کد خبر:۱۳۹۸۶۶
ايران فقط تهران نيست!
«روزگار مردمان دوردست» روزگار كدام مردم است؟
«روزگار مردمان دوردست» نام مستندي است درباره مردم روستاها و مناطق محروم سرزمين جمهوري اسلامي ايران؛ نامي كه تعلق به دورههاي گذشته تاريخي و باستاني يا سرزمينهايي دور از ايران مثل قطبين يا آفريقا را تداعي ميكند.
گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ «روزگار مردمان دوردست» نام مستندي است درباره مردم روستاها و مناطق محروم سرزمين جمهوري اسلامي ايران؛ نامي كه تعلق به دورههاي گذشته تاريخي و باستاني يا سرزمينهايي دور از ايران مثل قطبين يا آفريقا را تداعي ميكند؛ گذشته از محتواي برنامه و نحوه پرداخت آن، انتخاب چنبن نامي براي مردمي از همين خاك و بوم كه حق زيادي هم بر گردن جمهوري اسلامي و نيز صدا و سيماي آن دارند، محل تأمل است.
انتخاب اين نام تأييدي ضمني است بر اينكه رسانه ملي جمهوري اسلامي ايران هر چه از تهران فراتر رود، غريبهتر ميشود؛ تا اينكه برسد به مردماني از سرزمين دوردست حتي اگر در مرزهاي جمهوري اسلامي باشند.
«روزگار مردمان دوردست» صدا و تصويري آرام و ثابت دارد و تنها شامل تصاوير سادهاي از مردمان دوردست و سرزمينشان است؛ نه جذابيتي براي مخاطب دارد و نه فرهنگي را معرفي ميكند؛ دور دستياش تا آنجاست كه كسي به اينكه ميشود آن گونه هم زندگي كرد، نميانديشد.
اما سريالهاي ماراتني ماه رمضان كه در زماني بسيار پربينندهتر از اين مستند پخش ميشوند، همه در همين نزديكيهاي تهران و دستكم با پارادايمها و مؤلفههاي فرهنگي و فكري مردمان سرزمين شميران يعني جايي نزديك جام جم ساخته شدهاند.
هر چند دارابي معاون صدا و سيما در يادداشتي استفاده از لهجههاي اصفهاني يا گيلكي در سريالهاي «در مسير زاينده رود» و «پايتخت» را دليلي بر فقط تهران نبودن ايران دانسته و به گونهاي نوشته است كه ذهن مخاطب را به برنامهريزي قبلي و تعمد مسئولان سيما در استفاده از لهجههاي غير تهراني منحرف ميكند، اما اين اتفاق ميمون تنها مرهون دقت و ظرافت ذهن عوامل آن مجموعه است.
دليل اين مدعا و بيدقتي و بيتوجهي مسئولان در اين امر و عدم همذاتپنداري ايشان با همه مردم ايران از نامگذاري مستندي كه ذكر آن رفت، پيداست.
لینک کپی شد
گزارش خطا