آتشسوزی ۱۷ هکتار از مراتع و جنگلهای منطقه آلان سردشت / خاموشی ۵ ساعته با تلاش ماموران یگان حفاظت
به گزارش گروه استانهای خبرگزاری دانشجو، بختیار خضریان، رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری سردشت گفت: ۱۷ هکتار از مراتع و جنگلهای منطقه آلان این شهرستان طعمه حریق شد.
وی اظهار کرد: این آتشسوزی در منطقه بالادست روستای «کاولهکهون» این شهرستان گزارش شد و برابر فراخوان انجام شده، ماموران یگان حفاظت منابع طبیعی مهیای عزیمت به منطقه شدند. علاوه بر ماموران یگان حفاظت منابع طبیعی، هشت نفر از جوامع محلی و ۱۰ نفر از همیاران طبیعت پس از پنج ساعت تلاش توانستند این آتشسوزی را خاموش کنند.
رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری سردشت گفت: از ابتدای سال جاری تاکنون ۶ مورد آتشسوزی در مراتع و مناطق جنگلی این شهرستان ثبت شده و در مجموع ۶۵ هکتار مرتع و جنگل در سردشت دچار آتشسوزی شده است.
وی اظهار کرد: امسال قبل از شروع فصل تابستان، چندین دوره آموزشی و مانور اطفای حریق در مراتع و مناطق جنگلی این شهرستان با مشارکت همیاران طبیعت و جوامع محلی برگزار شده است. سال گذشته نیز، ۴۷ فقره آتشسوزی با مساحت بیش از ۴۵۰ هکتار در مراتع و جنگلهای شهرهای سردشت و میرآباد به ثبت رسید.
خضریان گفت: لازم است دامداران منطقه آموزشهای لازم برای احیای مراتع پس از آتشسوزی را نیز فراگیرند تا مراتع و جنگلهای این منطقه پس از حادثه آتشسوزی دوباره احیا شوند.
وی اظهار کرد: منابع طبیعی این شهرستان بهدلیل پوشش جنگلی ارزشمند و رویشگاههای گسترده بلوط زاگرس، از مناطق حساس و راهبردی در غرب کشور بهشمار میرود و حفاظت از آن نیازمند مشارکت همهجانبه مردم و دستگاههای اجرایی است.
وی از گردشگران، مسافران و روستاییان خواست در این فصل که به دلیل خشک شدن علوفهها احتمال آتشسوزی در مراتع و جنگلها وجود دارد، هنگام برپایی آتش نکات ایمنی را رعایت کنند.
رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری سردشت با اشاره به اهمیت جنگل و حفظ و حراست از منابع خدادادی، از شهروندان خواست در صورت هرگونه آتشسوزی در مراتع و جنگلهای این منطقه، آن را به سامانه ۱۵۰۴ منابع طبیعی اعلام کنند.
گفتنی است شهرستان سردشت در جنوب آذربایجان غربی واقع شده و دارای ۱۵۰ هزار هکتار مساحت است که با ۹۰ هزار هکتار جنگل و ۳۰ هزار هکتار مرتع، بیشترین جنگلهای آذربایجان غربی را در خود جای داده است. جنگلهای این شهرستان جزو جنگلهای زاگرس شمالی است که در طول بیش از ۵۰ هزار سال گذشته تشکیل شده و به لحاظ محافظت از منابع آب و خاک، تولید محصولات فرعی، ذخایر ژنتیکی، مصارف درمانی، تواناییهای اکوتوریستی و ارزشهای زیستی دارای اهمیت زیادی است.