یادداشت|
رمضان در ایلام؛ وقتی سفرهها رنگ مهربانی میگیرد
ماه رمضان در ایلام فقط یک ماه مذهبی ساده نیست؛ انگار حالوهوای کل استان عوض میشود. از چند روز مانده به شروع ماه، جنبوجوش در خانهها دیده میشود؛ خانهتکانیها شروع میشود، خریدها انجام میگیرد و مردم خودشان را برای یک مهمانی بزرگ آماده میکنند. مساجد هم بینصیب نمیمانند؛ غبارروبی میشوند تا میزبان نمازگزارانی باشند که قرار است شبهای بیشتری را آنجا بگذرانند.
به گزارش خبرنگار گروه استانهای خبرگزاری دانشجو، سفرههای افطار در این روزها ساده، اما صمیمی است. آش و حلیم، شلهزرد و فرنی، نانهای محلی و شیرینیهای بومی پای ثابت سفرهها هستند. رسم قدیمی تقسیم غذا با همسایهها و کمک به نیازمندان هنوز هم در خیلی از محلههای ایلام دیده میشود؛ رسمی که نشان میدهد همدلی در این استان فقط یک شعار نیست.
در طول ماه رمضان، نذری دادن و اطعام هم حالوهوای خاص خودش را دارد. خیلی از خانوادهها و خیران تلاش میکنند با پخش غذای گرم یا بستههای معیشتی، دیگران را در شادی افطار شریک کنند. همین کارها باعث میشود پیوندهای اجتماعی محکمتر شود و فاصلهها کمتر.
با شروع رمضان، مساجد شلوغتر از همیشه میشوند. نماز جماعت، جزءخوانی قرآن و مراسمهای مذهبی هر شب برگزار میشود. شبهای قدر هم حالوهوای دیگری دارد؛ مردم تا سحر بیدار میمانند، دعا میخوانند و برای سالی بهتر از خدا طلب خیر میکنند. مرقد امام زاده علی صالح در بخش صالح آباد شهرستان مهران پذیرای خداجویان در شبهای قدر است.
در خانهها هم بزرگترها نقش پررنگی دارند. بچهها را به روزهداری تمرینی تشویق میکنند و از خاطرات رمضانهای قدیم میگویند تا این رسمها از نسلی به نسل دیگر منتقل شود.
رمضان در ایلام، فقط ماه روزه گرفتن نیست؛ فرصتی است برای کنار گذاشتن دلخوریها، دید و بازدید بیشتر و آشتیها. خیلی از اختلافها در همین روزها با پا درمیانی ریشسفیدها حل میشود و فضای شهرها آرامتر و صمیمیتر میشود.
در یک جمله، رمضان برای مردم ایلام بخشی از هویتشان است؛ ماهی که سفرهها سادهتر میشود، اما دلها بزرگتر.
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰
اخبار مرتبط
