار ملوان و تفنگدار دریایی مرتبط با گروه رزمی در این توقف حضور داشتند و این وقفه برای استراحت خدمه پس از ماهها حضور در دریا در نظر گرفته شده بود.
اما این توقف طولانی نبود. آبراهام لینکلن در ۶ سپتامبر ۲۰۲۶، پس از حدود پنج روز، تایلند را ترک کرد.
بعد از تایلند چه اتفاقی افتاد؟
لینکلن پس از خروج از تایلند، در ۱۹ سپتامبر برای یک توقف لجستیکی کوتاه وارد گوام شد و سپس مسیر بازگشت به آمریکا را ادامه داد.
بر اساس گزارش یو ان اس آی نیوز در ۲۸ سپتامبر، مدت استقرار این ناو به ۳۱۱ روز رسیده بود و لینکلن در نزدیکی هاوایی در مسیر ساحل غربی آمریکا قرار داشت.
گزارش منتشرشده در چهارم اکتبر نیز حاکی از آن است که انتظار میرود این ناو در ۸ اکتبر به محدوده سندیگو برسد؛ بنابراین آبراهام لینکلن در حال حاضر دیگر در تایلند نیست و توقف این ناو در آن کشور مربوط به ماه گذشته است.
یک ناو، دو تصویر متفاوت
آبراهام لینکلن در این مأموریت با دو تصویر متفاوت روبهرو شده است؛ از یک سو، نیروی دریایی آمریکا از ادامه عملیات، حفظ آمادگی رزمی و انجام مأموریتی طولانی در شرایط جنگی سخن میگوید و از سوی دیگر، گزارشهای رسانهای از فشار روانی، مشکلات رفاهی، فرسودگی ظاهری و در نهایت تأیید رسمی ۸ اقدام به خودکشی در گروه رزمی حکایت دارد.
گاردین در گزارش سوم اکتبر نیز با اشاره به نگرانی خانوادههای نیروها، از طولانیشدن غیرمعمول مأموریت و فشارهایی که بر خدمه وارد شده است، گزارش داد.
در نهایت، آنچه درباره آبراهام لینکلن قابل مشاهده است، تنها تصویر یک ناو هواپیمابر پس از بیش از ۳۰۰ روز مأموریت نیست؛ بلکه نمونهای از هزینه انسانی و لجستیکی یک استقرار طولانیمدت در شرایط جنگی است؛ مأموریتی که هنوز با بازگشت کامل خدمه به خانه به پایان نرسیده است.