منطقه ممنوعه دریایی ایران؛ پایان جولان پنتاگون در خلیج فارس

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ در روز های گذشته شاهد آن بودیم که محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی در گفت‌وگوی با رسانه ملی، صراحت راهبردی جدید نظام و تحولات شگرف آفندی نیروهای مسلح را به رخ کشید.

 او رسماً اعلام کرد که تنگه هرمز عملاً بسته است و ترانزیت صد‌ها فروند شناور در روز، جای خود را به تردد حداقلی چند کشتی حامل مایحتاج خود ایران داده است؛ نفتکش‌های خاطی نیز که شبانه و با خاموش کردن رادار‌ها دزدانه حرکت می‌کنند، در تیررس قطعی قرار دارند.

 محسن رضایی از نقشه عملیاتی جدیدی رونمایی کرد که طی آن منطقه ممنوعه تحریمی از خط محاصره نیروی دریایی آمریکا تا عمق خلیج فارس کشیده می‌شود تا تردد هر کشتی متخلف با مجازات سنگین توقیف و جهش سرسام‌آور هزینه‌های دریانوردی همراه شود.

دبیر شورای عالی امنیت ملی از نقشه عملیاتی جدیدی رونمایی کرد که طی آن منطقه ممنوعه تحریمی از خط محاصره نیروی دریایی آمریکا تا عمق خلیج فارس کشیده می‌شود تا تردد هر کشتی متخلف با مجازات سنگین توقیف و جهش سرسام‌آور هزینه‌های دریانوردی همراه شود.

 اما نقطه عطف این موضع‌گیری، خبر از یک ضربه شست فنی و عملیاتی بود تست موفقیت‌آمیز یک موشک ضدناوشکن خاص، درست بر فراز ناو‌های جنگی آمریکا در خلیج فارس که با سراسیمگی و فرار شناور‌های آمریکایی همراه شد؛ هشداری عینی مبنی بر اینکه صبر ایران در برابر محاصره اقتصادی سرآمده و از این پس نبرد در دریا وارد فاز تحمیل هزینه متقابل شده است.

پرواز موشک ایرانی بر روی ناوشکن آمریکایی 

اتاق فرماندهی سنتکام و طراحان جنگی پنتاگون، پیام تست این موشک ویژه را بهتر و سریع‌تر از تحلیل‌گران رسانه‌ای غرب هضم کرده‌اند.

 مانور یک موشک ضدناوشکن پیشرفته بر فراز یک شناور جنگی آمریکایی، آن هم بدون آنکه سامانه‌های پرطمطراق پدافندی و رادار‌های چند ده میلیارد دلاری دشمن بتوانند واکنشی نشان دهند، در عرف نظامی تنها یک پیام دارد: فاصله ناوگان شما تا قعر آب‌های خلیج فارس، تنها به اندازه فشردن یک کلید است.

این شلیک، یک رزمایش نمایشی نبود، بلکه شبیه‌سازی دقیق و بی‌نقص سناریوی مرگبار برای ۲۵۰ تا ۳۰۰ سرنشین ناوشکنی بود که ماه‌هاست امنیت شریان‌های حیاتی منطقه را به گروگان گرفته‌اند.

فرار فوری ناو‌های آمریکا پس از این شلیک اخطار و سکوت مستأصلانه سنتکام که تنها با دستپاچگی و تعرض بزدلانه به چند کشتی غیرنظامی جبران شد، اثبات کرد که ناوگان متجاوز نه لنگرگاه ثبات، بلکه هدفی درشت، آسیب‌پذیر و محاصره‌شده در تور آتش موشکی ایران است.

 نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران با این اقدام نشان دادند ورود به مرحله جدید جنگ یعنی تبدیل اهرم تهدید ناو‌های هواپیمابر به نقطه ضعف بزرگ کاخ سفید.

منطقه ممنوعه دریانوردی؛ شلیک به شریان مالی دشمن بدون باروت

ابتکار ایران در ایجاد منطقه ممنوعه تحریمی و اعمال حاکمیت سرزمینی فراتر از جغرافیای طبیعی تنگه هرمز، یک شاهکار ژئوپلیتیک و حقوقی است. دشمن گمان می‌کرد می‌تواند با ایجاد خط محاصره دریایی، ایران را از درآمد‌های نفتی محروم سازد و در عین حال نفتکش‌های هم‌پیمانانش در آرامش کامل منابع انرژی منطقه را غارت کنند. تدبیر جدید، پاسخی نامتقارن به این معادله یک‌طرفه است؛ ایران با اعلام این منطقه تا خط آرایش ناوگان آمریکا، هر شناور قانون‌شکنی را در لیست سیاه توقیف و تحریم میدانی قرار می‌دهد.

اثر این تصمیم از شلیک اژدر نیز فراتر رفته است. با ورود رسمی این اهرم، کارتل‌های بین‌المللی کشتیرانی و کلوپ‌های بیمه دریایی با ریسک غیرقابل جبرانی مواجه می‌شوند. جهش جنون‌آمیز نرخ بیمه خطر جنگ و سقوط اعتبار تردد در خلیج فارس، هزینه تأمین انرژی را برای حامیان واشنگتن غیرقابل تحمل خواهد کرد.

در کنار این اقدام، مذاکرات دوماهه و نهایی شدن توافق کریدور مشترک ورود و خروج با کشور عمان نشان داد که این خط ممنوعه، نه یک اقدام مقطعی یا هرج‌ومرج‌طلبانه، بلکه یک مدیریت مشروع، قانون‌مند و منطقه‌ای بر آبراه‌های بین‌المللی است که اجازه نخواهد داد امنیت تنگه وجه‌المصالحه قلدری آمریکا قرار گیرد.

باطل‌السحر قحطی‌نمایی 

فرامتن اظهارات دبیر شورای عالی امنیت ملی، هشداری صریح به سناریوی ترکیبی اتاق‌های فکر مشترک واشنگتن و تل‌آویو است.

نتانیاهو و مشاوران ورشکسته پنتاگون که پس از ناکامی در جبهه‌های متعدد و ضربات خردکننده به پایگاه‌هایشان در اردن، اربیل و کویت در بن‌بست کامل قرار گرفته‌اند، خواب شورش‌سازی داخلی را دیده‌اند. توهم آنها این بود که با انسداد دریایی می‌توانند در داخل کشور قحطی ساختگی ایجاد کرده و سپس از پشت خنجر بزنند؛ اما واقعیت این صحنه، فروپاشی این سناریوی متوهمانه است.

هشدار در خصوص پرونده جنایت آمریکایی‌ها در روستای کوهستک و نقض مکرر تعهدات تفاهم اسلام‌آباد نشان داد که نظام اسلامی، هیچ تعرضی به مردم و مرزهایش را بدون فاکتور باقی نمی‌گذارد.

آمریکا اکنون در یک دوراهی سرنوشت‌ساز ایستاده است یا باید تن به پایان محاصره دریایی، پذیرش حقوق قانونی ملت ایران و خروج از رفتار‌های راهزنانه بدهد، یا منتظر بماند تا امواج خلیج فارس شاهد فرورفتن آهن‌پاره‌های چند میلیارد دلاری و زوال ابدی هژمونی دریایی یانکی‌ها باشد.

 رمز پیروزی در این گردنه تاریخی، هوشیاری در برابر دوگانه‌سازی‌های جعلی و تفرقه است؛ تجربه‌های تاریخی مشروطه و نهضت ملی شدن صنعت نفت بار‌ها نشان دادند که هرجا پیوند امت و هدایت راهبردی آسیب ببیند، استعمار مسلط می‌شود، اما انقلاب اسلامی به اتکای لنگرگاه ولایت و هوشیاری ملت، بار‌ها این محاسبات پوسیده را باطل کرده است.

خلیج فارس حیاط خلوت پنتاگون نیست

تعبیر دقیق دبیر شورای عالی امنیت ملی مبنی بر اینکه تنگه هرمز، تنگه جنگ نیست، تنگه عزت است، علاوه بر واکنش به چرندیات برخی غرب‌گرایان داخلی کشور مثل حسن روحانی، خط‌کشی نهایی سیاست جمهوری اسلامی را مشخص کرد.

ایران هرگز به دنبال جنگ‌افروزی نبوده، اما دیگر تن به قاعده ناعادلانه محاصره یک‌طرفه نخواهد داد. دیپلماسی در قاموس جدید تهران تنها با اخذ تضمین‌های واقعی و پایان ماجراجویی‌های میدانی واشنگتن معنا می‌یابد؛ چرا که تاریخ نشان داده است هرجا عقب‌نشینی رخ دهد، دشمن زیاده‌خواه‌تر می‌شود.

آمریکا اکنون در یک دوراهی سرنوشت‌ساز ایستاده است یا باید تن به پایان محاصره دریایی، پذیرش حقوق قانونی ملت ایران و خروج از رفتار‌های راهزنانه بدهد، یا منتظر بماند تا امواج خلیج فارس شاهد فرورفتن آهن‌پاره‌های چند میلیارد دلاری و زوال ابدی هژمونی دریایی یانکی‌ها باشد.

 دوران تحمیل هزینه بر سر سفره مردم ایران تمام شده است؛ حالا نوبت متجاوز است که تاوان قمار خود را در قعر دریا بپردازد.