در سمت چپِ دورِ یک منظره نسبتاً معمولی مریخی، سایه تاریک عجیبی دیده میشود که شبیه به شبح یک عروس دریایی با پاهای آویزان است. این شبح به شکلی است که بهراحتی نمیتوان آن را یک سنگ دانست ولی ازآنجاکه منطقاً عروس دریایی در جو مریخ شناور نیست، توجیه کردن تصویر مشاهدهشده کار سختی است.
دانشمندان با بررسی شهابسنگی مریخی که در صحرای الجزایر کشف شده است، به سرنخهایی تازه از یکی از ناشناختهترین دورههای تاریخ زمینشناسی مریخ دست یافتهاند؛ سنگی ۱.۲۷ میلیارد ساله که ترکیب آن میتواند بخشی از گذشته پنهان سیاره سرخ را آشکار کند.
فضاپیمای «سایکی» ناسا با بهرهگیری از کمک گرانشی مریخ، سرعت و مسیر خود را برای رسیدن به سیارک فلزی «سایکی» اصلاح کرد؛ مأموریتی که در سال ۲۰۲۹ به مقصد میرسد.
سال ۲۰۲۶ نویدبخش دهها ماموریت فضایی ۲۰۲۶ هیجانانگیز است که مرزهای دانش بشر را گسترش داده و تحولات بزرگی را رقم میزند. این رویدادها آینده کاوشهای فضایی را دگرگون خواهند کرد.
تصاویر تازه از مدارگرد ناسا نشان میدهد برخورد یک شهابسنگ به دامنه آتشفشانی در مریخ، موجی از بهمنهای گرد و غبار را به راه انداخته و خطوط تیرهای پدید آورده است که چهره این سیاره را دگرگون کردهاند.
در عصری که مرز بین انسان و ماشین روزبهروز محوتر میشود، ناسا اعلام کرد که برای نخستینبار، رباتهایی با قابلیت تقلید احساسات انسانی را برای مأموریتهای فضایی به مریخ اعزام خواهد کرد. آیا این اولین گام به سوی جایگزینی فضانوردان انسانی با ماشینهای هوشمند است؟
پژوهش جدیدی از محققان دانشگاه آرکانزاس شواهد جالبی از وجود اقیانوس باستانی در نیمکره شمالی مریخ ارائه کرده است. آنها با بررسی تصاویر مدارگرد ناسا ادعا کردهاند رودخانههایی در سیاره سرخ جریان داشته که به این اقیانوس سرازیر میشدهاند.
در حالی که "موجودات فضایی" برای قرنها مفهومی متعلق به داستانها بودند، امروزه جستجو برای حیات فرازمینی به یک رشته علمی دقیق و پرشتاب تبدیل شده است. با کشف هزاران سیاره فراخورشیدی و شناسایی اقیانوسهای پنهان در منظومه شمسی، دانشمندان معتقدند که یافتن پاسخ به این سوال بزرگ دیگر یک "اگر" نیست، بلکه یک "کِی و کجا" است.
دانشمندان با بررسی نمونهای سنگی از «دره یاقوت» مریخ، نشانههایی از عناصر و الگوهای معدنی مرتبط با زندگی میکروبی مشاهده کردهاند؛ کشفی که نشان میدهد سیاره سرخ دیرتر از آنچه تصور میشد، همچنان میتوانسته زیستپذیر باشد.
دادههای لرزهای کاوشگر اینسایت سازمان فضایی آمریکا (ناسا) نشان میدهد تودههای مرموز و بسیار متراکمی در گوشته سنگی و ساکن مریخ وجود دارند که ممکن است بقایای برخورد اجرام غولپیکر اولیه، از جمله پیشسیارهها (Protoplanets) در اوایل تشکیل منظومه شمسی باشند.
جلوه طلوع و غروب خورشید، ستاره بزرگ مرکز منظومه شمسی از نگاه ناظر زمینی بسیار زیبا و دیدنی است، در مریخ، سیاره سرخ، خورشید همین جلوه تماشایی را به نمایش میگذارد یا نمایی متفاوت دارد.
وقتی نخستین انسانها روی سطح مریخ قدم بگذارند، بیش از هر چیز به آب نیاز خواهند داشت؛ برای نوشیدن، تنفس، کشت گیاهان، و حتی تولید سوخت برای بازگشت به زمین.