موسیقی‌ای که جنگ را نجوا می‌کند / ردّ پای انتظامی در انتظار «جانشین»

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، تجربه شنیدن موسیقی فیلم مجنون با امضای ماندگار مجید انتظامی، بار دیگر یادآوری کرد که موسیقی در سینمای جنگ، اگر از دل فهم و سکوت برآید، می‌تواند عمیق‌تر از هر تصویر در جان مخاطب بنشیند. همان مویه‌های فروخورده، همان پرهیز آگاهانه از خودنمایی و همان احترام به رنج انسان، معیاری تازه برای شنیدن موسیقی جنگی به‌جا گذاشت.

در همین امتداد، حالا انتظار شنیدن موسیقی اثر جدید جانشین به کارگردانی مهدی شامحمدی، انتظاری صرفاً کنجکاوانه نیست؛ انتظاری جدی و آگاهانه است. وقتی تجربه‌ای مانند «مجنون» نشان داده که موسیقی چگونه می‌تواند بدون خودنمایی، روایت را عمیق‌تر و صادقانه‌تر کند، طبیعی است که گوش مخاطب با حساسیت بیشتری آماده شنیدن «جانشین» باشد.

این بی‌صبری، نه از جنس هیجان زودگذر، بلکه حاصل اعتمادی است که یک تجربه صوتی موفق در ذهن باقی گذاشته است؛ اعتمادی به این‌که در «جانشین» نیز، موسیقی قرار نیست جلوتر از تصویر حرکت کند، بلکه احتمالاً کنار آن نفس خواهد کشید. همین انتظار محتاطانه، خود نشانه‌ای است از جایگاهی که موسیقی «مجنون» در حافظه شنیداری مخاطب ساخته و حالا مسیر را برای شنیدن اثری تازه هموار کرده است.