«مختارنامه»؛ مجاهدتی روشن در مصاف ابتذال و خنثی‌گری

سریال عظیم و ارزشمند «مختارنامه» به قول داود میرباقری، کارگردان فرهیخته و هنرورزش به «مشکلات پیچیده» ای مبتلا شده است؛ مشکلاتی که ظاهرا بابت به نمایش درآمدن چهره حضرت ابوالفضل العباس(ع) و مخالفت هایی که در این باره رخ نموده و همین امر سازندگان سریال را به حذف چهره آن حضرت و قرار دادن نور به جای چهره شان مجبور کرده است.
 

گاهی اوقات انسان از میزان و درجه بی انصافی عده ای مبهوت می شود؛ کسانی که گاه پشت چهره دیانت پنهان می شوند و بی آن که به تقوای الهی پايبندی حقیقی داشته باشند بر طبل عوام فریبانه دفاع از دین و آیین می کوبند، حال آن که کمترین نشانه ای از دیانت در رفتار و گفتارشان نیست.
 

بگذریم از کسانی که صرفا برای اثبات و شارژ این نکته که «ما هستیم»، هر از گاهی به اظهارنظری آن هم در موضوعاتی مربوط به مظلومان و بی دفاعانی مثل هنرمندان «مختارنامه» می پردازند!
 

واقعیت آن است که نشان دادن چهره حضرت عباس(ع) هیچ گونه منع شرعی ندارد و قائلان به حرمت و معرکه گیران این جولانگاه هیچ دلیل و مستندی برای این تاخت و تازها ندارند.
 

البته در این میان حضور علمای ربانی و بزرگان دین حضوری مثمرثمر و گرانسنگ است که مثل خورشیدی روشنایی می بخشد.
 

علمایی که ضمن تقدیر و تفقد از تلاش مجاهدت آمیز عوامل «مختارنامه» و کارگردانش با یادآوری اینکه نشان دادن تصویر آن حضرت ایراد شرعی ندارد، خطیر بودن و نیاز به احتیاط بالاي این اقدام را یادآور شدند و با دلسوزی و خیرخواهی به ارائه راهکارهایی سودمند برای این اقدام دست زدند.
 

چقدر زیبا و امیدبخش و دلسوزانه بود فرمایشات یکی از علماي ارجمند و بزرگوار که ضمن تفقد دست اندرکاران سریال، پیشنهاد کرده بود كه برای ایفای این نقش از چهره ای استفاده شود که پیش زمینه ای در نقش های سخیف و احیانا مبتذل در ذهن بینندگان نداشته باشد و پس از این هم در نقش آفرینی خود محتاطانه رفتار كرده و  به ارزش و معنویت نقشی که در «مختارنامه» ایفا می کند تا همیشه توجه و تنبه داشته باشد.

 

ایشان در عین حال با قوت و قاطعیت سریال را از هر گونه اشکال شرعی که تصویر حضرت عباس(ع) در سریال رخ نماید، مبرا دانستند.
 

چقدر ارزشمند و سترگ است وقتی علمای دلسوز و ربانی این چنین داهیانه و پدرانه و البته آگاهانه وارد میدان می شوند و بدون هیچ حب و بغضی و مانند یک پدر دلسوز به راهنمایی و ارشاد هنرمندان می پردازند و هنرمندان و جامعه هنری کشور چقدر به چنین حضوری نیازمندند. چنین باد! 
 

سریال «مختارنامه» در این بلبشو و ابتذال منتشر در عالم هنر چه در جهان و چه در ایران، یک نقطه روشن و یک مجاهدت ستودنی است؛ همان گونه که همگان از مردم و رسانه ها گرفته تا علما و دانشمندان از این تلاش درخور و عظیم، در این وانفسای ابتذال و بی هویتی هنر منحط غرب و شرق، ستایش کرده اند و می کنند.
 

همین که موقع پخش سریال تمام خیابان ها و معابر عمومی خلوت می شوند و کانال تمام تلویزیون ها حتی در مصاف هزاران شبکه خوش رنگ و لعاب ماهواره ای بر روی کانال پخش کننده «مختارنامه» تنظیم می شود، بزرگترین موفقیت و ستایش و جایزه برای دست اندرکاران اين سريال، بویژه شخص داود میرباقری، کارگردان فرهیخته و عزیز آن است./انتهاي پيام/