فضاي ذهني حافظ فضاي فرهنگ و تمدني بود

به گزارش گروه فرهنگي «شبكه خبر دانشجو» دكتر علي محمد حق شناس در مراسم بزرگداشت روز حافظ در دانشگاه مازندران اظهار داشت: با وجود آنكه حافظ فرزند زمانه بسيار آشفته حمله تيمور به ايران و حكومتي ظالم در سرزمينش بود، در عين حال شاعري بسيار اميدبخش است و با مقهور نشدن نسبت به زمانه اي كه در آن زندگي مي كرد مردم را به اميدواري فراخواند.

وي رندي حافظ را در پنهان نگه داشتن روحياتش، شاهكار دانست و ادامه داد: او رندانه خود را در معرض بزرگترين تهمت ها قرار مي دهد و اين نشانه وسعت و عظمت  فضايي است كه او مي سازد.

حق شناس استفاده از شيوه روايي را تفاوت ميان آثار سعدي و حافظ بيان كرد و گفت: در حالي كه سعدي حتي در عارفانه ترين آثارش از اين شيوه بهره برده است، استفاده حافظ از روايت در اشعارش انگشت شمار است.

اين استاد دانشگاه روايت را نوعي حركت تكاملي توصيف و تصريح كرد: اشعار حافظ داراي معاني تو در توي بسيار است و براي بيان منظور و معاني از استعاره كمك گرفته است.

وي با اشاره به تفاوت هاي ظاهري ابيات غزل هاي حافظ گفت: به دليل اين ويژگي اشعار حافظ، وي متهم به پراكنده گويي نيز شده است ولي دقت و مطالعه عميق، رگه اي ژرف از پيوستگي مفاهيم را در تمامي ابيات شعرش نمايان مي سازد.

حق شناس با اشاره به اوزان به كار رفته در اشعار حافظ خاطرنشان كرد: رواني زبان اين شاعر و استفاده از اوزان موسيقايي موجب شده كه بدون كمترين تغييري مي توان آثارش را به صورت آواز در آورد.

وي در پايان با اينكه حافظ، عميقا به زيبايي در آثارش پايبند بوده، خاطرنشان كرد: حافظ پس از تراوش اشعار از وجودش به صنعتگري بر روي آن مي پرداخت.

يادآور مي شود به مناسبت روز ملي حافظ، مراسم گراميداشت اين شاعر بزرگ با حضور استادان ادبيات استان، و اعضاي هيات علمي و دانشجويان دانشگاه مازندران روز شنبه 20 مهر در تالار دانشكده علوم انساني اين دانشگاه برگزار شد. /انتهاي پيام/