«دی عزیز»؛ مامای ۲۰۰۰ نوزاد لامردی که زمانه پیرش کرد / روایتی از عمری عشق، شببیداری و تحمل گرما و سرما بر بالین زائوها

به گزارش گروه استان های خبرگزاری دانشجو،فاطمه رمضانی، ملقب به «دی عزیز»، نامی آشنا برای اهالی لامرد و روستاهای اطراف است. زنی که سالها در دل شبهای بیخوابی و روزهای پراسترس، لبخند تولد را بر لبان هزاران مادر و پدر نشاند. روایت است که او بیش از دو هزار نوزاد را در این منطقه به دنیا آورده است.
اگر از سن و سالش بپرسی، با لبخندی شیرین خود را ۵۰ ساله معرفی میکند؛ اما بلافاصله دستی بر زانوی زمانهدیده خود میکشد و با خنده میگوید: «راستش را بخواهی حدود ۹۰ سال سن دارم. زمانه دیگر پیرم کرده است.» آنگاه آهی میکشد و سکوت میکند؛ گویی هر چروک صورتش حکایت یک شببیداری و یک تولد دیگر است.
تکریم یک عمر خدمت خالصانه
روزهای پایانی عمر این مادر مهربان اما فراموشنشدنی بود. به همت بنیاد بینالمللی مادر و با همکاری روابط عمومی شهرداری و شورای اسلامی شهر لامرد، مراسمی باشکوه برای تجلیل و تکریم مروجان مقام مادر برگزار شد. در این آیین که با حضور حجتالاسلام قاسم صداقت، حسن جلالی (نمایندگان بنیاد فرهنگی بینالمللی مادر در جنوب کشور) و رئیس و اعضای شورای اسلامی شهر لامرد همراه بود، از «دی عزیز» به عنوان مادر شایسته لامردی و مامای دو هزار نوزاد، تجلیل ویژه به عمل آمد.
در آن مراسم، تصمیم بر آن شد تا میدانی به نام «مادر» در شهر لامرد احداث و نامگذاری شود و همچنین تندیسی از این بانوی فقید نصب گردد. این اتفاق رخ داد و میدان ابتدای محله کوشک به نام مادر نام گذاری شد و تندیس او نصب گردید.
الواحی نیز از سوی بنیاد فرهنگی بینالمللی مادر به وی اهدا شد تا یادگاری باشد برای نسلی که مدیون زحمات بیدريغ اوست.
«دی عزیز» رفت، اما نامش ماندگار شد
حالا دیگر «دی عزیز» در میان ما نیست. او دعوت حق را لبیک گفت و به دیدار معبود شتافت؛ همان خدایی که سالها در خلوت شبهای بیخوابی، او را بر بالین مادران و نوزادان یاری کرد. فردا پنجشنبه (۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵) پیکر این مادر مهربان از حسینیه سیدالشهدای محله کوشک (ده ترش) تا گلزار شهدای مرکزی لامرد تشییع خواهد شد تا در جوار شهیدان آرام بگیرد.