مخترع 80 درصد توان خود را صرف نياز صنعت كند

سياوش نفيسي در گفت‌وگو با خبرنگار «خبرگزاري دانشجو» در مشهد، با انتقاد از عدم ارتباط مخترعان با صنعت گفت: بسياري از مخترعان و نخبگان كه صاحب ايده نيز هستند تا كنون در صنعت وارد نشده اند و در نتيجه اكثرا ايراد اساسي از سوي صنعت به ايده هاي آنها وارد مي شود كه كاملا منطقي است.

وي با بيان اينكه مخترع بايد 80 درصد از توان خود را صرف نياز صنعت كرده و 20 درصد ديگر را براي ايده هاي نو و ابتكاري خرج كند، افزود: صاحبان صنايع در محيط كار خود مسائلي را ديده اند كه نوآوران مشاهده نكرده اند؛ بنابراين وقتي پاي خود را به صنعت باز كنيم آنها نيز راحت تر حرف ما را مي پذيرند و مي توانيم توانايي خود را بيان كنيم.

نخبه علمي بسيج دانشجويي خراسان رضوي تصريح كرد: بارها اتفاق افتاده كه طرحي از سوي ما ارائه و مورد نياز يك سازمان نيز بوده است؛ اما اولويت ها و نيازهاي مهم تري داشته اند كه ترجيح مي دهند براي آن بودجه صرف كنند.

نفيسي در خصوص وظايف صاحبان صنايع و سازمان ها گفت: اشكالي كه صنايع دارند اين است كه آنها معمولا بدنبال راه ساده تر و خريد خارجي هستند و اعتقاد كمي به كار علمي و استفاده از توان افراد صاحب ايده دارند؛ در حالي كه بايد نيازهاي خود را به نخبگان جامعه دانشگاهي و مخترعان اعلام كرده، و آنها را در مسير حل نيازهاي خود هدايت كنيم؛ اين درحالي است صنعت اكثرا دانشگاه، مخترع و نخبه را قبول ندارد.

وي با اشاره به مشكلات مكانيزم تبديل علم به ثروت بيان داشت: سازمان ها و نهادهاي دولتي مرتبط با قضيه اي كار خود را انجام مي دهند، اما به تنهايي موفق نمي شوند و لازم است كه مخترعان و نخبگان نيز آستين خود را بالا زده  و به كمك آنها بشتابند.

نخبه علمي بسيج دانشجويي خراسان رضوي گفت: از سوي ديگر زماني كه صنعتگر دستگاه هاي مختلف را به راحتي وارد مي كند و اين سيستم ها با بهترين كيفيت و بدون مشكل كار مي كنند، طبيعي است كه صنعت گر فكر كند بهترين حالت همين است و مكانيزم تبديل علم به صنعت محقق نمي شود.

نفيسي ادامه داد: فرض كنيد چند صنعت بزرگ با هم يك دانشگاه تاسيس كنند تا براي نياز خود نيروي متخصص تربيت و پروژه هاي خود را به عنوان پايان نامه به آنها بدهند، در اين صورت شرايط به گونه اي ديگر مي شود و اين كاري است كه در كشورهاي پيشرفته اتفاق مي افتد.

وي تاكيد كرد: در كشورهاي پيشرفته در موارد زيادي دانشگاه را يا صنايع تاسيس مي كنند و يا بخش عمده اي از بودجه اش توسط صنعت تامين مي شود، اما در كشور ما دانشگاه ايجاد مي شود و بودجه را يا دولت تامين مي كند يا دانشجو؛ آنوقت يك استاد كه هر ماه حقوقش را بدون دردسر دريافت مي كند چه دليلي دارد كه خود را درگير كار با صنعت كند.

اين نخبه بسيجي در خصوص دليل كاربردي نبودن مقالات علمي در كشور گفت: متاسفانه در كشور ما بسياري از افراد اختراعي انجام مي دهند تا در نهايت 50 تا برگه ثبت اختراع داشته و در جشنواره خوارزمي مقام بياورند، عضو بنياد نخبگان شده و يا از سربازي و خدمت وظيفه معاف و يا بدون كنكور فوق ليسانس و دكترا بگيرند، استاد دانشگاه شوند و عمري را با راحتي سپري كنند؛ اين قضيه در مورد مقالات نيز صدق مي كند؛ در حالي كه در ساير كشورها يك نفر اختراع مي كند تا به توليد انبوه رسيده، علاوه بر اين به ثروت دست يابد و نيازي از جامعه حل كند.

نفيسي در خصوص اختراعات علمي خود و مشكلات موجود گفت: در مركز تحقيقات شهيد آقاسي زاده كه در آنجا به عنوان مدير يكي از شركت ها فعاليت دارم، اختراعاتي مانند بانك CD مكانيزه، رباط نقاش، رباط زعفران پاك كن و بسياري از اختراعات ديگر انجام شده كه بخش عمده آنها با وجود كاربردي بودن شايد سال ها طول كشيده تا به قرار داد رسيده، و بسياري از آنها نيز هيچوقت به مرحله قرار داد نرسيده اند.