تحریک طناب نخاعی باعث بهبود قدرت بازو و تحرک در بازماندگان سکته میشود
یک مطالعه در مقیاس کوچک نشان داده است که تحریک نخاع ممکن است به بازماندگان سکته کمک کند تا قدرت بازو و تحرک دست خود را بهبود بخشند.
به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، به نقل از مدیسن نت، محققان اخیراً گزارش دادند، هفت بازمانده از سکته مغزی که از ضعف عضلانی شدید رنج میبردند، با تحریک ستون فقرات شان از طریق پالسهای الکتریکی، به طور متوسط ۳۲ درصد افزایش قدرت بازو را تجربه کردند.
به گفته محققان، آنها همچنین در تحرک کلی بازو و کاهش سفتی عضلانی بهبود یافتند، و برخی نیز شاهد تحرک بهتر دست و انگشتان خود بودند.
«مارکو کاپوگرسو»، یکی از محققین ارشد و استادیار جراحی مغز و اعصاب و مدیر آزمایشگاه تحریک نخاع در مرکز پزشکی دانشگاه پیتسبورگ، در یک بیانیه خبری گفت: «این رویکرد برای کمک به حرکت سریع بازوها، حتی سالها پس از سکته مغزی طراحی شده است.»
کاپوگرسو گفت: «با تحریک نخاع، میتوانیم فوراً اجازه دهیم اتصالات باقیمانده بین مغز و نخاع کارآمدتر کار کنند و حرکت بهتری را ممکن میسازند.»
محققان گفتند سکته مغزی علت اصلی فلج بازو است. توانبخشی استاندارد به ندرت بهبود معنی داری را برای این افراد ایجاد میکند، بنابراین برای این آزمایش آنها به تحریک نخاع روی آوردند.
این دستگاه در تلاش برای تقویت ارتباط بین مغز و ماهیچه ها، پالسهای الکتریکی را به رشتههای عصبی در نخاع میفرستد. به گفته محققان، این روش قبلاً برای بازگرداندن عملکرد بازو پس از سکته مغزی استفاده نشده است.
هفت داوطلب برای کاشت یک جفت سیم الکتریکی در امتداد نخاع خود تحت عمل جراحی قرار گرفتند و سپس تحت فیزیوتراپی با بیش از پنج ساعت تحریک قرار گرفتند.
نتایج نشان داد که هر هفت شرکتکننده بدون در نظر گرفتن شدت اختلال، هنگام تحریک، بهبود فوری در قدرت بازو را تجربه کردند. آنها همچنین کاهش سفتی غیر طبیعی عضلانی ناشی از اعصاب آسیب دیده در اثر سکته را داشتند.
سه نفر از هفت نفر نیز بهبود حرکت دست و انگشت را با این نوع تحریک تجربه کردند.
دکتر «جورج ویتنبرگ»، محقق ارشد، در یک انتشار خبری گفت: «از دیدگاه بالینی، حتی پیشرفتهای اندک در قدرت یا کنترل بازو میتواند تفاوت معناداری در زندگی روزمره بازماندگان سکته ایجاد کند.»
ویتنبرگ، استاد نورولوژی و طب فیزیکی و توانبخشی در دانشگاه پیتسبورگ، گفت: «برخی از پیشرفتهایی که اندازهگیری میکنیم ممکن است از بیرون کوچک به نظر برسند، اما بسیاری از بازماندگان سکته مغزی در آستانه انجام کاری مهم هستند. حتی یک تغییر کوچک در عملکرد حرکتی میتواند بسیار مهم باشد اگر به شخصی کمک کند دکمه پیراهن را ببندد، دستش را باز کند یا به فعالیتی که برایش اهمیت دارد بازگردد.»
با این حال، محققان افزودند، دستاوردهای پایدار به استفاده مداوم از تحریک بستگی دارد. با توقف دریافت تحریک توسط افراد، عملکرد حرکتی کاهش یافت.
ویتنبرگ در ادامه افزود: «این نتایج به ما اطمینان میدهد که تحریک نخاع میتواند به یک گزینه عملی و قابل کاشت برای کمک به بازماندگان سکته مغزی تبدیل شود که از بازوهای خود در زمانی که مهم است استفاده کنند.»
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
