که گفتید توپ تکانتان نمیدهد؟! / وقتی مقامی نمک روی زخم مردم بپاشد+ فیلم
به گزارش گروه استان های خبرگزاری دانشجو در برنامه راس SNN با عنوان «که گفتید توپ تکانتان نمیدهد؟!» به حضور فرماندار تنکابن در یک مجموعه هنجارشکن و واکنش این فرماندار در مقابل افکار عمومی اختصاص داده شد.
انتشار تصاویری از حضور فرماندار تنکابن در یک مجموعه هنجارشکن با واکنش گسترده افکار عمومی روبهرو شد.
آقای فرماندار! مگر شما به آن مجتمع گردشگری نرفتید؟ مگر ندیدید در آنجا هنجارشکنی میشود؟ پس چرا آن محیط را ترک نکردید؟
از طرفی امام جمعه نشتارود در گفتوگو با ما روایتی از شما مطرح کرد که در یکی از دیدارها گفته بودید «توپ هم نمیتواند شما را تکان دهد و رفاقت ۲۰ ساله با فلان معاون استاندار مازندران» دارید.
اگر قانون برای همه یکسان است و آن مجتمع به دلیل تخلف پلمب شده، چرا مطابق قانون با آقای فرماندار برخورد نمیشود؟
در اصل انتشار تصاویری از حضور فرماندار تنکابن در یک مجموعه گردشگری هنجارشکن و حضور یک مسئول دولتی در چنین مراسمی در شرایطی که کشور با پیامدهای جنگ و شهادت دستوپنجه نرم میکند، «نمک پاشیدن بر زخم» است.
در یک سو مصیبتهایی از تحریم و محاصره و جنگ بر کشور جاری است و در سوی دیگر، یک فرماندار بیعقل و نااهل در یکی از شهرهای استان ما به مجلس رقص و عیش میرود و دستانش را آنچنان برای شادی بالا میبرد که برای مرگ آمریکا تا این حد دست بلند نکرده بود و این همان نمک پاشیدن بر زخم است.
در کنار مسئولان خوب و متعهد، گاهی تک وتوک افرادی ناصالح نیز دیده میشوند و چنین افرادی شایسته ماندن بر این مسندها نیستند و جای آنها بر کرسی فرمانداری نمیباشد.
گفته می شود که خود فرماندار اوایل ورودشان به فرمانداری اظهار داشته که با معاون سیاسی استاندار ۲۰ سال رفاقت دارد و توپ نمیتواند وی را تکان دهد.
آقای فرماندار نمک روی زخم مردم نپاشید!
نکته مهم این است که هر مدیری ممکن است خطا کند، اما بدتر از خودِ اشتباه، توجیه کردن آن است. اگر ایشان همان ابتدا عذرخواهی میکرد، این اتفاقات نمیافتاد اما متأسفانه به جای عذرخواهی، توجیهات نامناسب آوردند و لشکر رسانهای راه انداختند.
این در حالی است که مردم بیش از ۱۵۰ شب است که با وجود نداشتن هیچ وظیفه قانونی یا شغلی، در خیابانها حاضرند. آن وقت مسئول ارشد دولتی را باید خواهش و تمنا کنید بین مردم حضور پیدا کند؛ و البته اینها از دید مردم پنهان نمیماند.