خبرنگاري به سبك انقلاب اسلامي

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ «بنده به عنوان گرانبارترين مسئول در نظام جمهوري اسلامي كه اين بار را هم خيلي خوب و با همه وجود حس مي كنم، در عالم سياست هيچ دغدغه‌اي ندارم.

در عرصه مسائل اقتصادي- كه آن هم فصل مهمي از مسائل كشور است، بنده از لحاظ حركت اقتصادي جامعه، هيچ دل نگراني ندارم، با اين حال غمي در دل دارم كه غم گرفتاري گرفتاران و طبقات ضعيف جامعه است.

 

و اما در عرصه فرهنگ، بنده به معناي واقعي كلمه احساس نگراني مي كنم و حقيقتاً دغدغه دارم، اين دغدغه از آن دغدغه‌هايي است كه آدمي به خاطر آن گاهي ممكن است نصف شب هم از خواب بيدار شود و به درگاه پروردگار تضرع كند، من چنين دغدغه‌اي دارم.»

 

اين جملات بخشي از بيانات مقام معظم رهبري در ديدار فعالان فرهنگي در سال 73 است؛ سخنان مهم و منحصربفردي كه به خوبي بار سنگين فرهنگي كشور را نشان مي دهد، امري كه هنوز مطالبات اصلي رهبري و مردم را برآورده نكرده و در عين حال بايد به آن اضافه كرد دغدغه جنگ نرم را كه اين روزها با جنگ رسانه‌اي عليه كشورمان قدرت نمايي مي كند.

وقتي جمهوري اسلامي در سايه گفتمان اصيل و ديني امام راحل به توليد قدرت نرم در دنيا مي پردازد و مباني مدرنيته را با چالشي اساسي روبرو مي كند، وقتي رايس، وزير خارجه سابق آمريكا، ايران را كشور توليدكننده و حمايت كننده تروريست مي نامد و هنگامي كه نيكسون، رئيس جمهور اسبق ايالت متحده، ايران را كليد توازن قوا در دنيا مي خواند و مدعي مي شود هر كشوري كه ايران را در اختيار داشته باشد، كليد دنيا را در دست دارد، بايد لشكركشي نرم استكبار را براي براندازي تنها حكومت ديني جهان باور كرد و جنگ رسانه‌اي را از برجسته ترين مولفه‌هاي جنگ نرم و جنگ‌هاي مدرن به حساب آورد؛ امري كه به مثابه راهبرد و استراتژي انتخابي نظام سلطه براي تسلط بر افكار و اراده ملت‌ها قلمداد مي شود.

با توجه به اينكه در جنگ رسانه‌اي خشونتي اعمال نمي شود، وقوع آن براي مردم نامحسوس است؛ از سوي ديگر نيز بسيج عمومي براي اين عرصه كاربرد ندارد و به اصطلاح جنگ رسانه جنگ بين نخبگان است.

 

بي دليل نيست اگر خبرنگاران را سربازان خط مقدم اين جنگ نرم و حساس خطاب مي كنند، چه اينكه با بازنمايي‌هايي خبري فعالان عرصه رسانه است كه تصويرسازي در افكار عمومي و به تبع آن گفتمان سازي در جامعه شكل گرفته و روند مسائل در كشور جهت دهي مي شود.

آنچه حوزه خبر و رسانه را در اين نبرد حساس مهم كرده است، شريان حياتي «اطلاعات» و تصويرسازي‌هاي ذهني است كه از آن براي هدايت افكار عمومي استفاده مي شود، امروز شايد خبر و اطلاعات، گرانبهاترين مقوله براي همه باشد كه با كنترل آن مي توان به همه چيز دست يافت.

 

برخي نظريه پردازان ارتباطات معتقدند امروز جهان در دست كسي است كه رسانه‌ها را در اختيار دارد و از اين طريق گفتمان خود را بر افكار جمعي غالب مي كند، در عين حال از سويي ديگر مي دانيم سرمايه‌ هر رسانه مخاطبان آن هستند و يك رسانه بدون اين سرمايه ارزشمند تقريباً هيچ است از اين رو اگر بنا باشد ويژگي‌هاي مهم خبري يعني حقيقت، صداقت و جامعيت در خبرپردازي رسانه مغفول واقع شود، ديگر سرمايه و مخاطبي باقي نخواهد ماند تا براي آنها در خط مقدم رسانه‌اي نبردي مقدس رقم بخورد.

علت اصلي سرنوشت ساز شدن چنين جنگ تمام عيار رسانه‌اي، انگاره سازي و نوع روايتي است كه از حوادث و اتفاقات صورت مي گيرد؛ يعني رسانه‌ها سعي دارند براساس تفكرات و اعتقادات خود به اخبار به گونه‌اي جهت دهي كنند كه بيشترين تاثيرگذاري را بر افكار عمومي داشته باشد و به نحو احسن آنها را با خود همراه سازد، از همين رو قطعاً هيچ كس منكر نقش رسانه‌ها در تاثيرگذاري عميق و سريع در شكل گيري نگرش‌ها و باورهاي جامعه نسبت به مسائل داخلي و بين المللي نيست.

به اين ترتيب اهميت خبر و نقش پررنگ خبرنگاران در نبرد نرم رسانه‌اي به خوبي روشن مي شود و وقتي اين حوزه كاري در نظرمان جلوه بيشتري مي يابد كه بدانيم رهبر حكيم و مدبرمان در اين باره معتقدند رشد سياسي ذهن مردم يك كار فرهنگي است.

اكنون با قرار گرفتن جمهوري اسلامي در مركز هجمه‌هاي رسانه‌اي و فرهنگي جهان استكبار، مي توان به خوبي به اهميت سبك «خبرنگار انقلاب اسلامي» پي برد؛ خبرنگاري كه سعي دارد با رعايت تمام اصول حرفه‌اي خبر، نقش تاريخي خود را در تبيين گفتمان انقلاب اسلامي به خوبي ايفا كرده و حقانيت ايران اسلامي را در اين جنگ رسانه‌اي به اثبات برساند.