بررسی چگونگي شکل‌گیری، اهداف و خط مشی پژاک - بخش دوم

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ پژاك هميشه تلاش دارد تا خود را چهره‌ اي معصوم و دموكراتيك معرفي كند، اما رفتار و كردار اين فرقه فرزندخوانده‌ پ.ك.ك بيشتر نشانگر تروريست بودن آن است تا دموكراتيك بودن.

 

این فرقه به هیچ عنوان ارزشی برای آزادی و حقوق بشر قائل نیست، هر جنبش آزادی بخشی دارای ویژگی و مولفه مشخص است، اما در چارچوب فکر و فعالیت این فرقه این مسائل نمی گنجد و مواردی که در زیر آورده می شود بیانگر گوشه ای از اقدامات و فعالیت های این گروهک تروریستی است.

 

1. سوء استفاده از دختران و زنان؛ يكي از ويژگي‌هاي سازمان تروريستي «پ.ك.ك» سوء استفاده از دختران بويژه در عمليات‌هاي نظامي است كه تا كنون به مرگ بسياري از آنان منجر شده است. در «پ.ك.ك»، زنان و مردان روابط جنسي ندارند. علت اين امر، سيستمي است كه «اوجالان» برقرار كرده است.

 

با اين حال يكي از اعضاي جدا شده از «پ.ك.ك» با انتشار اسناد جنجالي، از تبعيض جنسي در اين گروه تروريستي و ايجاد حرمسرا از زنان زيبارو و تحصيل كرده در فرماندهي «پ.ك.ك» در ارتباط عاطفي براي اعضاي عادي اين گروه پرده برداشت.

 

پيش از اين نیز گزارش‌هايي در مورد فساد اخلاقي رهبران «پ.ک.ک» و سوء استفاده آنان از دختران پيوسته به «پ.ک.ک» منتشر شده بود.

 

2. وادار کردن مردم به همکاری به زبان گلوله و تهدید؛ در صورت عدم همکاری از طریق عوامل خود به دولت خبر می دهند که نامبرده با پژاک همکاری داشته و دارد و فرد در بن بست قرار گرفته، راهی جز پذیرش خواسته هایشان ندارد. آنها جوان را فریب داده و جذب گروه می کنند؛ چراكه از نظر آنها هدف وسیله را توجیه می کند.

 

ادعای برابری، حق و حقوق می کنند، اما عوامل شان به خاطر انتقام گیری گزارش کرده اند که فلانی همدست دولت است و وی را بدون دلیل و دادگاهی در برابر دیدگان زنان و کودکان در روستاهای مناطق کردنشین به گلوله بسته اند.

 

3. ممنوعیت ازدواج در پژاک؛ اما داشتن روابط نامشروع مخفی، امری رایج است. پ ک ک و پژاک ادعا می کنند که اعضای آن نباید ازدواج کنند و یکی از شعارهای اصلی این فرقه توجه خاص به حقوق زنان و احترام به آن می باشد، اما در عمل چنین نیست.

 

عثمان اوجالان 60 ساله، برادر رهبر پ ک ک دوبار ازدواج کرد آنهم با دو دختر جوان که یکی 21 ساله اهل منطقه قطور خوی و دیگری ۲۲ ساله اهل آکره کردستان بود؛ البته بدون اینکه روال متداول جامعه را طی کند. 

 

4. تظاهر به عدالت و برابری؛ اما تعظیم در برابر اوجالان یعنی در پژاک و پ ک ک؛ اگر کسی مطیع کامل رهبر مطلق نبود و یا نظرات مخالف ارائه دهد بايد عملا از صحنه كنار برود و هيچ اعتراضي هم وارد نيست؛ چراكه در منطق شان، اعتراض كردن به معناي كوچك شمردن و خودبزرگ بيني است.

 

در پژاك مقوله‌ تخصص، مدنظر نيست. معيار و ملاك براي دادن مسئوليت به کسی، به ميزان وابستگي تمام و كمال و اطاعت محض‌ آن فرد به رفتار و گفتار فرمانده‌ بستگي دارد و اجراي آنها بدون ارائه هيچ نظری. شخص را با اجبار به انجام کاری وادار می كنند تا در راهي قدم بردارد كه آنها تعيين مي‌كنند .

 

5. فریب افکار عمومی و شهید سازی در فرقه پژاك؛ يكي از سياست‌هاي مداوم و كارآمد پژاك، پروژه‌ شهيدسازي است. با دست خود جوانان خام و ناآگاه، اين مرز و بوم را به كُشتن مي‌دهد و بعدا آنان را شهيد مي‌خواند. زماني كه يكي از جوانان فریب خورده را برای عملیات تروریستی به ایران می فرستد و كشته مي‌شود، پژاك با تمام نيرو و با اوج بزرگنمايي، شخص را قهرمان و بُتي می سازد و به مردم تحميل مي‌كند كه پرستش كنند. پژاك با اين راهكار خواهان جای گرفتن در افکار عمومی است؛ چراكه معتقد است كه هرچه تعداد اعضاي كشته‌ شده‌ و به اصطلاح شهيد بيشتر باشد به همان اندازه در ميان ملت محبوب می شود و پایگاه قوي براي سياست در جامعه پيدا مي‌كند و همچنين جایگاهی در میان سازمان های حقوق بشری. 

 

6. استفاده ابزاری از کودکان؛ استفاده ابزاری از کودکان نشانه دیگری است از اینکه پژاک برای اهداف خود، حد و مرزی را نمی شناسد و حتی به کودکان نیز رحم نمی کند و در این رابطه یکی از روزنامه دانمارک طی گزارشی نوشت که « پ ک ک از کودکان برای جنگ استفاده می کند» و عکس هایی را منتشر کرد که کودکانی را نشان می دهد که بین 14 تا 16 سال دارند.

 

منوچهر زنوزی، مدیر سابق روز تی وی (رسانه اختصاصی پ.ک.ک) نیز در گقت‌وگو با این روزنامه با بیان اینکه کودکان 8 تا 9 ساله را نیز در اردوگاه های پ ک ک دیده است می گوید: بیشتر کودکان اردوگاه ها از ایران و اروپا هستند بدون آنکه والدین شان همراه آنان باشند. کوچک ترین آنها آموزش نظری و بزرگترها آموزش استفاده از اسلحه می بینند.

 

 چند سال پیش نیز «سیمور هرش»، نویسنده مجله نیویورکر با اشاره به کمک 400 میلیون دلاری آمریکا به گروه های مخالف جمهوری اسلامی ایران نوشت: گروه پژاک یکی از این گروه هاست که هم از آمریکا و هم از رژیم صهیونیستی کمک می گیرد و این بخشی از تلاش برای یافتن راه های جایگزین اعمال فشار به ایران است.

 

 اظهارات «سیمور هرش» اگر چه با تکذیب سفیر آمریکا در ترکیه مواجه شد، اما کمتر کسی است که ارتباط گروه جدایی طلب پژاک با منابع اطلاعاتی تل آویو و واشنگتن را باور نکند.

 

«هرش» در گزارش خود در این باره می نویسد: سازمان سیا و نیروهای عملیات ویژه آمریکا از دیرباز با دو گروه مخالف ایرانی یعنی منافقان و گروهک تروریستی پژاک ارتباط دارند و این دو گروهک به طور مخفیانه از جانب آمریکا حمایت می شوند.

 

از سویی دیگر حاجی احمدی، رهبر پژاک که مدتی در آلمان زندگی می کرد چندین بار با مقامات آمریکایی دیدار داشته و برخی دیگر از رهبران دیگر احزاب کرد و از ملاقات های وی با مقامات رژیم صهیونیستی پرده برداشته اند، اما اوج این حمایت ها آنجا بود که پس از دستگیری حاجی احمدی توسط پلیس ضد تروریست آلمان در اسفند ماه سال ۸۸، این فرد تنها پس از دو روز بازداشت بنا به دلایل نامعلومی آزاد و اقدامات خود را از سر گرفت.

 

نتیجه: پژاک یکی از گروهک های منحرف و وابسته به غرب است که علی رغم دست و پازدن برای ابراز وجود، در سراشیبی سقوط قرار گرفته و به پایان راه خیانت به وطن قرار گرفته است. این گروهک اگرچه ادعای حمایت از حقوق یک قومیت مشخص را دارد، اما کارهای تروریستی و اقدامات تجاوز کارانه ای که در نهایت انحراف انجام می دهد در تضاد کامل با آرمان های قومیت مورد ادعاست.

 

پژاک وابسته به «پ ک ک» است و اعتقادات منحرف اعضای آن منتصب به هیچ قومیت ایرانی و اسلامی نیست و اصولاً اساسنامه وجودی این گروهک در تضاد با آموزه های دینی و اسلامی بوده و تفکرات نافرجام نژاد پرستانه دارد که با شیوه های فریبکارانه از میان دختران و پسران جوان عضو گیری می کند.

 

سرکردگان این گروه در غرب پناه گرفته اند، منابع مالی پژاک از طریق قاچاق کالا و بویژه مواد مخدر تامین می شود و سیا و موساد هم هر وقت و هر کجا که بتوانند در بعد نظامی و آموزشی پشتیبانی اش می کنند؛ اگرچه در ظاهر نامشان در لیست گروه های تروریستی باشد.

 

این گروهک چند صد نفره امروز با هراس فراوان، در انتهای راه است؛ چراکه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی حلقه محاصره پژاک را بیش از هر زمانی تنگ تر کرده است و این گروه هیچ مقبولیتی در میان مردم و قومیت های استان ندارند و دیگر برای اقدامات تروریستی کورشان مجالی نخواهند یافت.

 

خون شهدایی که این روزها در مبارزه با گروهک ملحد پژاک ریخته شد، سند محکمی بر افزایش ضریب امنیت منطقه است و نفس های آخر منافقان را پیش از موعد به شماره انداخته است.