نگاه تبعيض آميز شركت مترو تهران در تقابل خدمات حداكثري و حداقلي

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ متوليان راه اندازي متروي شهري مدعي هستند كه همواره دغدغه‌مند آسايش شهروندان بوده و به طور مكرر تلاش مي كنند تا سهولت را در تردد مردم لحاظ كنند، اما به نظر مي رسد كه تعهد و مسئوليتي نسبت به ارائه يكسان خدمات در نظر گرفته نشده است؛ به طوري كه بر اساس نگاهي گذرا در سطح شهر به وضوح مشاهده مي شود كه خدمات رفاهي در ايستگاه هاي مترو در مناطق مختلف تهران متفاوت است.

 

بر اين اساس، ايستگاه هايي همچون قيطريه، شريعتي و صدر كه از ايستگاه هاي شمالي تهران بشمار مي روند،‌ به طور كامل از امكانات حداكثري تردد همچون پله برقي و آسانسور بهره مند بوده، اما ايستگاه هايي همچون نبرد، شهيد كلاهدوز، ‌توحيد، مولوي، بهارستان، 15 خرداد و آزادي كه از جمله ايستگاه هاي پر تردد در مناطق جنوب، ‌شرق و غرب تهران محسوب مي شوند، به طوري كه مسافران مترو در اين ايستگاه ها به جاي استفاده از پله برقي كه از ملزومات ايستگاه هاي متروي زير زميني است،‌ به طور معمول پله هايي طولاني كه چه بسا بيش از 50 يا 60 پله را شامل مي شود را طي مي كنند.

 

بديهي است كه شهرداري و شركت متروي تهران به ارائه خدمات تبعيض آميز در تهران اقدام مي كنند؛ چرا كه به نظر می رسد برخي شهروندان را مستحق برخورداري از رفاه حداكثري و برخي ديگر را مستحق بهره مندي از رفاه حداقلي مي دانند.

 

به نظر مي رسد بهانه ارائه خدمات غير همسان در تهران، صدای بلند ساكنان شمال شهر در قبال سكوت شهروندان جنوب و شرق و غرب شهر نسبت به كوتاهي مسئولان در ارائه خدمات است.