فرهنگ جهادی، مقدمه‌ای بر فرهنگ ظهور
آخرین اخبار:
کد خبر:۱۳۷۷۷۰
ياداشت//

فرهنگ جهادی، مقدمه‌ای بر فرهنگ ظهور

جهادگران در اردوهای جهادی کتاب نمی‌نویسند، بلکه عمل می‌کنند، یعنی مقدمه ظهور را فراهم می‌سازند، آنها با عمل خود الگو و سبک زندگی خود را ارائه می‌دهند.
گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، با توجه به اینکه توسعه فرهنگی امروزه یکی از اساسی ترین برنامه های کشور است و در مناطق محروم بویژه به دلیل عدم برخورداری از امکانات و دسترسی اندک آنان به منابع نیاز به توسعه فعالیت های فرهنگی، ‌بیشتر احساس می شود، بنابراين تلاش بر این است تا نسبت به مسائل فرهنگی مناطق محروم به دلیل اهمیت موضوعات فرهنگی و جلوگیری از آسیب های فرهنگی، ‌اجتماعی و ‌اقتصادی با دقت و حساسیت بیشتری رسیدگی شود.
 
اگر مقوله «بسیج سازندگی» به درستی موشکافی گردد، خواهیم دید كه احتمال ضربه های جبران ناپذیر به فرهنگ، ‌آداب، ‌رسوم و اعتقادات و مبانی فکری مردم مناطق محروم، در صورت عدم اجرای فعالیت های فرهنگی و یا عدم تقویت و گسترش فرهنگ اصیل و بومی از دلمشغولی های بسیج سازندگی است.
 
تقویت انگیزه خدمت رسانی به مردم، ‌شناخت محرومیت ها، ‌خودسازی و نهادینه شدن ارزش های دینی و ملی نیز از برکات «بسیج سازندگی» بر افرادی است که در این طرح خدمت می کنند.
 
در واقع بیشترین نیازهای فرهنگی در خانواده ها توجه به ‌مسائل اعتقادی، ‌اجتماعی، ‌مذهبی، ‌باورهای ملی و محلی و ارزش های دینی و انقلابی است که در رأس آنها احیای فرهنگ خودباوری و امید به آینده ترویج فرهنگ کار و تلاش و تعاون قرار دارد.
 
امروزه حضور جوانان ارزشی، انقلابی و دیندار در مناطق محروم، خود یک اقدام فرهنگی است و هر چه میزان حضور افراد موجه در اردوهای هجرت در مناطق محروم بیشتر شود به همان نسبت اثر بخش تر و سازنده تر خواهد بود.
 
این موضوع بدون تردید در کوتاه مدت ارزش های فراوان و اثرات و برکات فراوانی برای ساکنان مناطق محروم در پی دارد؛ چرا که اساسا حضور نیروهای جهادی به منظور احیای فرهنگ کار و تلاش و به تحرک در آوردن مردم مناطق محروم جهت شناخت توانایی ها و مشکلات اساسی خود و یافتن راه حل هایی برای برون رفت از آن است.
 
اجرای برنامه های جهادی مستلزم کار گروهی و مشارکت و تعامل نهادها و سازمان های‌ مختلف است و هرچه این تعامل و همکاری ها بیشتر و نزدیک تر باشد اثر بخشی و نتایج مناسب تری در بر خواهد داشت.
 
با یادآوری فرامین امام (ره) ‌در پیام قطعنامه: «تنها کسانی با ما تا آخر می مانند که درد فقر و محرومیت را کشیده باشند.» بایستی گفت: افرادی در ایمان و در راه مبارزه برای رسیدن به آرمان های انقلاب ثابت قدم هستند که در مبارزه با ظلم دست و پنجه نرم کرده اند و این آرمانخواهی در دل روستا و روستا نشینان جای دارد.
 
دانشجویانی که به روستاها می روند ابتدا باید از فرهنگ تلاش و کوشش روستانشینان در احیای آرمان های انقلاب درس گرفته و سپس از این فرهنگ در راه آباد سازی منطقه استفاده کنند و با شناسایی ریشه های فقر فرهنگی و اقتصادی، آنها را متوجه رفع معضلات خود کنند و ساکنان را به این باور عینی برسانند که آگر بخواهند به یک محیط توسعه یافته دست یابند باید تلاش کنند.
 
ما باید فلسفه حضور در اردوهای جهادی را بدانیم؛ چرا که اگر نتوانیم خود را از حضور در این اردوها قانع کنیم نمی توانیم چرایی حضور در این اردوها را برای دیگران توضیح دهیم و باید به این نکته برسیم که با حضور در این اردوها به چه درد انقلاب می خوریم.
 
ذکر این نکته الزامی است که بدون پاسخگویی به چرایی حضور در این اردوها، نمی توان در جامعه جریان ایجاد کرد و باید تک تک ما به این اردوها اعتقاد داشته باشیم و جایگاهش را بدانیم.
 
در واقع اگر فلسفه اردوهای جهادی مشخص شود می توانیم اردوهای جهادی را طراحی کنیم؛ چراکه بدون شناخت فلسفه کاری نمی توانیم، آن را انجام دهیم و اگر چرایی وجود نداشته باشد، نمی توانیم تبلیغ کنیم.
 
رهبر معظم انقلاب در تعریف جهاد بیان داشته اند: «جهاد معادل قتال نیست، بلکه معادل کلمه مبارزه است که از دو رکن جهد و جد و مقابله با دشمن تشکیل شده است.»
 
جهد و جد مشخصه بارز اردوهای جهادی است، اگر قرار باشد، اردویی جهادی تلقی شود، باید هر دوی این ویژگی را داشته باشد، اما اینکه مبارزه با چه کسی و با کدام دشمن، جای بحث دارد.
 
معنویت حاکم بر اردوهای جهادی مشابه با معنویت حاکم بر جبهه و جنگ است که نسل جوان امروزی از درک این نعمت محروم مانده اند.
 
در پایان باید گفت: در اردوهای جهادی، جهادگران با یک مبارزه فرهنگی درگیر هستند، مبارزه فرهنگی در کتابها صورت نمی گیرد، بلکه جهادگران با حضور در اردوهای جهادی به صورت عملی سبک زندگی ارائه می دهند.
 
سبک زندگی ارائه شده در این اردوها بیشتر نقطه مقابل سبک زندگی غربی است، اگر فرهنگ جهادی در کشور نهادینه شود، توسعه و پیشرفت میسر می شود؛ چراکه تاثیر این اردوها در زندگی مردم بیشتر فرهنگی است، بنابراين می توان فرهنگ جهادی را تئوریزه کرد.
 
جهادگران در این اردوها کتاب نمی نویسند، بلکه عمل می کنند؛ یعنی مقدمه ظهور را فراهم می سازند، آنها با عمل خود الگو و سبک زندگی خود را ارائه می دهند.
پربازدیدترین آخرین اخبار