کمک آمریکا در سوریه به ثمر نشست؛ وخامت اقتصادی زیر سایه اشغال رژیم صهیونیستی!

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو؛ تصاویر منتشر شده از اعتراضات معیشتی در سوریه این روزها از داغ‌ترین سوژه‌های رسانه‌ها و فضای مجازی شده است. اعتراضات از شهرهای کوچک سوریه شامل اعزاز و الباب (در حومه حلب)، معرة النعمان و حسکه آغاز شد و ابتدا فقط به صورت شبانه در برخی بزرگراه‌ها شکل گرفت، اما حالا به مرکز شهرهای بزرگ همچون ادلب، رقه، دیرالزور و حتی دمشق رسیده است.

این اعتراضات ابتدا متمرکز بر انتقاد از عملکرد اقتصادی حکومت جولانی و بیان مشکلات معیشتی مردم بود، اما پس از چندی، سوری‌ها برکناری محمد البشیر، وزیر انرژی این کشور، را خواستار شدند و اخیراً با شعار واحد «الشعب یرید اِسقاط الجولانی»، خواهان سرنگونی حکومت جولانی هستند.

از حمایت آمریکا تا وخامت اوضاع اقتصادی

ابو محمد الجولانی که سرکرده تروریست‌های تحریرالشام بود، با حمایت آمریکا و پس از سقوط بشار اسد در سوریه به قدرت رسید. او از همان ابتدا پوشش و ظاهر تکفیری خود را تغییر داد و تلاش کرد از یک تروریست تکفیری به یک دست‌آموز مطیع واشنگتن با کت و شلوار تبدیل شود.

جولانی حتی سر از کاخ سفید درآورد و مورد حمایت مستقیم ترامپ قرار گرفت. آمریکا ابتدا نام او را از فهرست تروریستی خارج کرد و بعد تحریم‌های خود علیه سوریه را در چند مرحله لغو نمود.

جولانی برای نزدیک نشان دادن خود به غرب، با ویزاکارت بین‌المللی از رستورانی در دمشق خرید کرد تا سر و صدای بیشتری از اتحاد خود با آمریکا و اروپا به پا کند.

اشغالگری رژیم صهیونیستی

رژیم صهیونیستی اما از عدم یک قدرت منسجم در سوریه استفاده کرد. بلافاصله پس از روی کار آمدن جولانی، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر جنایتکار اسرائیل، به بلندی‌های اشغالی جولان رفت و از آنجا اعلام کرد که کشورش به طور «موقت» کنترل منطقه حائل در این ناحیه را به دست گرفته است.

یک روز پس از این اظهارات، گزارش شد که ارتش اسرائیل بیش از ۳۰۰ حمله هوایی در سراسر سوریه انجام داده است.

او همچنین در سخنرانی خود اعلام کرد که توافق آتش‌بس سال ۱۹۷۴، «از بین رفته» و ارتش اسرائیل کنترل منطقه حائل در بلندی‌های جولان را «تا زمان ایجاد نظم جدید، به طور موقت» در دست گرفته است.

به گفته دیده‌بان حقوق بشر سوریه، در این حملات تأسیسات نظامی در شهرهای دمشق، درعا، لاذقیه و حما هدف قرار گرفته‌اند. این تأسیسات شامل مراکز تحقیقاتی، انبارهای مهمات، مخازن و فرودگاه‌ها بوده است.

در اصل، اسرائیل با از بین بردن توان دفاعی و مهمات سوریه، بستر را برای پروژه اشغالگری خود در این کشور فراهم کرد و حکومت ضعیف جولانی نیز نتوانست هیچ‌گونه اقدامی در برابر رژیم صهیونیستی از خود نشان دهد.

مشکلات برق و بیکاری همچنان ادامه دارد

سوریه که پس از سال‌ها جنگ و تحریم‌های شدید اقتصادی با بحران برق حاد مواجه است، الان فقط دو تا سه ساعت در روز برق پایدار دریافت می‌کند. خسارات وارده به شبکه‌های تولید، انتقال و توزیع برق که بخش اعظم آن بر اثر حملات و جنگ تخریب شده است، باعث شده ظرفیت تولید برق از حدود ۸۵۰۰ مگاوات قبل از جنگ، به کمتر از ۲۰۰۰ مگاوات کاهش یابد. این افت شدید، همراه با کمبود سوخت و تجهیزات مورد نیاز، باعث شده است مردم در بیشتر استان‌ها با قطعی‌های مکرر برق دست و پنجه نرم کنند.

یک شهروند سوری که نخواست نام او فاش شود، به خبرنگار بین‌الملل خبرگزاری دانشجو گفت که قیمت نان از ۸۰۰ لیر به ۸۰۰۰ لیر افزایش پیدا کرده است. هزینه برق و آب نیز سرسام‌آور است و با توجه به بیکاری گسترده و دستمزد کم، از پس اجاره خانه و هزینه‌های زندگی برنمی‌آیم.

او همچنین افزود قیمت گاز خانگی و صنعتی حدود ۹ درصد افزایش داشته و نرخ بنزین نیز با افزایش ۲۸ درصدی به ۱۹۵ لیره رسیده است.

نسخه تکراری واشنگتن برای غرب آسیا

عناصر جولانی و هیئت تحریرالشام که با اقدامات تروریستی در سراسر جهان به عنوان یک گروه افراطی و شورشی شناخته می‌شدند، با دست کمک آمریکایی‌ها به کاخ ریاست جمهوری سوریه رسیدند. عده‌ای خوش‌باورانه بر این عقیده بودند که حمایت واشنگتن و رفع تحریم‌ها می‌تواند وضعیت اقتصادی آن‌ها را زیر و رو کند و حلال مشکلات شود. اما در نتیجه، چیزی جز فقر و مشکلات بیشتر، عدم انسجام حاکمیتی و اشغالگری گسترده رژیم صهیونیستی، همراه با از دست دادن مهمات و توان دفاعی، نصیبشان نشده است.

حال باید دید مطالبه گسترده سوری‌ها برای برکنار کردن رئیس‌جمهور خودخوانده سوریه به کجا خواهد رسید. نتیجه تکراری حضور آمریکا در منطقه همان استعمار و ویرانی بیشتر بود که سوری‌ها اکنون به آن پی برده‌اند. و شاید درسی باشد برای کسانی که هنوز چشم امید به قدرت‌های استعمارگر برای حل مشکلات اقتصادی دارند!