پدیده ناامنی آمران به معروف؛ نتیجه عملکرد ضعیف دولت

گروه فرهنگي «خبرگزاری دانشجو» - محمد اصغری مرجانلو؛ هر جامعه ای به جهت ارزشهای حاکم بر آن نیازمند تعریف سازکارهایی است که اگر گذر زمان یا فشارهای فرهنگی بیرونی موجب انحراف در نیل جامعه به آن ارزشها شد بتواند در مقابل آن انحراف ها ایستادگی کرده و به مسیر تعالی خود ادامه دهد . فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر نیز از جمله ارز شهایی است که در جوامع مختلف به شکل های گوناگون خواه قرارداد اجتماعی و خواه به شکل عرف عمومی فرهنگی جا افتاده است.

 

لیکن این موضوع در نظام مقدس جمهوری اسلامی به جهت درهم تنیدگی ریشه ها شکل گیری آن با فرهنگ عاشورای حسینی به عنوان مظاهر امربه معروف و نهی از منکر در حافظه تاریخ اسلام از جایگاه خاص برخوردار است که شاید بتوان ادعا کرد که یکی از دلایل جنبش و همراهی ملت با قیام امام خمینی(ره) واکنش مردم در مقابل جریه دار شدن روح ارزشی و ایمانی ملت توسط حکومت طاغوتی وقت بود .

 

با این وجود امروز ما در جامعه اسلامی خود شاهد کمرنگ و شاید فراموش شدن فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر هستیم؛ این در حالي است كه امربه معروف و نهي از منكر مي تواند به عنوان سيستم خود تنظيم جامعه با استفاده از بيدار و حساس نگاه داشتن وجدان عمومي جامعه و در نتيجه نظارت مردم بر مردم با رعايت اصول و قواعد الهي مطرح بوده و پتانسيل يك نظام را در مواجه و درمان مشكلات و معضلات فرهنگي به شكل فزاينده اي افزايش دهد.

 

ریشه یابی این موضوع نشان از فعالیت دست های پنهان و آشکار داخلی و خارجی که از سالها پیش خاص دوران سازندگی به جهت حکمیتی عمل کردند با موضوعات و معضلات فرهنگی که بازخورد آن، روی کار آمدن دولتی با ابعاد دولت اصلاحات سیاه بود که در جهت استحاله قکری و اندیشه های فرهنگی مردم عمل کرده اند دارد.

 

اما پدیده نا امنی امر کنندگان به معروف و نهی از منکرکه هم اکنون گرفتار انیم نتیجه عملکرد ضعیف و بعضا خیانتهای گذشتگان نبوده بلکه اباه گري فرهنگي دولت كنوني نيز تاثير بسزايي در لوس شدن امر در ديد عمومي و جريحه دار شدن برخي ها عليه ارزش ها دارد آ ن زماني كه عمده محصولات فرهنگي كه اكثرا هم زير نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي تدوين و توليد مي شود در پي نهادينه كردن مباني آزادي هاي غير مجاز و غربي است.

 

ان زماني كه دست هاي پنهان مهر تاييد وزارت فرهنگ را بر پاي مجوز فيلم هايي مي زند كه تيشه به ريشه ارزش هاي اجتماعي دين در جامعه مي زند و شاكله شخصيتي كودك جامعه ما با ان ارز شهاي ضد ارزشي پوشالي بسته مي شود همان زمان امر به معروف تجاوز به حريم شخصي تلقي خواهد شد و همان به بار خواهد امد كه جلوه هاي كوچكي از ان را در چند ماه اخير شاهد بوده ايم.

 

عقب نشيني آشكار دولت در امر حجاب و سعي در القاء شخصي بودن مسائلي كه در فرهنگ عمومي جامعه تاثير دارند آن هم با اهداف سياسي و لوده گري و پشت پا زدن بر ارزش هاي انقلاب و امام خميني (ره) بوده و صف آرايي خواسته روح جمعي جامعه بوده و برخلاف تصور برخي ها در پايان منجر به واكنش ملت ها و حذف برخي جريان هاي مشكوك از صفحه سياسي و فرهنگي جامعه خواهد شد.

 

در اين بين سستی قوه قضائيه در برخورد قاطعانه با متعرضان به آمران امر به معروف موجب سرعت يافتن آنان در تكرار اين اعمال گذشته و نوعي نااميدي را به دغدغه مندان دين و نظام القاءمي كند كه اين امر ضرورت تجديد نظر مسئولان قوه قضائيه در نوع برخورد با اين افراد را دو چندان مي كند؛ هر چند در اين بين نقش قوه مقننه نيز در پر كردن خلا هاي قانوني مورد نياز براي برخورد با چنين موضوعاتي قابل انكار نبوده جديتي انقلابي و سريع از سوي مجلسي ها را طلب مي كند.